«Κάθε μέρα ερχόταν μετά από καταγγελία η αστυνομία στο μαγαζί για να μας γράψει, αφού δεν επέτρεπε ο νόμος τη συνύπαρξη ενός βιβλιοπωλείου και μιας τσαγερί. Ήταν θέμα… δημόσιας υγιεινής. Τη λύση μάς την έδωσε η αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη, τότε στα 1985», αφηγείται σήμερα η Ζώγια Γραμματικούλου-Μεταλλικιώτη στο Voria Podcast και στον Λάζαρο Θεοδωρακίδη.
Η Ζώγια, όπως την ξέρουν οι περισσότεροι και της μιλούν στον ενικό, ξεδιπλώνει πώς οδηγήθηκε στην απόφαση να δημιουργήσει ένα μαγαζί που θα σέρβιρε τσάι, θα πουλούσε βιβλία και δεν θα είχε… καφέ.
Τότε στη Σβώλου υπήρχε μόνο ένα καφέ, λέει η Ζώγια σήμερα στη Voria και σχολιάζει το πώς φτάσαμε να είναι η Θεσσαλονίκη πόλη του… καφέ.
Η ίδια απαντά ποιο είναι το αγαπημένο της τσάι, πού βρήκε τις ποικιλίες τσαγιού στη Γαλλία, ποιος την πρωτοστήριξε, ποιοι δεν πίστεψαν στην ιδέα και τι κρατά από αυτή τη διαδρομή.
Θυμάται επίσης πώς έτρεξαν οι πρώτοι διαγωνισμοί διηγήματος που έκανε η «Ζώγια» στη Θεσσαλονίκη, ο συνωστισμός των νέων φοιτητών που συμμετείχαν και σχολιάζει πώς τότε «και διάβαζαν πολύ και έγραφαν πολύ».
Άλλωστε κι η ίδια έγραψε και τα δικά της βιβλία με αναφορές στο Μεταλλικό Κιλκίς, από όπου και κατάγεται. Ακούστε το Voria Podcast: