Καλημέρα σας!
Ο πόλεμος συνεχίζεται, έτσι για να μην ξεχνιόμαστε. Αλλά και για να μη συνηθίζουμε τη μορφή που έχει το τέρας και αρχίσουμε να του μοιάζουμε. Η πανδημία στην Ελλάδα εξασθενεί –και ελπίζουμε να μη ξαναφουντώσει. Ήταν, μάλλον, λάθος, όμως, του υπουργείου Υγείας και του κ. Πλεύρη να ανακοινώσουν 20 ημέρες νωρίτερα ότι θα καταργηθούν τα πιστοποιητικά από την 1η Μαΐου. Από εκείνη τη στιγμή οι έλεγχοι χαλάρωσαν και μένει να φανεί εάν αυτό θα έχει επιπτώσεις στη γενική εικόνα. Όπως βέβαια και οι μεγάλοι έξοδοι του Πάσχα και της Πρωτομαγιάς, που πιθανότατα θα αποτελέσουν κρας τεστ για το καλοκαίρι.
Ξανά κοντά ΠΑΟΚ - Μαλαματίνα
Χαλαροί εμφανίστηκαν χθες οι άνθρωποι του Group Mantis, που από την 1η Μαρτίου ελέγχουν και διοικούν και τυπικά την οινοποιία Μαλαματίνα, που παράγει τη γνωστή ρετσίνα και υπάρχει εδώ και 127 χρόνια. Η εταιρεία μέσα στην κρίση άρχισε να έχει προβλήματα και κάποια στιγμή μέσω των απλήρωτων δανείων έφτασε να βρίσκεται υπό εκκαθάριση για να καταλήξει τελικά στον όμιλο Mantis, στον οποίο την πλειοψηφία έχουν τα αδέλφια Αλέξανδρος και Χαράλαμπος Κρομμύδας, με καταγωγή από τα Τρίκαλα. Ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Αλέξανδρος Κρομμύδας, ο οποίος γεννήθηκε στη Βενεζουέλα και ήρθε στην Ελλάδα 9 ετών, σπούδασε στην Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Όπως ο ίδιος έλεγε χθες ήταν τότε, την περίοδο 1987 – 1991, που ως φοιτητής γνώρισε για τα καλά τη ρετσίνα Μαλαματίνα, η οποία άλλωστε εκείνη την εποχή ήταν εξαιρετικά δημοφιλής ανάμεσα στους νέους. Και ήταν τότε που ξεκίνησε την επιχειρηματική του δραστηριότητα από το χώρο της πληροφορικής –μηχανικός γαρ- στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τα Τρίκαλα, χωρίς να φαντάζεται ότι αργότερα θα δραστηριοποιηθεί στο εμπόριο και τις διανομές και ότι –πολύ περισσότερο- θα καταλήξει στα χέρια του η Μαλαματίνα. Πάντως οι άνθρωποι του ομίλου Mantis σκοπεύουν να συνεχίσουν να καλλιεργούν τις σχέσεις της Μαλαματίνας με τη Θεσσαλονίκη ξεκινώντας από τον ποδοσφαιρικό ΠΑΟΚ, με τον οποίο ήδη συζητούν τρόπους συνεργασίας. Η συγκεκριμένη επαφή ήταν από τις πρώτες τους κινήσεις αυτές τις 50 ημέρες που βρίσκονται στο τιμόνι της εταιρείας. Άλλωστε είναι γνωστό ότι τις μέρες και τις νύχτες που ο ΠΑΟΚ παίζει στην έδρα του, στο γήπεδό της Τούμπας, η κατανάλωση αλκοόλ γενικά και ρετσίνας ειδικότερα στα πέριξ αυξάνεται θεαματικά. Το ίδιο ποτό άλλωστε, αποτελεί τη βάση του αγαπημένου ποτού της κερκίδας του ΠΑΟΚ, του Τούμπα Libre, το οποίο δεν είναι τίποτε άλλο από ρετσίνα Μαλαματίνα με Coca Cola.
Τα… μυστήρια της Πύλης 16 του λιμανιού
Για αμέσως μετά το Πάσχα τοποθετείται η ολοκλήρωση της προσπάθειας που έχει δρομολογήσει η διοίκηση της ΟΛΘ ΑΕ για την ελάφρυνση της κίνησης στην Πύλη 16 του λιμανιού, απ’ όπου διακινούνται κατά βάσιν τα κοντέινερς. Ήδη τις τελευταίες δύο ημέρες ο πρόεδρος της ΟΛΘ Αθανάσιος Λιάγκος, ο οποίος βρέθηκε στην Αθήνα, συζήτησε το θέμα στην προσπάθεια του –όπως ο ίδιος λέει- σε πρώτη φάση να ελαφρύνει και αργότερα να επιλύσει το πρόβλημα. Προφανώς όλα αυτά θα γίνουν σε συνεννόηση με το Τελωνείο, καθώς οι δύο πλευρές συνεργάζονται για την λειτουργία της Πύλης 16 και τη ρύθμιση της κίνησης, αφού η αποκλειστικότητα του λιμανιού για την κυκλοφορία των φορτηγών ξεκινάει από τη στιγμή που θα εισέλθουν στον Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων και τελειώνει τη στιγμή που θα εξέλθουν από αυτόν. Αυτό που λένε πάντως οι χρήστες, δηλαδή οι μεταφορείς, είναι ότι συχνά υπάρχει η εντύπωση πως δεν εξαντλούνται οι μεταφορικές δυνατότητες της Πύλης 16, αφού ενώ υπάρχουν τέσσερις λωρίδες κυκλοφορίας σε χρήση δίνονται η μία ή οι δυο. Λίγες ημέρες υπομονή για τα νεότερα.
Το… ακορντεόν των Επιμελητηρίων
Τα Επιμελητήρια (θα μπορούσαν να) είναι εξαιρετικά σοβαροί θεσμοί τόσο ως σύμβουλοι της πολιτείας για θέματα αγοράς, όσο και ως δημιουργικοί υποστηρικτές των επιχειρήσεων – μελών τους. Συμβαίνει αυτό σε αρκετές ανεπτυγμένες χώρες και αποδεικνύεται αποτελεσματικό. Το αν τα ελληνικά επιμελητήρια επιτελούν αυτούς τους δύο βασικούς ρόλους το ξέρουν καλύτερα απ’ όλους τα ίδια τα μέλη τους. Άλλωστε υπάρχουν σχεδόν 60 Επιμελητήρια στη χώρα, καθένα από τα οποία είναι προφανώς διαφορετική περίπτωση. Το βέβαιον είναι ότι η μεν πολιτεία υποβαθμίζει διαρκώς τον επιμελητηριακό θεσμό, οι δε επιχειρήσεις συμμετέχουν κατά το πλείστον στα απολύτως απαραίτητα, έως υποχρεωτικά, όπως –για παράδειγμα- το Γενικό Εμπορικό Μητρώο. Και ως προς το κομμάτι των επιχειρήσεων η συζήτηση είναι μεγάλη, διότι κάθε μία έχει τα δικά της θέματα, τα διαχειρίζεται κατά το δοκούν και τελικά πληρώνει ή εισπράττει η ίδια τις επιλογές της. Αλλά η πολιτεία –δηλαδή η εκάστοτε κυβέρνηση- δείχνει να περιφρονεί τα Επιμελητήρια. Όχι μόνο επειδή –όπως επί σειρά ετών καταγγέλλουν οι επιμελητηριακοί- λαμβάνει ελάχιστα υπόψιν τις προτάσεις που υποβάλλουν για την αγορά. Η πολιτεία περιφρονεί τα Επιμελητήρια κυρίως διότι τα υπονομεύει θεσμικά. Για παράδειγμα: Σήμερα όλοι –πλην των αμέσως ευνοημένων μελών των διοικητικών τους συμβουλίων- αναγνωρίζουν ότι το καταλληλότερο σχήμα για να λειτουργήσουν είναι το περιφερειακό. Αρκετοί υπουργοί Οικονομικών και Ανάπτυξης το σκέφτηκαν αυτό από το 2010 – πρόκειται για τον περίφημο Καλλικράτη των Επιμελητηρίων, που θα οδηγούσε σε 13 κραταιά Επιμελητήρια, όσες και οι περιφέρειες της χώρας-, αλλά έκαναν πίσω υποχωρώντας σε τοπικές πιέσεις. Πως να καταργήσεις 40 – 45 Διοικητικά Συμβούλια, έστω κι αν σε σημαντικό βαθμό τα μέλη τους είναι εκ των πραγμάτων μη παραγωγικά; Δεν είναι κι εύκολο. Ένα δεύτερο πεδίο που καταδεικνύει την απαξία με την οποία η πολιτεία αντιμετωπίζει τον επιμελητηριακό θεσμό είναι το ζήτημα των εκλογών τους. Τα τελευταία πολλά χρόνια οι εκλογές δε γίνονται στην ώρα τους, δηλαδή στη λήξη της τετραετίας. Με διάφορες αφορμές, από την ύφεση μέχρι την πανδημία. Πάντα με κάποια δικαιολογία η θητεία των ΔΣ παρατείνεται και όλοι είναι ευχαριστημένοι. Τους ψηφίζουν για τέσσερα χρόνια, μένουν στην «εξουσία» για έξι. Ουδέν πρόβλημα. Οι μόνοι που, ενδεχομένως, ενοχλούνται είναι κάποιοι που θέλουν να εμπλακούν ενεργά στις διαδικασίες, διατηρούν στο μυαλό τους μια θεσμική σοβαρότητα και βλέποντας πως λειτουργεί το σύστημα απομακρύνονται τρέχοντας. Διότι πόσο σοβαρά μπορεί να πάρει κάποιος έναν θεσμό, στον οποίο ο χρόνος των εκλογών έχει τη λογική του… ακορντεόν και όλοι οι εμπλεκόμενοι εμφανίζονται λίγο – πολύ ευχαριστημένοι;