Άλλος για Χίο τράβηξε πήγε / κι άλλος για Μυτιλήνη. Όχι μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ που «μαζεύει τα κομμάτια του» από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, αλλά και στην ίδια την πολιτική σκηνή της χώρας. Διότι την ώρα που ο αρχηγός τους αξιωματικής αντιπολίτευσης προσπαθεί να ξεπεράσει την εσωστρέφεια και να κάνει μια καινούρια -αβέβαιη είναι η αλήθεια- αρχή, ο πρωθυπουργός βρίσκεται στο Λονδίνο για να προμοτάρει την ελληνική οικονομία στους διεθνείς επενδυτές. Η ποιοτική διαφορά σε αυτή τη φάση είναι σαφής, αφού ως γνωστόν η δύναμη και η αδυναμία μιας χώρας στις μέρες μας είναι η οικονομία και η ένταξή της ή όχι στη διεθνή οικονομική ομάδα των ανεπτυγμένων χωρών. Κάτι που δεν είναι δεδομένο με πολιτικούς όρους, όπως αποδείχθηκε τα τελευταία χρόνια που η Ελλάδα ήταν οικονομική απόβλητη, αν και παρέμεινε μέλος του συνόλου των Ευρω-ατλαντικών δομών.
O Ντοστογιέφσκι, ο Σεφέρης, ο Πεντζίκης και ο Πορτοκάλογλου στην ενθρόνιση
Με δόξα και τιμή και περισσή λαμπρότητα έγινε το απόγευμα του Σαββάτου η τελετή ενθρόνισης του νέου Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Φιλόθεου. Πλήθος κόσμου, κληρικοί και λαϊκοί, φώναξαν «Άξιος», στον νέο ποιμενάρχη που από σήμερα εγκαθίσταται στο γραφείο του και πιάνει δουλειά.
Ο ενθρονιστήριος λόγος του ήταν συγκινητικός και σε μειλίχιο τόνο ο κ. Φιλόθεος ζήτησε ξανά και ξανά από το ποίμνιο «να γνωριστούμε», αρνούμενος να προχωρήσει σε εξαγγελίες και... προγραμματικές δηλώσεις.
Εκείνο ωστόσο που προκάλεσε εντύπωση στον λόγο του ήταν πως περιέλαβε σε αυτόν μέχρι και το γνωστό τραγούδι του Νίκου Πορτοκάλογλου «Δίψα», και απευθυνόμενος στους νέους, τους οποίους προσφώνησε «φίλες και φίλοι», τους συνέστησε να είναι κοντά στην εκκλησία, καθώς «Δεν είν’ οι φίλοι, τα ξενύχτια, τσιγάρα, ποτά, οι μουσικές, οι μουσικές γύρω απ’ την ίδια φωτιά. Παλιά σου όνειρα, ταξίδια με καινούργια πανιά. Δεν είναι τίποτα απ’ όλα κι είναι όλ’ αυτά…».
Νωρίτερα ωστόσο και εξηγώντας γιατί μιλάει από καρδιάς, υιοθέτησε ένα απόσπασμα από το ποίημα του βραβευμένου με Νόμπελ, Γιώργου Σεφέρη, «Ένας γέροντας στην ακροποταμιά». «Δε θέλω τίποτε άλλο παρά να μιλήσω απλά, να μου δοθεί ετούτη η χάρη. Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά σιγά βουλιάζει και την τέχνη μας τη στολίσαμε τόσο πολύ που φαγώθηκε από τα μαλάματα το πρόσωπό της κι είναι καιρός να πούμε τα λιγοστά μας λόγια γιατί η ψυχή μας αύριο κάνει πανιά», είπε, ενώ αργότερα μιλώντας για τη Θεσσαλονίκη έκανε ιδιαίτερη αναφορά στον (και) σπουδαίο λογοτέχνη Νίκο Γαβριήλ Πεντζίκη.
Αλλά και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος είχε αναφορά στη λογοτεχνία, όχι την εγχώρια, τη διεθνή κι επέλεξε να αναφερθεί στο αριστούργημα του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι «Οι αδελφοί Καραμάζοφ» για να δείξει πως η εκκλησία αγκαλιάζει και χωρά τους πάντες.
Ξεκινάει στο Μουσείο Ολοκαυτώματος
Σημαντικές εξελίξεις αναμένονται εντός της εβδομάδας για το Μουσείο Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη, το οποίο πλέον βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στην υλοποίησή του. Αυτές τις ημέρες πρόκειται να εκδοθεί η Οικοδομική Άδεια του έργου, γεγονός που ανοίγει τον δρόμο για να ξεκινήσουν στις αρχές της νέας χρονιάς οι πρώτες χωματουργικές εργασίες. Τις εξελίξεις για το εμβληματικό αυτό έργο για τη Θεσσαλονίκη είχε προαναγγείλει τις προηγούμενες ημέρες ο πρόεδρος της Ισραηλιτικής Κοινότητας Δαυίδ Σαλτιέλ. Το Μουσείο, που θα βάλει σε αναπτυξιακή τροχιά τη δυτική Θεσσαλονίκη, αποτελείται από έξι υπέργειους και δύο υπόγειους ορόφους και αναπτύσσεται γύρω από ένα μικρό αστικό άλσος.
Η «καθαρή Τσιμισκή»
Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στις 11.30 το πρωί του Σαββάτου στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Στη διασταύρωση της Τσιμισκή με την Αριστοτέλους. Το αποτέλεσμα της διαρκούς παρέμβασης της τροχαίας είναι σαφές, με την Τσιμισκή να είναι πιο «καθαρή» από αυτοκίνητα από οποιοδήποτε άλλο Σάββατο τις τελευταίες δεκαετίες. Η εικόνα θυμίζει Δεκαπενταύγουστο, αν και τη συγκεκριμένη ημέρα κάθε χρόνο, λόγω της αργίας, αρκετοί από τους σχετικά λίγους Θεσσαλονικείς που παραμένουν στην πόλη κατεβαίνουν στο κλειστό από εμπορικά καταστήματα κέντρο, με αποτέλεσμα στην Τσιμισκή να υπάρχουν παρκαρισμένα αυτοκίνητα. Κάτι που δεν συμβαίνει, πλέον, και μακάρι να συνεχιστεί. Όσο κι αν ζορίζονται πολλοί που είχαν μάθει αλλιώς.
Μια σημαία στο κενό
Δεν έχει σημασία εάν το συγκεκριμένο μπαλκόνι της Θεσσαλονίκης, το οποίο τις τελευταίες ημέρες κοσμεί η σημαία της Παλαιστίνης, έχει θέα στο… πουθενά. Βλέπει στον ουρανό και δεν το βλέπει -κυριολεκτικά- κανένας ή σχεδόν κανένας. Οι ένοικοι είναι φίλοι του παλαιστινιακού λαού -ίσως και να είναι Παλαιστίνιοι οι ίδιοι- κι έτσι φρόντισαν να τονώσουν περισσότερο το δικό τους φρόνημα, κρεμώντας την παλαιστινιακή σημαία. Προφανώς το κάνουν από καρδιάς και όχι για να το δείξουν, αφού -όπως είπαμε- κανείς δεν το βλέπει. Σε κάθε είδους διενέξεις -πολύ περισσότερο σε πολέμους που στην πραγματικότητα είναι διαρκείας- το συναίσθημα των απλών ανθρώπων έχει κυρίαρχη θέση και εκφράζεται. Οι ηγέτες σε όλες τις περιπτώσεις είναι αυτοί που (πρέπει να) έχουν κρύο αίμα και να φροντίζουν συμφέροντα και ισορροπία, αυτό που λέμε «μεγάλη εικόνα» προς όφελος των κοινωνιών που εκπροσωπούν. Τώρα πόσοι το κάνουν, πόσοι μπορούν να το κάνουν ή πόσοι θέλουν να το κάνουν είναι άλλη υπόθεση. Εξαιρετικά στενάχωρη…
Μια επιτυχημένη εκδήλωση
Η φετινή Παγκόσμια Ημέρα για την καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών, που είναι η σημαντικότερη έκφραση της έμφυλης βίας, πήρε σημαντικές διαστάσεις, τουλάχιστον σε επίπεδο δημοσιότητας. Διαστάσεις που αποδεικνύουν το μέγεθος του προβλήματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έκανε μία συζήτηση – συνέντευξη με μία γυναίκα θύμα ενδοοικογενειακής βίας για να υπογραμμίσει τη σοβαρότητα του θέματος, αλλά και να επισημάνει τα όσα -λιγότερα ή περισσότερα- κάνει η πολιτεία. Επίσης γνωστές λόγω της επαγγελματικής και κοινωνικής τους ιδιότητας Ελληνίδες, συμμετείχαν σε καμπάνια προτροπής στις γυναίκες – θύματα έμφυλης βίας να μιλούν, να καταγγέλλουν να μην υπομένουν σιωπηλά. Πολλές και οι εκδηλώσεις των ημερών.
Ανάμεσά τους η πολύ υψηλού επιστημονικού κύρους εκδήλωση του τμήματος Θεσσαλονίκης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού που πραγματοποιήθηκε το πρωί του Σαββάτου σε κεντρικό ξενοδοχείο της Θεσσαλονίκης. Εκεί όλοι οι ομιλητές τόνισαν πως η έγκαιρη προσφυγή στον μηχανισμό προστασίας, αποτελεί κλειδί για την αποφυγή ακραίων περιστατικών. Όπως φαίνεται στη φωτογραφία η αίθουσα γέμισε από εκπροσώπους φορέων της πόλης, αλλά και απλούς πολίτες που ενδιαφέρονται, ενώ οι εισηγήσεις που έκαναν η ιατροδικαστής και καθηγήτρια του ΑΠΘ Λήδα Κοβάτση και ο ψυχολόγος της ΕΛΑΣ Απόστολος Καλιαμπός εντυπωσίασαν τους παρευρισκόμενους.
Πορτοκαλάδα από …χρυσάφι
Στην παλιά ελληνική ταινία «Τα κίτρινα γάντια» ο αγαπημένος ηθοποιός Γιάννης Γκιωνάκης, ως σερβιτόρος σε καφενείο της εποχής σε μία θρυλική σκηνή ρωτούσε «Τι θέτε; Θέτε μια πορτοκαλάδα;» και όταν ο αείμνηστος Νίκος Σταυρίδης απαντούσε «Ναι», ο Γκιωνάκης αντέτεινε με έμφαση «από πορτοκάλια;;;». Η πολυθρύλητη στιχομυθία, μοιάζει ιδιαιτέρως επίκαιρη καθώς με τις τιμές στις οποίες πωλούνται τα πορτοκάλια - ακόμη και στη λαϊκή αγορά ξεπερνούν τα 2 ευρώ το κιλό - σε λίγο θα αναρωτιόμαστε αν η πορτοκαλάδα που πίνουμε είναι από πορτοκάλια ή από… χρυσάφι. Μάλιστα όπως λένε παραγωγοί οι τιμές αναμένεται να αυξηθούν ακόμα περισσότερο το επόμενο διάστημα λόγω της, όπως υποστηρίζουν, μεγάλης ζήτησης, αλλά και της έλλειψής τους διεθνώς. Το ζήτημα είναι ότι ο καταναλωτής βρίσκεται για ακόμη φορά στη μέγγενη των ανατιμήσεων ακόμη και για προϊόντα πρώτης ανάγκης όπως τα πορτοκάλια, που μέχρι πέρυσι την αντίστοιχη περίοδο πωλούνταν από 70 λεπτά έως 1 ευρώ. Είναι άξιο απορίας μέχρι πότε τα πορτοφόλια μας θα μπορούν να σηκώνουν διπλασιασμούς και τριπλασιασμούς τιμών σε είδη που θεωρούνται απαραίτητα για το τραπέζι της ελληνικής οικογένειας όπως είναι, μεταξύ άλλων, το ελαιόλαδο, η φέτα και τα φρούτα; Εκτός κι αν ζούμε για να τρώμε και να ζεσταινόμαστε. Μόνο!