Στους σκοπέλους που καλείται να ξεπεράσει η ελληνική βιομηχανική παραγωγή με μεγαλύτερο εμπόδιο το αγκάθι της ελληνικής γραφειοκρατίας στάθηκε στην τοποθέτησή της η CEO της FIBRAN, Μαρία Αναστασιάδου, κατά τη διάρκεια της ημερίδας της Voria.gr με θέμα «Η επόμενη ημέρα για την οικονομία της Βόρειας Ελλάδας», που πραγματοποιείται στο ξενοδοχείο «Ηλέκτρα Παλάς», στη Θεσσαλονίκη.
Η Fibran είναι ελληνική πολυεθνική βιομηχανία παραγωγής μονωτικών υλικών και συστημάτων ξηράς δόμησης με δραστηριότητα τα τελευταία 50 χρόνια. Διατηρεί εργοστάσια στην Ελλάδα (Θεσσαλονίκη, Αθήνα, Σέρρες) αλλά και σε 6 ακόμη χώρες της Ευρώπης (Τσεχία, Ιταλία, Σλοβενία, Πορτογαλία, Βόρεια Μακεδονία και Βουλγαρία).
Η κ. Αναστασιάδου αναφέρθηκε χαρακτηριστικά σε μία άδεια για μετάβαση από τη μεσαία στην υψηλή τάση, την οποία προσπάθησε να εξασφαλίσει η Fibran στα τέλη του 2022. «Πήραμε απάντηση μετά από 2,5 χρόνια και κυριολεκτικά ντρέπομαι που λέω ότι χρειάστηκε τόσος καιρός για να πάρουμε την έγκριση αυτή», είπε χαρακτηριστικά, αντιπαραβάλλοντας αντίστοιχο παράδειγμα για ένα άλλο ευρωπαϊκό κράτος. «Το 2020 που φτιάξαμε το εργοστάσιο στην Πορτογαλία υποβάλαμε όσα έγγραφα χρειάζονταν για να λάβουμε την άδεια λειτουργίας και η διαδικασία τελείωσε σε έναν μήνα», τόνισε, θέλοντας έτσι να καταδείξει τη διαφορά στις γραφειοκρατικές διαδικασίες ανάμεσα στα δύο κράτη, αμφότερα στην ΕΕ.
Παρότι λοιπόν όπως τόνισε υπάρχουν εργαλεία για τη βιομηχανική παραγωγή στη χώρα, εργαλεία όπως «ο αναπτυξιακός νόμος ο οποίος παρότι δεν επαρκεί, υπάρχει, το Ταμείο Ανάκαμψης, το ΕΣΠΑ και η διαδικασία fast track για τις μεγάλες επενδύσεις», η γραφειοκρατία είναι ένα εμπόδιο το οποίο δεν έχει ακόμη υπερκεραστεί από το ελληνικό κράτος.
Η ίδια μάλιστα στάθηκε και στα κατά καιρούς σχέδια για αποκέντρωση, τονίζοντας ότι τελικά υπάρχει μόνο συγκέντρωση. «Υπάρχει συγκέντρωση όλων των υπηρεσιών στην πρωτεύουσα, κάτι το οποίο φαίνεται λογικό αλλά πλέον δεν υπάρχουν δίαυλοι επικοινωνίας καθώς χρειάζεται να κατεβαίνουμε στην Αθήνα για να προχωρήσουμε κάποια υποχρέωση».
Ένα ακόμη πρόβλημα στο οποίο αναφέρθηκε η κ. Αναστασιάδου είναι η εύρεση εργατικού δυναμικού. «Μπορεί το γεγονός ότι βρισκόμαστε στη Βόρεια Ελλάδα να σημαίνει ότι γειτνιάζουμε με μια μεγάλη αγορά, κάτι που είναι καλύτερο από το να βρισκόμασταν στη νότια ή στην κεντρική Ελλάδα», τόνισε, «αλλά εδώ είναι πιο δύσκολη η εύρεση κατάλληλου εργατικού δυναμικού συγκεκριμένων ειδικοτήτων καθώς υπάρχει μείωση του πληθυσμού μας, διότι όλοι πηγαίνουν στην Αθήνα για να βρουν περισσότερες ευκαιρίες».
Η CEO της Fibran μίλησε και για τους φορολογικές συντελεστές της Ελλάδας καθώς, όπως είπε, «τα γειτονικά μας κράτη έχουν χαμηλότερο ΦΠΑ και φορολογικό συντελεστή εταιρείας με αποτέλεσμα «να βλέπουμε δικά μας προϊόντα να έρχονται από το εργοστάσιό μας στη Βουλγαρία προς την Ελλάδα με χαμηλότερο ΦΠΑ, έχοντας πια μηδενική εξαγωγή και δημιουργώντας εσωτερικό ανταγωνισμό στα εργοστάσιά μας».
Παράλληλα, οι άνθρωποι της Fibran δυσκολεύονται να αντιμετωπίσουν και την ανεπάρκεια των υποδομών καθώς «πριν από αρκετά χρόνια είχαμε δωρίσει εκατομμύρια στη Νομαρχία για να σχεδιάσουν την οδό που θα συνδέει την Εγνατία Οδό με τη Νιγρίτα ώστε να παρακάμπτουν τα 150 φορτηγά μας, στα καθημερινά τους δρομολόγια, όλα τα χωριά τα οποία διασχίζουν μέχρι να φτάσουν στο εργοστάσιο. Το σχέδιο υπήρξε, αλλά έμεινε... σχέδιο». Την ίδια ώρα, ο εμπορικός σιδηρόδρομος της περιοχής των Σερρών ο οποίος όπως είπε δεν λειτουργεί εδώ και 20 χρόνια, φέρνει ως αποτέλεσμα ένα γεγονός: «Αντιμετωπίζουμε δυσκολία με τις μεταφορές».
Ένα ακόμη παράδοξο είναι, όπως ανέφερε η κ. Αναστασιάδου, το πρόβλημα των υπηρεσιών που προσφέρουν ίντερνετ στην περιφέρεια. «Υστερούμε αφάνταστα στο γρήγορο ίντερνετ. Δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε σε μια εποχή όπου γίνονται τα πάντα στο ίντερνετ. Μιλάμε για ψηφιακό μετασχηματισμό και το ίντερνετ πέφτει συνεχώς», είπε συγκεκριμένα.
Σημαντικό ζήτημα για τις βιομηχανίες αποτελεί και η ενέργεια καθώς σύμφωνα με τη CEO της Fibran στην Ελλάδα «είναι πολύ ακριβή». Όπως ανέφερε, «συγκρίνω τις τιμές που έχει ο ανταγωνισμός στη Γερμανία, με τη γερμανική εταιρεία να παράγει τα ίδια προϊόντα με εμάς -είναι πολύ πιο φτηνή. Στην Ελλάδα, επίσης, έχουμε τον ανταγωνισμό με τα γειτονικά κράτη τα οποία δεν ανήκουν στην ΕΕ όπως η Τουρκία και η Σερβία, τα οποία δεν έχουν το βαρύτατο κόστος της ελληνικής γραφειοκρατίας».