Ο Τειρεσίας είχε ενημερωθεί, στις αρχές της προηγούμενης εβδομάδας, για την επίσκεψη του ανώτατου Αμερικανού διοικητή του ΝΑΤΟ στην Αθήνα. Γεγονός αποτελεί ότι τότε είχαν διαρρεύσει ελάχιστα σχετικά με την ιστορία (αν και είχε δώσει μια συνέντευξη).
Ειδικότερα, είχαμε μάθει πολύ λίγα για την πραγματική του αποστολή στη χώρα μας. Ακριβώς επτά μέρες μετά, με την έναρξη του πολέμου στο Ιράν, το …μυστήριο λύθηκε. Ο πτέραρχος (όπως είναι ο βαθμός του) ήρθε στη χώρα μας για να ενημερώσει και για να ενημερωθεί. Δηλαδή:
α) να ενημερώσει για την επίθεση που ετοιμαζόταν (ακόμα τότε) στο Ιράν και
β) να ενημερωθεί για την ασπίδα ασφαλείας γύρω και πάνω (κυρίως) από την Σούδα.
Για αυτό και επισκέφθηκε την Κρήτη, αμέσως μετά την συνάντησή του με τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη (καταρχήν) και τον υπουργό Άμυνας, Νίκο Δένδια (μετά). Και για αυτό είχε πει στους υψηλούς συνομιλητές του ότι θα ήθελε, αν προλάβαινε, να επισκεφθεί και τη βάση στην Λάρισα (που δεν πρόλαβε τελικά). Οι Αμερικανοί είχαν μπει στην τελική φάση των προετοιμασιών τους και δεν ήθελαν να αιφνιδιαστεί κανείς.
Αιφνιδιάστηκε όμως η Λευκωσία. Από τις επιθέσεις με drones της Χεζμπολάχ. Όπως είναι σε θέση να ξέρει ο Τειρεσίας, η κυπριακή κυβέρνηση δεν είχε πάρει κανένα ιδιαίτερο μέτρο προστασίας, ενόψει του αμερικανο-ισραηλινού χτυπήματος στο Ιράν. Υπήρχε η αίσθηση ότι – όπως και τις προηγούμενες φορές – οι επιπτώσεις του δεν θα έφταναν στο νησί. Έφτασαν όμως.
Τα καμπανάκια χτύπησαν με την εκτίμηση του Βρετανού υπουργού Άμυνας ότι δυο ιρανικοί πύραυλοι, που αναχαιτίστηκαν, κατευθύνονταν στην Κύπρο. Το γεγονός προκάλεσε έντονες διαμαρτυρίες και διαψεύσεις από την κυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Ούτε 24 ώρες μετά, Ιρανός στρατηγός προειδοποίησε ότι η Κύπρος θα χτυπηθεί μέχρι να φύγουν όλοι οι Αμερικανοί από το νησί. Και τρία drones εμφανίστηκαν πάνω από τον κυπριακό ουρανό.
Το πρόβλημα, όμως, είναι ότι... δεν υπάρχουν Αμερικανοί στο νησί. Προφανώς, από σύγχυση, η Τεχεράνη πιστεύει το αντίθετο. Εκτός κι αν ξέρει κάτι που δεν ξέρει κανείς άλλος ή συμβαίνει κάτι διαφορετικό,
Αλλιώς, δεν θα «κατέβαινε» στην Κύπρο η φρεγάτα Belh@rra «Κίμων» (φορτωμένη με όλη την standard έκδοση της) και η φρεγάτα «Ψαρά» (φορτωμένη με το δοκιμασμένο στο πεδίο αντι-drone σύστημα «Κένταυρος»). Επίσης, στην αεροπορική βάση «Ανδρέας Παπανδρέου», στο αεροδρόμιο της Πάφου, δεν θα είχαν προσγειωθεί τέσσερα ελληνικά F-16 και πολύ περισσότερο δεν πήγαινε στην Κύπρο ο Έλληνας υπουργός Ά,υνας και ο Α/ΓΕΕΘΑ. Για να διαπιστωθούν τα κενά στην κυπριακή άμυνα. Τα οποία προφανώς και υπάρχουν. Αλλιώς, τα drones της Χεζμπολάχ δεν θα έμπαιναν (σχεδόν) ανενόχλητα στον εναέριο χώρο της.
Και κάτι τελευταίο, αλλά κρίσιμο, που θέτει προς συζήτηση ο Τειρεσίας: Είναι πιθανό ιρανικός πύραυλος να χτυπήσει τη Σούδα; Όχι, είναι η απάντηση. Γιατί οι ελληνικές και οι αμερικανικές αντιαεροπορικές δυνάμεις θα τον «κλειδώσουν» ανά πάσα στιγμή. Υπολογίζεται ότι για να φτάσει στην Κρήτη απαιτούνται 10-15’. Άρα, υπάρχει χρόνος και υπάρχουν πολλά μέσα (των Πάτριοτ στην Κάρπαθο συνυπολογιζομένων). Τα οποία μπορεί να είναι πολυδάπανα, και σε καιρό ειρήνης να φαίνονται δυσβάσταχτα, αλλά σε καιρό πολέμου αποδεικνύονται κάτι παραπάνω από πολύτιμα. Κι αυτό τελικά είναι ένα μεγάλο μάθημα…
