Skip to main content

Τι μάθαμε ως τώρα από τον πόλεμο στο Ιράν

Οι κινήσεις της Ελλάδας, η αντίδραση της Τουρκίας και οι κρίσιμες συμμαχίες που αναπτύσσονται στη νοτιοανατολική Μεσόγειο

Γεγονός αποτελεί ότι η Ελλάδα, εν μέσω της κρίσης στον Περσικό Κόλπο, κατάφερε κάτι μοναδικό. Συγκέντρωσε τόση δύναμη πυρός στην Κύπρο που, υπό άλλες συνθήκες, θα προκαλούσε πολύ μεγάλη αντίδραση από την Τουρκία. Και τώρα; Το μόνο που ψέλλισε η απέναντι πλευρά ήταν ότι «η μητέρα – πατρίδα προστατεύει τη Bόρεια Κύπρο (δηλαδή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, τα Κατεχόμενα)». Στην πραγματικότητα, όμως, οι ελληνικές φρεγάτες και τα F-16 βρίσκονται εκεί για να προστατεύσουν όλο το νησί. Κι αυτό de facto πλέον είναι γεγονός, όπως μπορεί να σας διαβεβαιώσει και ο «Τειρεσίας».

Συν τοις άλλοις, όμως, στην πράξη αποδείχθηκε και κάτι άλλο: Ότι η Τουρκία, αυτή τη στιγμή δεν έχει τη δυνατότητα να καλύψει αντιπυραυλικά ούτε την δική της ηπειρωτική χώρα. Όπως αποδείχθηκε σε δυο περιπτώσεις (με αντίστοιχες πυραυλικές επιθέσεις, κατά του Ιντσιρλίκ, που τις απέκρουσαν όμως αμερικανικά αντιτορπιλικά). Ωστόσο, οι πραγματικά ενδιαφέρουσες εξελίξεις δεν σταματούν σε αυτό το σημείο.

Κι αυτό γιατί έχουμε και την εγκατάσταση των πυραύλων Patriot στο νησί της Καρπάθου. Και η συγκεκριμένη κίνηση, υπό άλλες συνθήκες, θα αποτελούσε αιτία πολέμου για την Τουρκία. Πριν από μια εβδομάδα ωστόσο και αυτοί εγκαταστάθηκαν χωρίς να ανοίξει μύτη. Κάποια στιγμή, μόνο, βγήκε μια ανακοίνωση από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας («περί αποστρατικοποίησης των νησιών»), θα έλεγε κανείς περισσότερο όμως για την τιμή των όπλων

Ο «Τειρεσίας» επ’ αυτού έχει να κάνει τρεις παρατηρήσεις:

α) Οι πύραυλοι εγκαταστάθηκαν εκεί για να υποστηριχθεί η άμυνα της βάσης στην Σούδα. Όπερ σημαίνει ότι υπάρχει η έγκριση (και) των ΗΠΑ, για αυτή την κίνηση

β) Οι πύραυλοι Patriot είναι 100% αμυντικοί. Συνεπώς, δεν μπορούν να στηρίξουν το επιχείρημα των Τούρκων περί επιθετικής κίνησης από ελληνικής πλευράς

γ) Το πιθανότερο είναι ότι οι πύραυλοι θα μείνουν εκεί για πολύ καιρό (πλέον). Η ευκαιρία που δόθηκε στην ελληνική πλευρά για να ενισχύσει την άμυνα των νησιών ήταν μοναδική, για να μείνει ανεκμετάλλευτη.

Και το σημερινό σημείωμα θα κλείσει με μια πληροφορία που αν επιβεβαιωθεί στην πράξη, θα αποδείξει κι εμπράκτως ότι οι γεωπολιτικές αλλαγές στην περιοχή μας ήρθαν για να μείνουν. Γιατί; Επειδή, ο «Τειρεσίας» πληροφορείται από τη Λευκωσία κάτι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον, για τις συμμαχίες που αναπτύσσονται. Πηγές που είναι σε θέση να γνωρίζουν, αναφέρουν ότι οι τριμερείς συναντήσεις Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ θεσμοθετούνται, καταρχήν, σε ετήσια βάση. Κι αυτό είναι οριστικό. Όπερ σημαίνει πως ό,τι κι αν συμβεί, μια φορά τον χρόνο οι ηγέτες των τριών χωρών θα συναντώνται ούτως ή άλλως. Ακόμα κι αν δεν υπάρχει τρέχον θέμα προς συζήτηση. Κι εννοείται ότι αν οι συνθήκες το επιβάλλουν, οι ενδιάμεσες συναντήσεις μπορεί ναι είναι περισσότερες.

Εξαιρετικά κρίσιμη απόφαση. Που δείχνει – πέραν όλων των άλλων – ότι η συγκεκριμένη συμμαχία θα έχει διάρκεια στο διηνεκές. Κάτι που είναι πολύ σημαντικό, από πολλές απόψεις.