Πόσο πιθανό είναι αυτή τη στιγμή να ξεκινήσουν οι πλειστηριασμοί μετά τις 15 Μαρτίου, όποτε και λήγει το καθεστώς προστασίας; Ελάχιστο, έως κι ανύπαρκτο, λένε συνήθως καλά ενημερωμένες κυβερνητικές πηγές. Το πιθανότερο είναι – λένε - ότι θα δοθεί και νέα παράταση από την κυβέρνηση, τουλάχιστον έως τα μέσα Απριλίου, χωρίς να αποκλείεται και νέα επέκταση του σημερινού καθεστώτος για το σύνολο του πρώτου εξαμήνου του έτους.
Όσοι γνωρίζουν, επιμένουν ότι με την πανδημία να βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και τα lockdowns στην ημερήσια διάταξη, θεωρείται απίθανο να ανάψει το πράσινο φως άμεσα, όπως, δηλαδή, προβλέπεται σήμερα. Υπ' αυτές τις συνθήκες λοιπόν, πάμε για Μάιο και βλέπουμε. Εν προκειμένω, όμως, το μεγάλο ερώτημα που τίθεται είναι: Και οι τράπεζες; Ο,τι σχεδιασμός έχει γίνει από τις διοικήσεις τους κι όποια πρόβλεψη έχουν κάνει, υπ' αυτές τις νέες συνθήκες, τινάζεται στον αέρα. Για μια ακόμα φορά.
Κι όλα αυτά ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη κι επισήμως πλέον τα stress test του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος (και κατ΄ επέκταση και του ελληνικού), από την αρμόδια ευρωπαϊκή αρχή (ΕΒΑ). Με πολλές μεταβλητές και για τον Covid-19, που σαφώς επηρεάζει τη λειτουργία και την αποτελεσματικότητά τους.
Μια άλλη, τέλος, βασική συνισταμένη, που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη είναι πως αν δεν λυθεί οριστικά το ζήτημα των αστικών ευθυνών για όσους βάζουν υπογραφές σε μεγάλα σχέδια αναδιάρθρωσης (και) με κρατικό ενδιαφέρον, καμία αλλαγή στο νόμο για το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας δεν πρόκειται να προχωρήσει. Και το ίδιο ισχύει και για την υλοποίηση μεγάλων τραπεζικών αποφάσεων. Γιατί ποιος θα υπογράψει, όταν λειτουργεί υπό αυτή την απειλή;