Καλημέρα σας!
Περισσότεροι από 400.000 θεατές παρακολούθησαν το φετινό Γκραν Πρι της Formula 1 στο Σιλβ -ερστόουν της Μεγάλης Βρετανίας. Ο αριθμός, που αναφέρεται σε όλο το τετραήμερο από την Πέμπτη μέχρι το χθεσινό κυριακάτικο αγώνα, είναι εντυπωσιακός. Για ένα άθλημα με πολλούς φίλους και στην Ελλάδα, το οποίο, όμως, βασιλεύει στην Κεντρική και τη Βόρεια Ευρώπη. Ίσως το πιο πολύπλοκο άθλημα, υπό την έννοια ότι πέραν των πιλότων, οι οποίοι είναι εξαιρετικά γυμνασμένοι και στοχοπροσηλωμένοι, καθώς ανταγωνίζονται συνεχώς τον ίδιο τους τον εαυτό για να κερδίσουν έστω μερικά χιλιοστά ή ένα εκατοστό του δευτερολέπτου, για την κατασκευή του μονοθέσιου, των ελαστικών και όλων όσων χρειάζονται για να δημιουργηθεί ένα σούπερ αγωνιστικό αυτοκίνητο συνεργάζονται γύρω στις 70 με 80 επιστήμες, όλου του φάσματος των θετικών επιστημών. Πέραν των οικονομικών και εμπορικών παραμέτρων, αλλά και του μάρκετινγκ που δίνουν ρεσιτάλ. Και φυσικά συχνά τα αποτελέσματα, δηλαδή οι καινοτομίες που εφαρμόζονται, από τα υλικά μέχρι τις νέες τεχνολογίες, περνούν στα εμπορικά αυτοκίνητα και τα αναβαθμίζουν σε επίπεδο αξιοπιστίας, ασφάλειας και οικονομίας. Παράλληλα συχνά οι αγώνες της Formula 1, όπως ο χθεσινός είναι συναρπαστικοί και αγωνιώδεις, είτε για τον ανταγωνισμό που υπάρχει μέσα στην πίστα, είτε λόγω των συμβάντων που πάντα υπάρχουν σε πίστες στις οποίες τα οχήματα κινούνται με 300 και περισσότερα χιλιόμετρα.
Πετάνε οι τιμές στη Χαλκιδική, ενώ…
Ως γνωστόν στα δύο χρόνια της πανδημίας η ζημία στον ελληνικό τουρισμό ήταν πολύ μεγάλες. Οι επιχειρήσεις, από τα ξενοδοχεία, μέχρι τα μπιτς μπαρ, πλήρωσαν υψηλό τίμημα από την έλλειψη πελατών, αφού ο φόβος της μόλυνσης σε συνδυασμό με τους περιορισμούς και τις απαγορεύσεις στις διακρατικές και εσωτερικές μετακινήσεις είχαν ως αποτέλεσμα η κίνηση να υποχωρήσει στο ναδίρ. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάποια επιχείρηση θα επιχειρήσει να βγάλει τα σπασμένα σε μία χρονιά! Σα να μην υπάρχει αύριο… Είναι τουλάχιστον αντιεπαγγελματικό και κοντόθωρο, αφού ο κόσμος ούτε μπορεί, ούτε θέλει να πληρώσει τρελές τιμές. Ιδιαίτερα σε ορισμένα σημεία στη Χαλκιδική, όπου κατά βάσιν προσεγγίζουν Έλληνες και Βαλκάνιοι, η θεαματική αύξηση των τιμών διαδίδεται ταχύτατα από στόμα… σε στόμα. Είτε πρόκειται για το θρυλικό σαντουιτσάκι στο πρόχειρο γυράδικο, είτε για την ξαπλώστρα στο εξίσου πρόχειρο μπιτς μπαρ, είτε για την ψαροταβέρνα που πουλάει τραπέζι στην άμμο, δίπλα στη θάλασσα. Εκτός κι αν η «μητέρα φύση» αναβάθμισε το κόστος για μια βουτιά και για κάθε… ηλιοβασίλεμα κατά 20% - 25%. Η παροιμία «στην αναμπουμπούλα ο λύκος χαίρεται» έχει σε ορισμένες τουλάχιστον περιπτώσεις πλήρη εφαρμογή, μόνο που όσοι την σκέφτηκαν ξέχασαν ότι υπάρχει και η άλλη όψη. Κάποια στιγμή η αναμπουμπούλα περνάει και «κάθε κατεργάρης κάθεται τελικά στον πάγκο του». Χώρια που εκτός από τα Σαββατοκύριακα και εκτός από τον Ιούλιο και τον Αύγουστο οι τουριστικές επιχειρήσεις (πρέπει να) θέλουν κίνηση για περισσότερες από 45 ημέρες και μερικά Σαββατοκύριακα.
…πέφτει η τάση και κόβεται το ρεύμα
Φαινόμενα με πτώση της τάσης, αλλά και διακοπές του ηλεκτρικού ρεύματος έζησε το βράδυ Σαββάτου το πρώτο πόδι της Χαλκιδικής. Τα συγκεκριμένα φαινόμενα δεν είναι σπάνιο -κάθε άλλο- για την τουριστική Χαλκιδική και αυτό το καλοκαίρι, όπως και τα προηγούμενα των τελευταίων ετών. Κάτι που κάνει τους επαγγελματίες να σκέφτονται να κινηθούν νομικά κατά του ΔΕΔΔΗΕ, αν δεν το έχουν ήδη κάνει. Για όποιον το ζήσει, πέρα από την αναστάτωση που επιφέρει το να ζεις κατακαλόκαιρο σε συνθήκες «κρυφού σχολειού» ή και κατ’ ανάγκην ρομαντισμού στο ημίφως, είναι φανερός ο κίνδυνος που δημιουργείται για να χαλάσουν, να απορυθμιστούν ή και να καούν ηλεκτρικές συσκευές, κάτι που -σύμφωνα με ηλεκτρολόγους- εξαρτάται από το πως θα επανέλθει το ρεύμα. Μια προοπτική πολύ δυσάρεστη τόσο για τους επαγγελματίες με τα πανάκριβα μηχανήματα, όσο και για τα σπίτια στα οποία λειτουργούν απλές ηλεκτρικές συσκευές.
Μοιραίες εξελίξεις
Αυτά συμβαίνουν -κατά κάποιον τρόπο μοιραία- όταν οι υποδομές μιας περιοχής επαρκούν για τις 100.000 των μόνιμων κατοίκων, αλλά όχι για τις εκατοντάδες χιλιάδες του καλοκαιριού και ιδιαίτερα των Σαββατοκύριακων. Στην Ελλάδα, παρά την πρόοδο των τελευταίων δεκαετιών, οι υποδομές θέλουν ακόμη πολύ δουλειά και πολύ… χρήμα. Τόσο οι παραδοσιακές (δρόμοι, δίκτυα ηλεκτρισμού, ύδρευσης, αποχέτευσης κλπ.), όσο και οι πιο σύγχρονες, κυρίως τα ψηφιακά δίκτυα, τα οποία διαρκώς εξελίσσονται.
Γίγαντας με γυάλινα πόδια
Δυστυχώς φαίνεται ότι ο τουρισμός στην Ελλάδα αποδεικνύεται σε πολλές περιπτώσεις «γίγαντας με γυάλινα πόδια». Όπως συμβαίνει σε πολλά πεδία στη χώρα μας όταν υπάρχει έξαρση και ένταση -από τον τουρισμό μέχρι τα ευρωπαϊκά κονδύλια- οι υποδομές, η προετοιμασία και ο επαγγελματισμός κρίνονται, ζυγίζονται και τελικώς κρίνονται… ελλιπείς. Η χώρα κατά κανόνα τρέχει πίσω από τις εξελίξεις, με αποτέλεσμα να βρίσκεται απροετοίμαστη, τόσο στα καλά, όσο και στα… κακά. Ιδιαίτερα στον τουρισμό της Βορείου Ελλάδος, όπου δεν υπάρχει η παράδοση της Αθήνας, του Νότου γενικότερα και των νησιών, η κατάσταση συχνά πυκνά εμφανίζει εξαιρετικά… ερασιτεχνική εικόνα σε πολλά επίπεδα. Από το προσωπικό και την εξυπηρέτηση, μέχρι την τιμολογιακή πολιτική.