Γίναμε μάρτυρες σε μια από τις πλέον αλλοπρόσαλλες αποφάσεις που ελήφθησαν ποτέ στο ελληνικό κοινοβούλιο. Ο εμφανιζόμενος ως αγνός ιδεολόγος κ. Λαφαζάνης, πιστός στις μαρξιστικές του απόψεις, και ανιδιοτελής υπηρέτης των λαϊκών συμφερόντων, αλλά και ηγούμενος άλλων παρομοίας ταυτότητας «προδευτικών», καταψηφίζει την κυβέρνηση στην οποία είναι υπουργός, αλλά την στηρίζει.
Η Voria.gr αναρωτήθηκε εχθές «Πώς γίνεται να ισχύουν και τα δύο είναι ένα ερώτημα στο οποίο δεν έχει δοθεί ακόμη απάντηση, η οποία ίσως θα πρέπει να αναζητηθεί εκτός του πολιτικού πλαισίου, πιθανόν από κάποιον ψυχαναλυτή».
Προσωπικώς δεν εκπλήσσομαι. Χρόνια τώρα θέτω μέσα σε εισαγωγικά τον χαρακτηρισμό «προοδευτικός» για να υποδηλώσω την υποκρισία όσων αρέσκονται να τον φέρουν, οι οποίοι απέδειξαν πως όχι μόνον ότι δεν είναι προοδευτικοί, αλλά πολλούς τους χαρακτηρίζει σαφής αντιδημοκρατική και ιδιοτελής συμπεριφορά. Έχουν ευτελίσει και τον όρο, ώστε οι όντως προοδευτικοί να αρνούνται να τον φέρουν, μήπως και ταυτιστούν με γελοιότητες και απροσμέτρητο ωφελιμισμό.
Μού δόθηκε και άλλη φορά η ευκαιρία να σημειώσω, ότι πολλά πρόσωπα μη αποδεκτά από τις νεανικές συντροφιές, και κατά κανόνα ανέραστα, εύρισκαν στέγη σε γκρουπούσκουλα, όπου σύντροφοι και συντρόφισσες ήσαν «απελευθερωμένοι» και δέχονταν κάθε πικραμένο.
Πρέπει επιτέλους να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, επειδή δεν γινόταν μέχρι τώρα, από τους περισσότερους. Με τραμπουκισμούς, εκβιασμούς, εκφοβισμούς έστειλαν τον αστικό κόσμο στην γωνία πρόσωπα κατ΄ επάγγελμα «προοδευτικοί» αναγορευθέντες σε «προσωπικότητες». Και υποστηρίζοντας ο ένας τον άλλον γέμισαν τα Πανεπιστήμια, τα ΜΜΕ, την πολιτική σκηνή και φυσικά τον κρατικό μηχανισμό.
Ο οιοσδήποτε φέρει αντιρρήσεις χαρακτηρίζεται ως αντιδραστικός, ακροδεξιός, φοβικός, κάποτε χουντικός, τώρα χρυσαυγίτης και με πλήθος άλλους δυσφημιστικούς προσδιορισμούς, ακριβώς για να εκφοβίζουν τον μέσο Έλληνα. Ο οποίος δεν έχει εμπειρίες ούτε από αγώνες πεζοδρομίου, ούτε από κινητοποιήσεις και συγκρούσεις με την Αστυνομία, είναι φιλήσυχος και κατά δύναμη νομοταγής, άρα είναι το «πρόβατο» το οποίο δεν διαμαρτύρεται στα όσα καταστρεπτικά για τον ίδιο και το σύνολο του ελληνικού λαού συμβαίνουν.
Είναι χαρακτηριστική η απάντηση του υπόλογου στην δικαιοσύνη συνδικαλιστή, ο οποίος συνέστησε «να πιούμε ξύδι» όσοι κρίναμε αρνητικά ένα ακόμη προκλητικό προνόμιο που απέκτησε ο κλάδος του, προστιθέμενο σε άπειρα άλλα, τα οποία πληρώνει ακόμη και ο άνεργος.
Θέλω να ελπίζω, ότι με όσα άθλια και γελοία συμβαίνουν με τους «προοδευτικούς», θα αποφασίσει επί τέλους ο ελληνικός λαός να αποβάλει τον φόβο που του καλλιεργούν και να τους συμπεριφερθεί όπως τους αξίζει. Δεν μπορεί το «τίποτε» να αναδεικνύεται σε «κάτι». Τώρα, έδειξε την ισχύ του το διαπιστούμενο από τους αρχαίους φιλοσόφους «Αρχή άνδρα δείκνυσι». Όσοι δεν τους ήξεραν, τους έμαθαν. Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, επομένως. Δεν υπάρχουν άλλα περιθώρια.
Ο Μακεδών
Υ.Γ. Μεταφέρω απόσπασμα από κείμενο του κ. Σάββα Καλεντερίδη:
Υπάρχει μια ομάδα πολιτικών, που έκανε καριέρα στις πλάτες του ελληνικού λαού, σηκώνοντας την αντιμνημονιακή παντιέρα.
Χωρίς να γίνεται ουσιαστική κριτική, που θα μπορούσε να διορθώσει πολλά από τα αρνητικά των μνημονίων, άτομα με χαμηλό διανοητικό αλλά και ηθικό εκτόπισμα, διέγνωσαν τη λαϊκή δυσαρέσκειακαι ως πραγματικοί οπορτουνιστές πρωτοστάτησαν σε αυτό που θα μείνει στην ιστορία ως "αντιμνημονιακό μέτωπο".
Αν εξετάσει κανείς έναν έναν αυτούς που πρωτοστάτησαν, αν μελετήσει το βιογραφικό και τη συμπεριφορά τους στις πλατείες, τη βουλή και τα ΜΜΕ, θα βγάλεια αβίαστα συμπεράσματα.
Στην Ελλάδα παρήλασαν πολλές φυλές πολιτικών. Η χειρότερη όλων αποδεικνύεται αυτή του "αντιμνημονιακού μετώπου".
Μ.