Παλεύει με ανεμόμυλους ο Τσίπρας. Πιστεύει ότι θα το χάψει ο λαός, πως αν υπάρξει μετάθεση χρόνου αποπληρωμής του χρέους, θα ανοίξουν τα πορτοφόλια τους οι επενδυτές και θα γεμίσει ο τόπος από επιχειρήσεις. Ποιος θα έρθει να επενδύσει σε μια χώρα με αναξιόπιστη κυβέρνηση, που μισεί την ιδιωτική επιχειρηματικότητα και κάνουν ό,τι μπορούν οι υπουργοί της να σαμποτάρουν μεταρρυθμίσεις, με φορολογία αποτρεπτική και με δημόσιο της νοοτροπίας ό,τι αρπάξουμε, ή γιατί να δουλεύουμε αφού ήμαστε μόνιμοι; [οι εξαιρέσεις δεν αναιρούν τον κανόνα].
Αλλά και αν συμβεί η μετάθεση αποπληρωμής, θα γίνει επειδή θα μας λυπηθούν; Είναι βέβαιο πως θα ζητήσουν νέα μέτρα, και δεν έχουν άδικο όσοι μιλούν για 4ο Μνημόνιο. Το αν θα το βαπτίσουν Πρόγραμμα ή όπως αλλιώς, ελάχιστη σημασία έχει. Να ξέρουν όμως οι αναγνώστες, ότι άλλα λεφτά δεν έχει. Πάπαλα! Αν προκύψει θέμα με τις Τράπεζες πάλι, πάμε για κούρεμα καταθέσεων.
Αλλά, και πότε μπορεί να υπάρξει αυτή ελάφρυνση; Οι συγκυβερνήτες Τσίπρας-Παππάς, μας λένε μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου. Όμως, άλλη άποψη έχει το ΔΝΤ. Ο εκπρόσωπος Τύπου του Ταμείου, Τζέρι Ράις, ανακοίνωσε πως τα μέτρα ελάφρυνσης θα πάνε πίσω χρονικά. Είπε: «Τα μέτρα για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους δεν χρειάζεται να εφαρμοστούν εκ των προτέρων, προκειμένου το ΔΝΤ να δεχτεί να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα, καθώς μπορεί να είναι συνδεδεμένα και υπό την αίρεση της επίτευξης συγκεκριμένων στόχων», δήλωσε μεταξύ άλλων, επιφέροντας "παγωμάρα" στην ελληνική πλευρά.
Πόσο "λίγοι" είναι οι άνθρωποι που μάς κυβερνούν; Ο Αλέξης Τσίπρας έστειλε μεν συγχαρητήρια επιστολή στον νέο πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ για την εκλογή του, από τους τελευταίους, χρονικά), ωστόσο πρόσφατα είχε δηλώσει «ελπίζω να μην μας βρει κι αυτό το κακό», αναφερόμενος στην πιθανή τότε νίκη του Τραμπ.
Άραγε είναι αυτή η ενδεδειγμένη διπλωματική συμπεριφορά, ή μήπως είναι παιδιάστικη; Τι θα γίνει όταν ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ παρακολουθήσει την εν λόγω ομιλία του ανώριμου πολιτικά πρωθυπουργού μας, ομιλία, που χωρίς αμφιβολία έχει καταγράψει η αμερικανική Πρεσβεία;
Η Ελλάδα ήταν από τις ελάχιστες χώρες της Δύσης που άργησαν υπερβολικά να συγχαρούν επίσημα τον 45ο πρόεδρο των ΗΠΑ, ακολουθώντας την στρατηγική της αποδοκιμασίας, που μέχρι και οι Βρυξέλλες εν μέρει απέρριψαν. Επικοινωνιακά το σφάλμα είναι μεγάλο και θα μπορεί να αποβεί μοιραίο, στην αιφνίδια αλλαγή σκηνικού στις ΗΠΑ.
Κουράστηκαν οι συστημικοί δημοσιογράφοι και αναλυτές να δημιουργήσουν κλίμα υπέρ της Χίλαρυ Κλίντον, αλλά μάταια. Άμα είναι κουτσό το άλογο, όσο και να το σπρώξεις πρώτο δεν βγαίνει στον Ιππόδρομο. Και στην περίπτωση αυτή δεν ήταν ανεπιθύμητο μόνο το πρόσωπο της Κλίντον, αλλά και τα νεοταξίτικα συμφέροντα που υπηρετούσε.
Κουράστηκε ο κόσμος από τις "προοδευτικές" αρλούμπες, από τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις της παγκοσμιοποίησης, και της πανάκειας του φιλελευθερισμού, και θέλει να ξανακλειδωθεί στο σπίτι του. Αρκετά μας έσπρωξαν σε αγεωγράφητα νερά, είδαμε τα "καλά" του, τώρα όμως θα κάνουμε πάλι το ίδιο λάθος. Όπως συμβαίνει πάντα, θα πάμε στην εντελώς αντίθετη πλευρά. Θα θριαμβεύσει ο λαϊκισμός. Είτε λέγεται Τραμπ, είτε Λεπέν ή Τσίπρας, ή ακόμη και τα ανοδικά κινούμενα ακροδεξιά αλλά και πράσινα κόμματα, την μεσότητα που έλεγε ο Αριστοτέλης δεν θα την υιοθετήσουμε.