του Δημήτρη Βαρτζόπουλου*
Δεν βαριέται άραγε; Πόσες φορές το έκανε; Μόλις κάτι σκαλώνει, αμέσως ο κ Τσίπρας τραβά και μιά σειρά επισκέψεων, προς εμφανή υπογράμμιση της «πολιτικής διαπραγμάτευσης», που προφανώς προτιμά: Ολάντ, Σούλτς, τώρα μας ξέμεινε κι ο Ρέντσι, που και που Γιούνκερ και στο τέλος πάντα Μέρκελ. Τα αποτελέσματα είναι απαραλλάκτως τα ίδια. Οι σοσιαλδημοκράτες λένε ωραία λόγια και δεν κάνουν τίποτε, φυσικά γιατί δεν τους παίρνει, ο Γιούνκερ, κάνει πλάκα λέγοντας μονίμως «ήξεις, αφίξεις» και η Μέρκελ βάζει την κασέτα «ακούσαμε με προσοχή, βρείτε τα με την τρόικα, μην τα βάζετε με τον Σόιμπλε».
Τούτο όμως δεν ισχύει δυστυχώς μόνον για τον κ Τσίπρα και τους συν αυτώ. Θα μπούμε στον 7ο χρόνο μετά την χρεοκωπία και ακόμη, ακόμη και υποτιθεμένως σοβαροί, σχολιαστές δεν -δείχνουν τουλάχιστον να- αντιλαμβάνονται την φύση των ευρωπαϊκών πραγμάτων.
Οι Ευρωπαίοι δεν είναι ούτε φιλέλληνες, ούτε μισέλληνες. Αφ´ ης εδώ και χρόνια έχουν θωρακισθεί από τον συστημικό κίνδυνο καταρρεύσεως του κράτους μας και εσχάτως και από αυτόν της καταρρεύσεως των τραπεζών μας χωρίζονται πλέον -σε επίπεδο ηγεσίας βεβαίως - σε δύο μεγάλες κατηγορίες: αυτούς, που είναι εκ πεποιθήσεως ομοσπονδιακοί υπό την ευρεία έννοια, που θέλουν δηλαδή μία ενωμένη Ευρώπη πολλών ταχυτήτων, εν γένει με εμάς μέσα, και τους ομοσπονδιακούς υπό την στενή έννοια, που θέλουν μία Ευρώπη δύο ταχυτήτων, μία οιονεί ενιαία κεντρική οντότητα ε βάση την Ευρωζώνη, και μία χαλαρή περιφερειακή, με εμάς βέβαια στην δεύτερη, αλλά ενδεχομένως και εντελώς εκτός. Οι μεν πρώτοι, κατά κύριον λόγον νότιοι σοσιαλδημοκράτες, συμπεριφέρονται φιλικά στον Τσίπρα, επειδή τους θυμίζει την επαναστατική τους νιότη, ενώ οι άλλοι, βόρειοι Χριστιανοδημοκράτες, είναι μέχρις βαναυσότητος αυστηροί, διότι τους θυμίζει όλα αυτά, που από την νιότη τους τους προκαλούν βδελυγμία.
Κοινοί παρονομαστές αμφοτέρων των κατηγοριών:
1) η αντίληψη για τις αιτίες και την εξέλιξη του ελληνικού δράματος: πολιτικές δηλαδή ανεξελέγκτων δημοσίων δαπανών, που οδήγησαν σε αδυναμία δανεισμού από τις αγορές, ένα πρώτο μνημόνιο, όπου η ελληνική Κυβέρνηση προσπάθησε να τους κοροϊδεύσει, ένα δεύτερο μνημόνιο, που πέτυχε σχεδόν απολύτως και διεκόπη από την γκαντεμιά του Σαμαρά, να αντιμετωπίζει αναπόφευκτες εκλογές στο μέσον της θητείας και ένα τρίτο μνημόνιο, που προεκλήθη από μία απερίγραπτη Κυβέρνηση, που εξέλεξαν οι απερίγραπτοι Έλληνες, που θα αποτύχει αναπόφευκτα, επειδή δεν θέλουν, Κυβέρνηση και λαός, να αντιληφθούν, ότι δεν μπορούν, να λειτουργούν την αγορά τους όπως πριν 50 χρόνια και να μην ιδιωτικοποιούν τίποτε, για να προσλαμβάνουν υπαλλήλους και να ταΐζουν την διαπλοκή.
2) τα δικά τους λαϊκά εσωτερικά ακροατήρια, που δυσανασχετούν σε οιαδήποτε ενίσχυση οποιουδήποτε πλην των ιδίων.
Η Ευρώπη δεν έχει, δυστυχώς ακόμη, κεντρική κυβέρνηση με ενιαίο γεωπολιτικό σχεδιασμό. Δεν έχει ενιαία αμυντική δομή.
Εξαρτάται από το αέριο της Ρωσίας μεν, δεν διστάζει όμως να την τιμωρεί αυστηρά, όπως πχ στην περίπτωση της Ουκρανίας και φυσικά δεν θεωρεί, ότι το αζέρικο αέριο είναι μία αξιόπιστος εναλλακτική λύση. Δεν ασχολείται με βάσεις, το Κυπριακό την απασχολεί περιθωριακά, οι ΑΟΖ είναι μακρινό μέλλον. Θα την ενδιέφερε η απελευθέρωση της ελληνικής αγοράς ενέργειας και μεταφορών, αλλά εκεί γίνονται ελάχιστα και αυτά τα παίρνουν οι Κινέζοι. Τα λοιπά, εδώ θρυλούμενα, περί πραγματικού ενδιαφέροντος για το Υπερταμείο της ελληνικής δημόσιας περιουσίας είναι απλώς για συνοδεία του τσίπουρου στα απανταχού καφενεία. Το θέλουν μόνο για διασφάλιση των δανεικών, επειδή μας θεωρούν μπαταξήδες.
Η φύλαξη των συνόρων της Ένωσης ήταν θέμα θεωρητικό, μέχρις της κατάρρευσης της προσφυγικής πολιτικής της Μέρκελ. Το πρόβλημα προσώρας αντιμετωπίζεται βάσει της αυστροουγγρικής πολιτικής μεταθέσεως των ευρωπαϊκών συνόρων στα βόρεια της Ελλάδος. Άρα μας αφήνουν εκτός. Η υλοποίηση της συμφωνίας επιστροφής προσφύγων στην Τουρκία είναι προσωπική εμμονή της κας Μέρκελ, όλοι οι άλλοι την έχουν γράψει στα παλαιότερα των υποδημάτων τους.
Αυτό είναι το σκηνικό και δεν θα αλλάξει για αρκετά χρόνια. Το σενάριο του ελληνικού έργου, που θα ανεβεί, γράφει προς το παρόν ο κ Τσίπρας. Μετά θα το αναλάβουν οι ψηφοφόροι, όποτε όμως το προβλέψει αυτός.
*Ο Δημήτρης Βαρτζόπουλος διετέλεσε γενικός γραμματέας Συντονισμού της κυβέρνησης Αντώνη Σαμαρά, υφυπουργός Υγείας και πρόεδρος της Διοικούσας Επιτροπής στη ΝΔ Θεσσαλονίκης.