«Σκοτώστρα» τον έλεγαν πολλοί, αρκετά χρόνια πριν, τον δρόμο από τη Θεσσαλονίκη προς την περιοχή του αεροδρομίου. Είχαν γίνει πολλά τροχαία ατυχήματα, αλλά κυρίως δυστυχήματα. Χάθηκε πολύς κόσμος στα περιστατικά που γέμιζαν τα «βιβλία συμβάντων» της αστυνομίας. Εκεί -κοντά στο αεροδρόμιο- λειτουργούσαν πολλά νυχτερινά μαγαζιά μέχρι τα ξημερώματα και φυσικά δεν σέρβιραν… τσάι, αλλά αλκοόλ. Διασκέδαζαν οι παρέες πίνοντας, μετά καβαλούσαν το αυτοκίνητο ή τη μηχανή και πήγαιναν για ύπνο. Τότε ο δρόμος δεν είχε στηθαίο και οι αντικανονικές προσπεράσεις έδιναν κι έπαιρναν με τα γκάζια τέρμα - κι όποιον πάρει ο Χάρος. Πολλές φορές είχαμε συγκρούσεις που άφηναν στην άσφαλτο αίμα και θρήνο, έκλειναν σπίτια από τη στενοχώρια.
Η Τροχαία εκείνης της εποχής, μετά από κάποιο ατύχημα, έκανε μερικές μέρες ελέγχους για ταχύτητα κι αλκοόλ και μετά ξεχνιόταν. Τότε ήταν που πολλοί επιχειρηματίες της εν λόγω ζώνης διασκέδασης είχαν το θράσος να διαμαρτύρονται γιατί τα αλκοτέστ της Τροχαίας τούς έκοβαν τη δουλειά. Χαλάρωναν οι έλεγχοι σταδιακά και η νύχτα έπαιρνε τους συνήθεις ρυθμούς της. Η παρτίδα σώθηκε κάπως, όταν μετά από χρόνια μπήκε επιτέλους το στηθαίο ανάμεσα στα αντίθετα ρεύματα κυκλοφορίας και σταμάτησαν τα αντικανονικά προσπεράσματα. Ήταν γιατί μας έφταιγε ο δρόμος…
Παρόμοια κατάσταση είχαμε και σε αρκετά… hot σημεία νυχτερινής διασκέδασης της Χαλκιδικής. Πάλι με θύματα στον δρόμο, πάλι με σποραδικούς ελέγχους για μέθη, πάλι με διαμαρτυρίες και πρωταγωνιστές «επιχειρηματίες» της νύχτας, κυρίως στην περιοχή της Καλλιθέας. Πάλι μας έφταιγε ο δρόμος κι όχι ότι κάποιοι τα έτσουζαν.
Αμέτρητες ανάλογες περιπτώσεις υπάρχουν ανά την επικράτεια και μάλιστα διαχρονικά. Μου έρχονται όμως στον νου, με αφορμή τα δύο περιστατικά που συνέβησαν με οδηγούς υπό την επήρεια αλκοόλ τις τελευταίες ημέρες τραυματίζοντας κόσμο.
Το ένα αφορούσε την περιοχή της Θέρμης στη Θεσσαλονίκη, όπου οδηγός παρέσυρε τρία άτομα, πατέρα, έγκυο μητέρα και το δίχρονο παιδάκι τους. Διαπιστώθηκε πως οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ. Το ζευγάρι νοσηλεύεται στο νοσοκομείο, το αγοράκι πήρε εξιτήριο το Σάββατο. Ο οδηγός που συνελήφθη και προφυλακίστηκε, ομολόγησε πως είχε πιει «ένα ποτηράκι» τσίπουρο. Ψάχνοντας όμως το… βιογραφικό του η ΕΛΑΣ διαπίστωσε πως ο συγκεκριμένος οδηγός είχε ξανασυλληφθεί πριν από μερικά χρόνια, γιατί οδηγούσε και πάλι μεθυσμένος τραυματίζοντας μια ηλικιωμένη γυναίκα στην Καλαμαριά. Πάλι είχε πιει «ένα ποτηράκι»…
Προχτές, στην Κρήτη, οδηγός και πάλι υπό την επήρεια αλκοόλ -47χρονος τουρίστας από τη Σερβία- παρέσυρε και τραυμάτισε δύο γυναίκες. Και πάλι η ΕΛΑΣ μας έκανε γνωστό πως ο εν λόγω οδηγός πριν από λίγες μέρες είχε παρασύρει, οδηγώντας μεθυσμένος ξανά, έναν ηλικιωμένο σκοτώνοντάς τον. Στο μεταξύ του αφαιρέθηκε το δίπλωμα, όμως αυτός κατάφερε να νοικιάσει αυτοκίνητο, χωρίς να του ζητηθεί άδεια οδήγησης… Από πού να το πιάσει κανείς το θέμα; Ποιος νόμος, ποια εφαρμογή και τελικά ποιες οι συνέπειες;
Τα συχνά αλκοοτέστ της ΕΛΑΣ βοηθούν να ελεγχθούν στοιχειωδώς οι συνέπειες μιας οδήγησης βουτηγμένης στο αλκοόλ. Αυτό όμως είναι το ένα μόνο μέρος της εικόνας. Το άλλο είναι η οδηγική μας συμπεριφορά, ο τρόπος που περπατάμε και φυσικά η σχέση μας με το αλκοόλ.
Γι’ αυτό όσα αλκοτέστ και να γίνουν, από τα δίχτυα τους πάντα κάποιοι θα ξεφεύγουν. Πρέπει όλοι μας να καταλάβουμε πως οδήγηση και αλκοόλ δεν πάνε ποτέ μαζί. Επιτέλους, ας το καταλάβουμε όλοι πως η ζωή δεν είναι παιχνίδι και πως η οδήγηση «on the rocks» δεν είναι οδήγηση, αλλά μια καθαρά εγκληματική πράξη. Γι΄ αυτό και οι σχετικές καμπάνιες πρέπει να είναι συνεχείς και επίσης πιο ευφάνταστες, ώστε να ταρακουνούν, ακόμη και να σοκάρουν με τα μηνύματά τους. Η ίδια η ζωή που καταγράφει τέτοια περιστατικά μπορεί να δώσει -μέσα από αληθινές, τραγικές ιστορίες- το περιεχόμενο στις καμπάνιες αυτές. Ίσως έτσι ξεμεθύσουν και ξεκουνηθούν από τη νιρβάνα τους ορισμένοι κι αποφασίσουν να εγκαταλείψουν τέτοιες αντικοινωνικές -το λιγότερο- συμπεριφορές.
Δεν σας κρύβω πως πολλές φορές, όταν αρνούμαι να πιω έστω «ένα ποτηράκι» γιατί οδηγώ, νιώθω γραφικός, μιας και μοιάζει να χαλάω το τσακίρ κέφι της παρέας. Αυτό που μοιάζει όμως αντικοινωνικό, είναι στην ουσία του βαθιά κοινωνικό, γιατί δείχνει έγνοια για τη δημόσια ασφάλεια. Γιατί υπάρχουν πολλά αίτια για τα τροχαία ατυχήματα, το λένε και οι έρευνες, όλοι όμως συγκλίνουν πως η οδήγηση σε κατάσταση μέθης είναι μια αδικαιολόγητη αντικοινωνική συμπεριφορά. Και η τύχη συνήθως δεν είναι με το μέρος των θυμάτων.
ΥΓ1: Είμαι οδηγός για πάνω από 35 χρόνια. Έχω κάνει πάνω από 350.000 χιλιόμετρα. Δεν με έχουν σταματήσει ποτέ για αλκοτέστ. Τύχη;
ΥΓ2: Πριν από 6 χρόνια υπήρξα ως οδηγός μηχανής θύμα τροχαίου από οδηγό που «οδηγούσε» υπό την επήρεια αλκοόλ. Είμαι καλά. Τύχη;
Η οδηγός τιμωρήθηκε άμεσα με πρόστιμο 700 ευρώ, της αφαιρέθηκε το δίπλωμα για τρεις μήνες και μετά από απανωτές αναβολές στα δικαστήρια, μετά σχεδόν πέντε χρόνια και λίγο πριν παραγραφεί το αδίκημα, καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης με τριετή αναστολή. Τύχη πάλι;