Όσο βαθύ κι αν είναι το πέλος του χαλιού, όσο κι αν αγκομαχούμε να βάλουμε τον κορωνοϊό από κάτω, το σίγουρο είναι πως ξαναβγαίνει. Δεν καλοσκεπάζεται, κάποια στιγμή, να ‘τος πάλι, φάντης μπαστούνι.
Σταχυολογώντας τις απόψεις των ειδικών επιστημόνων το συμπέρασμα είναι σχετικά απλό: συνεχίζει τις εκπλήξεις ο κορωνοϊός, καταφέρνει και επιβιώνει, πολύ απλά μεταλλάσσεται, εξακολουθεί να είναι μεταδοτικός, αλλά ευτυχώς δεν είναι τόσο θανατηφόρος όσο φαινόταν στην παραλλαγή Α ή την Δ. Οι εικόνες από εκείνη την περίοδο, τότε που χάναμε καθημερινά εκατοντάδες συμπολίτες μας, αλησμόνητες. Όπως κι όλα τα άλλα της απίστευτης τότε καθημερινότητάς μας, από το 13033, τις ΜΕΘ στην… εντατική και τους αεροστεγείς ενταφιασμούς των θυμάτων.
Εδώ και καιρό έχουμε μπει στη φάση της… κανονικής κανονικότητας. Γυρίσαμε το πρόσημο κι ο κορωνοϊός από την κατάσταση της πανδημίας εισήλθε, ανεπίσημα τουλάχιστον και προς το παρόν, σε αυτήν της ενδημίας. Με μια κουβέντα, θα είναι σε στιλ γρίπη και θα μας επισκέπτεται.
Αυτό φαίνεται καθημερινά. Μήνες τώρα, παγκοσμίως, πανευρωπαϊκά, πανελλαδικά είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη της κοινωνίας να πατήσει ένα…delete και να αφήσει πίσω τη λαίλαπα, να την ξεχάσει, να πάρει πίσω τη χρωστούμενη καθημερινότητα. Επέστρεψαν τα περισσότερα στην προ-Covid-ιανή εποχή. Κι αγκαλιές, και διασκέδαση και τόσα άλλα. Σαν η κοινωνία, η οικονομία, η ανάπτυξη να παίρνουν πίσω την εκδίκησή τους. Ο πολυεπίπεδος υγειονομικός «γύψος» στον οποίο μπήκε ο πλανήτης μετά το κρούσμα στην Ουχάν για σχεδόν 36 μήνες, βγαίνει τώρα, αλλά η πληγή ακόμη «τραβάει».
Ωστόσο, είναι ξεκάθαρο το μήνυμα: δεν ξεμπερδέψαμε. Δεν χρειάζεται να κινδυνολογούμε, αλλά ας μην κάνουμε και τον… Κινέζο. Συνεχίζουμε να χάνουμε συμπολίτες μας. Κοντά στους 25 καθημερινά. Κι είτε θέλετε να μετράμε τα θύματα με ή από κορωνοϊό, ο παρονομαστής είναι πάντα ένας: απώλεια. Εάν διαβάσει κανείς τις εβδομαδιαίες αναλυτικές εκθέσεις του ΕΟΔΥ για τους αναπνευστικούς ιούς, εύκολα εξάγει το συμπέρασμα πως τα θύματα είναι μεγάλης ηλικίας κατά μέσο όρο κι έχουν βαριές ή άλλες συννοσηρότητες. Άρα το πρώτο μας alert θα πρέπει να είναι πως πρέπει αυτούς τους ανθρώπους να προστατέψουμε. Το λένε, άλλοι με στεντόρεια φωνή, άλλοι ηπιότερα, όλοι οι ειδικοί επιστήμονες όμως πως τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας ή όσα ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες πρέπει να προστατευτούν με κάθε τρόπο.
Το γενικότερο δόγμα «ποτέ ξανά σε καραντίνες, ποτέ ξανά στα προηγούμενα» καλώς το ενσωματώσαμε στην καθημερινότητά μας. Καλώς αλλάξαμε πίστα στο 24ωρό μας. Ωστόσο, μην κάνουμε πως δεν συμβαίνει και τίποτα. Εάν ο ΕΟΔΥ δεν αναφέρει πλέον τον αριθμό των συνολικών κρουσμάτων στο εβδομαδιαίο του ραπόρτο, κρίνοντας πως έτσι «κατεβάζει» τα δέκατα στον πυρετό της ανησυχίας μας, εμείς ας μην ξεγελιόμαστε. Κι ο συνολικός αριθμός των θυμάτων μέσα στην επικράτειά μας από την αρχή της πανδημίας, κι αυτός είναι εξαιρετικά ανησυχητικός.
Με βάση την απογραφή του ’21 -εν μέσω πανδημίας- βλέποντας τα πληθυσμιακά δεδομένα, διαπιστώνουμε πως τα θύματα του Covid-19 έχουν ξεπεράσει τις 35.000! Χάσαμε ήδη μια πόλη σαν το Ναύπλιο και πάμε σιγά να φτάσουμε τα μεγέθη του Άργους ή της Αλεξάνδρειας.
Τα στοιχειώδη, αυτονόητα μέτρα προστασίας πρέπει ακόμη να τα κρατάμε και κυρίως να προσπερνάμε τις απίστευτες αστειότητες κάποιων επιτήδειων «γκουρού», που λένε πως τα εμβόλια ήταν άχρηστα ή -και χειρότερα- καταστροφικά. Ειδικά το τελευταίο διάστημα το κύμα των ιώσεων, συμπεριλαμβανομένου βεβαίως και του κορωνοϊού, είναι εδώ και πολιορκεί χιλιάδες σπιτικά σε όλη τη χώρα. Κανείς μας δεν πρέπει «να κάνει ότι κοιμάται». Ένα παραπάνω που σύμφωνα με τις έρευνες και τις εκτιμήσεις των ειδικών οι πανδημίες γενικώς δεν είναι μόνο στο μυαλό κινδυνολόγων φαντασιόπληκτων.
Το Εθνικό μας Σύστημα Υγείας φυσικά είναι η «απάντηση» και η καταφυγή μας σε όλα αυτά. Τράβηξε το κουπί, θα το ξανατραβήξει αν χρειαστεί, ας είναι η βάρκα μας λοιπόν δεμένη και το σκαρί μας γερό.