Κάποιοι σήμερα το πρωί θα πάνε στη δουλειά τους. Κάποιοι θα ψάχνουν δουλειά. Κάποιοι θα μποτιλιαριστούν στους δρόμους. Κάποιοι θα κάνουν σπαγγάτο, για να πιάσουν μια χειρολαβή στο λεωφορείο. Άλλοι θα ψάχνουν με τις ώρες θέση για πάρκινγκ. Κάποιοι θα αφήσουν τα παιδάκια τους με την ψυχή στο στόμα στον παιδικό σταθμό, άλλοι στους παππούδες και τις γιαγιάδες. Κάποιοι θα πάνε στο σούπερ μάρκετ μετρώντας ευρώ ευρώ τις μεζούρες του απορρυπαντικού κι άλλοι θα ψάχνουν σαν τον Σέρλοκ Χολμς πού πουλάνε φτηνότερα το ελαιόλαδο. Κάποιοι θα μπαίνουν σε εφημερεύον νοσοκομείο και θα περιμένουν με τις ώρες τη σειρά τους, ενώ άλλοι θα πατούν επικαιροποίηση της λίστας χειρουργείων για το πότε θα δουν νυστέρι. Κάποιοι θα σχεδιάζουν διακοπές και άλλοι θα ψάχνουν τα voucher του κοινωνικού τουρισμού. Ορισμένοι θα ψάχνουν χέρια, για να μαζεύουν τα ροδάκινα. Άλλοι θα ψάχνουν καμαριέρες για τα ξενοδοχεία κι άλλοι φτηνότερη βενζίνη. Κάποιοι θα συζητούν ακόμη για τους Coldplay και την απίστευτη συναυλία. Κάποιοι σήμερα ίσως υποδέχονται νέο μέλος στην οικογένεια, άλλοι θα αποχαιρετούν αγαπημένο τους πρόσωπο. Κάποιοι θα ετοιμάζουν γάμους, άλλοι χωρισμούς. Άλλοι θα φυλάνε σκοπιά σε στρατώνες κι άλλοι θα περνούν την πύλη με το απολυτήριο υπό μάλης. Κάποιοι θα λένε τζάμπα πήγαμε και ψηφίσαμε, άλλοι καλά κάναμε και δεν πήγαμε.
Με άλλα λόγια, κάποιοι σήμερα θα συνεχίσουν πολύ απλά να ζουν. Αυτοί που ζουν βέβαια στον κανονικό κόσμο. Τον κόσμο της καθημερινότητας.
Οι άλλοι θα συνεχίσουν να ζουν στον δικό τους κόσμο, μεταξύ αυτών πολλοί επαγγελματίες της πολιτικής.
Από σήμερα οι 21 που εκλέχτηκαν ευρωβουλευτές θα ετοιμάζουν βαλίτσες για την Ευρωβουλή. Άλλοι πάλι θα αδειάζουν βαλίτσες επιστρέφοντας στη χώρα μετά από μια πενταετή θητεία στο Στρασβούργο. Για το πώς ψήφισαν βέβαια οι συγκάτοικοί μας στο κοινό ευρωπαϊκό μας οικοδόμημα, το φιλτράρισμα συνεχίζεται. Ήδη, στη Γαλλία ο πολιτικός σεισμός είναι μεγάλος, αφού μετά το στραπάτσο του, ο Γάλλος πρόεδρος έδειξε τον δρόμο για τις 30 του μήνα με βουλευτικές εκλογές. Στη γειτονική Γερμανία επίσης ισχυρό το ράπισμα στον καγκελάριο Σολτς. Και βέβαια αυτά τα δύο κράτη – μέλη των 27 της ΕΕ έχουν ειδικό βάρος για τις εξελίξεις της επόμενης ημέρας στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι.
Στη χώρα μας τα κόμματα δεν μιλούσαν για τα θέματα που αφορούν την κανονική ζωή και δυστυχώς πολύ περισσότερο δεν μιλούσαν για τα θέματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι εύκολο πράγμα να κάνει κανείς τον… Κινέζο. Κάνει πως δεν καταλαβαίνει, αλλά δεν πετυχαίνει και τίποτα. Μια δυο τρεις, στο τέλος τον παίρνουν χαμπάρι και δεν του δίνουν σημασία. Ίσως εν μέρει να είναι και αυτή η απάντηση για το υψηλότατο ποσοστό της αποχής.
Η καθημερινότητα με την ακρίβεια, την ανασφάλεια, τα προβλήματα στην υγεία, την παιδεία, παραμένει η ίδια, δεν αλλάζουν οι ισορροπίες στο δικό μας κοινοβούλιο.
Οι κάλπες δείχνουν το πραγματικό μήνυμα. Το κυρίαρχο μήνυμα που προκύπτει από τη χτεσινή ψηφοφορία είναι πως η απόσταση των κομμάτων με την κοινωνία είναι τεράστια. Φαίνεται να απουσιάζει ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην καθημερινότητα που περιγράφουν τα κόμματα και σε αυτήν που βιώνει η κοινωνία. Βρίσκονται προφανώς σε άλλη συχνότητα. Και αυτήν τη φορά πήραν το μήνυμα κατά πώς θέλανε. Άλλα δείχνουν οι ψήφοι, οι αριθμοί που λέγαμε, κι άλλα πράγματα συμπεραίνουν τα κόμματα. Όλοι οι πρώτοι κερδισμένοι, συγκρινόμενοι με τον τρίτο, τον πρώτο, με τον ίδιο τον εαυτό τους, κερδισμένοι πάντως, σαν τις φοιτητικές εκλογές. Τρεις λαλούν και… τρεις χορεύουν.
Τουλάχιστον ας είμαστε ειλικρινείς: κι όσοι ψήφισαν μίλησαν, κι όσοι δεν ψήφισαν και πάλι μίλησαν. Και στην τελική δεν έχασαν όλοι. Κάποιοι από τους μικρούς βγήκαν κερδισμένοι.