Από προχθές τα ξημερώματα το κύριο θέμα συζήτησης όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως, αποτελεί το τραγικό περιστατικό ανοικτά ελληνικών ακτών, 47 ν.μ. νότια της Πύλου, ένα ναυάγιο με άγνωστο μέχρι στιγμής αριθμό θυμάτων, πιθανόν πάνω από 500, στα οποία κατά τα φαινόμενα περιλαμβάνονται πολλές μητέρες με μικρά παιδιά.
Από τη στιγμή του ναυαγίου, αλλά και πριν από αυτό οι Ελληνικές Αρχές έκαναν ό,τι ήταν δυνατόν για να συνδράμουν και να βοηθήσουν αυτούς τους δυστυχείς, οι οποίοι στοιβαγμένοι σε ένα κατά τα φαινόμενα ελάχιστα αξιόπλοο παλαιό αιγυπτιακό αλιευτικό, προσπαθούσαν να διασχίσουν την Μεσόγειο για να βρεθούν στην Ιταλία.
Τα αίτια της τραγωδίας αποτελούν αντικείμενο έρευνας η οποία θα διενεργηθεί όπως πάντα συμβαίνει στα ναυτικά ατυχήματα, από μία Επιτροπή Διερεύνησης αποτελούμενη από ειδικούς.
Οι περιστάσεις όμως υπό τις οποίες αυτό συνέβη είναι δεδομένες και δεν είναι δυνατόν να αμφισβητηθούν, εκτός βέβαια αν είσαι ο Αλέξης Τσίπρας, ή κάποιος άλλος αριστερός σύντροφος ανθρωπιστής, που νομίζει ότι στο ναυάγιο αυτό ανακάλυψε προνομιακό έδαφος προκειμένου να ασκήσει αντιπολίτευση και να περισώσει ό,τι είναι δυνατόν να περισωθεί από τα καταρρέοντα εκλογικά ποσοστά του κόμματός του και της διαφαινόμενης συντριβής του τη μεθεπόμενη Κυριακή.
Έτσι από την πρώτη στιγμή λοιπόν που έγινε γνωστή η τραγωδία, έκαναν την εμφάνισή τους στον τόπο περισυλλογής των θυμάτων οι «ομάδες κρούσης» του ΣΥΡΙΖΑ, τα μέλη της Νεολαίας του, όχι για να συνδράμουν τα θύματα, άλλωστε είχε ήδη επιληφθεί ο κρατικός μηχανισμός με την βοήθεια και των τοπικών Αρχών, αλλά με σκοπό να πουλήσουν το γνωστό αφήγημα της Αριστεράς περί ανθρωπισμού, σε συνδυασμό με τις γνωστές κορώνες για την αναλγησία της Ελλάδος και της Ε.Ε. απέναντι σε δυστυχείς πρόσφυγες και οικονομικούς μετανάστες.
Αρχικά επετέθησαν με ανοίκειες εκφράσεις στην Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, η οποία προσέτρεξε στον τόπο της τραγωδίας και στη συνέχεια την επιτίμησαν διότι, άκουσον άκουσον, τόλμησε να φωτογραφηθεί μπροστά από τον φράκτη του Έβρου, ο οποίος κατά την δική τους λογική είναι υπεύθυνος για το ναυάγιο ανοικτά της Πύλου.
Αφού έλαβαν την αποστομωτική απάντηση της Προέδρου ότι «ο φράκτης προστατεύει τα σύνορα της πατρίδας μου» απεχώρησαν, για να πάρει πλέον το παιχνίδι στις πλάτες του το 10 το καλό της «προοδευτικής παράταξης», ο κ. Αλέξης Τσίπρας αυτοπροσώπως.
Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ λοιπόν εμφανίστηκε χθές σε σύσκεψη αξιωματικών του Λιμενικού και υπηρεσιακών παραγόντων στην Καλαμάτα και υποδυόμενος τον Ναυτικό Πραγματογνώμονα επιχείρησε πλαγίως να επιρρίψει ευθύνες για το περιστατικό στο Ελληνικό Λιμενικό Σώμα και τις Ελληνικές Αρχές, υπονοώντας ότι φέρουν μεγάλη ευθύνη, διότι ενώ όφειλαν να ενεργήσουν προληπτικά για την αποτροπή του ναυαγίου δεν το έπραξαν, με αποτέλεσμα την τραγική κατάληξη.
Βεβαίως η προσπάθεια να υποδυθεί τον ειδικό περί τα ναυτικά θέματα κάποιος ο οποίος νόμιζε ότι η Μυτιλήνη και η Λέσβος είναι δύο διαφορετικά νησιά και η μοναδική προηγούμενη θαλάσσια εμπειρία του περιορίζεται στην κρουαζιέρα που έκανε με το κότερο της κ. Παναγοπούλου τρες μέρες μετά την τραγωδία στο Μάτι, θα ήταν το λιγότερο κωμική εάν δεν ήταν τόσο προσβλητική για τη χώρα μας και για τους άνδρες και γυναίκες του Λιμενικού Σώματος που από την πρώτη στιγμή προσπάθησαν να διασώσουν όσες περισσότερες ανθρώπινες ζωές ήταν δυνατόν.
Για να μην πλανάται όμως ούτε και η ελάχιστη υποψία ότι υπάρχει έστω και ψήγμα αληθείας στα λεγόμεάα του, ας δούμε τα πραγματικά περιστατικά υπό τα οποία το τραγικό αυτό δυστύχημα συνέβη αλλά και τις σχετικές νομικές παραμέτρους στις οποίες αυτά υπάγονται.
Το αλιευτικό, πείτε το και δουλεμπορικό, ήταν σκάφος υπό Αιγυπτιακή Σημαία το οποίο έπλεε στη Μεσόγειο, σε Διεθνή Ύδατα ( «High Seas» είναι ο σωστός διεθνής νομικός όρος), με πορεία από Λιβύη προς Ιταλία.
Κατά το Διεθνές Δίκαιο και τις Συμβάσεις για το Δίκαιο της Θάλασσας, μοναδική αρμόδια και νομιμοποιούμενη προκειμένου να διεξάγει νηοψία η να επέμβει επί οιουδήποτε πλοίου πλέει σε Διεθνή Ύδατα είναι ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ η χώρα της οποίας τη σημαία αυτό φέρει, αφού θεωρείται έδαφός της. Τούτο ισχύει απαρέγκλιτα ακόμα και στην περίπτωση που υπάρχουν υπόνοιες ότι επί του πλοίου υπάρχουν ναρκωτικά, όπλα, η διενεργούνται παράνομες πράξεις. Τούτο αλλάζει ευθύς μόλις το πλοίο εισέλθει σε εθνικά χωρικά ύδατα όπου και υπόκειται πλέον στην δικαιοδοσία των Αρχών της συγκεκριμένης χώρας. Αυτός είναι και ο λόγος που πλοία και πληρώματα που μεταφέρουν ναρκωτικά δεν συλλαμβάνονται ποτέ μεσοπέλαγα αλλά μόλις προσεγγίσουν κάποιο λιμάνι.
Μοναδική εξαίρεση από τον κανόνα αυτό αποτελεί η περίπτωση να έχει υπάρξει προηγούμενη απόφαση Διεθνούς Οργανισμού π.χ. ΝΑΤΟ η ΟΗΕ για επιτήρηση συγκεκριμένης θαλάσσιας περιοχής, όπως συμβαίνει με τα Διεθνή Ύδατα ανοικτά της Σομαλίας για την καταπολέμηση της πειρατείας. Εν` όψει λοιπόν των ανωτέρω τα ύποπτα σκάφη παρακολουθούνται μεν όσο πλέουν στα Διεθνή Ύδατα, υπόκεινται δε σε νηοψία ή επ`αυτών επέμβαση, μόλις εισέλθουν σε Εθνικά Χωρικά Ύδατα.
Περαιτέρω μοναδικός και αποκλειστικός υπεύθυνος για να καλέσει σε βοήθεια σε σκάφος που βρίσκεται εν κινδύνω είναι ο κυβερνήτης του σκάφους ο οποίος εκπέμπει, εφόσον ο ίδιος το κρίνει αναγκαίο, το σήμα κινδύνου (distress signal) το γνωστό «Mayday». Μέχρι την στιγμή της εκπομπής του σήματος ουδείς δύναται να επέμβει χωρίς προηγούμενη άδεια του κυβερνήτη, εφόσον μάλιστα το σκάφος βρίσκεται σε Διεθνή Ύδατα.
Η ανωτέρω Αρχή κάμπτεται μόνο στην περίπτωση που το σκάφος έχει πλέον απολέσει την πλευστότητά του, δηλαδή σε περίπτωση ναυαγίου, οπότε η χώρα που έχει την ευθύνη έρευνας και διάσωσης στα συγκεκριμένα διεθνή ύδατα επεμβαίνει όχι απλώς αυτοβούλως, αλλά υποχρεωτικώς, προκειμένου να διασώσει τους ναυαγούς.
Το Ελληνικό Λιμενικό ενεργώντας με απόλυτη νομιμότητα αλλά και επαγγελματισμό, από την πρώτη στιγμή που το αιγυπτιακό δουλεμπορικό έγινε αντιληπτό, το παρακολουθούσε, προσφέρθηκε δε να παράσχει οιαδήποτε βοήθεια του ζητούνταν, πλήν όμως μέχρι τη στιγμή που αυτό ανατράπηκε, δεν είχε καμία δυνατότητα να επέμβει. Ο κυβερνήτης του δουλεμπορικού γνωρίζοντας ότι σε περίπτωση κατά την οποία έδινε την άδεια να ρυμουλκηθεί το πλοίο του σε Ελληνικά Χωρικά Ύδατα, θα συλλαμβανόταν για το κακούργημα της παράνομης διακίνησης μεταναστών, προτίμησε επί δύο ημέρες να πλέει στη Μεσόγειο με ένα υπέρφορτο και σε κακή κατάσταση σκάφος, οδηγώντας έτσι τους δύστυχους επιβαίνοντες σε βέβαιο θάνατο.
Θα αναρωτηθείτε βέβαια αυτά δεν τα γνωρίζει ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ?
Φυσικά και τα γνωρίζει. Όμως με τις δημοσκοπήσεις για το κόμμα του πλέον στο 19% και βλέποντας τη σύγκρουση με το πολιτικό πεπρωμένο του να πλησιάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, προσπαθεί να απελπισμένα να κατασκευάσει και να πουλήσει ένα fake αφήγημα, αδιαφορώντας εάν με τον τρόπο αυτό όχι μόνον δημιουργεί μία άκρως δυσφημιστική εικόνα για την Ελλάδα, αλλά και προσβάλλει τη νοημοσύνη κάθε σκεπτόμενου πολίτη.
Δυστυχώς το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη.
*Ο Χρήστος Γιαννακούλας είναι δικηγόρος