Skip to main content

Μοιραίες παραχωρήσεις που οδηγούν στην τουρκοποίηση της Κύπρου

Πώς είναι δυνατόν να εκφράζεται αισιοδοξία για πιθανή λύση του Κυπριακού εντός του 2016, όταν οι Τούρκοι αυξάνουν και τις απαιτήσεις τους;

Αναρωτιέται κάποιος, πώς είναι δυνατόν να εκφράζεται αισιοδοξία από τον ΟΗΕ και τις ΗΠΑ για πιθανή λύση του Κυπριακού εντός του 2016, όταν οι Τούρκοι όχι μόνον δεν κάνουν πίσω σε βασικά ζητήματα, αλλά αυξάνουν και τις απαιτήσεις τους!

Όσο ισχυρές και αν είναι οι πιέσεις των αγγλοαμερικανών, και όσο μειωμένη αντίσταση και αν δείξει ο Ν. Αναστασιάδης, πώς είναι δυνατόν να υπογραφεί συμφωνία που ουσιαστικώς θα παραδίδει το κράτος στους Τούρκους; Αλλ’ ακόμη και αν υποχωρήσουν οι Τούρκοι, αυτά που ήδη συμφώνησε ο Ν. Αναστασιάδης αποτελούν πυρίτιδα στα θεμέλια ενός κράτους που δεν είναι δυνατόν να θεωρηθεί ανεξάρτητο.

Ο Αβέρωφ Νεοφύτου, πρόεδρος του Κόμματος Δημοκρατικού Συναγερμού (ΔΗΣΥ - του κυβερνητικού κόμματος) δήλωσε ότι «δεν θα υπάρξει λύση χωρίς την επιστροφή της Αμμοχώστου». Αυτό το θέμα, από το 1974 ακόμη αποτελεί… ανέκδοτο. Κοινό μυστικό ήταν, ότι είχε συμφωνηθεί κατά τις συνομιλίες Κληρίδη-Ντεκτάς πως η Αμμόχωστος θα επιστραφεί, και θα παρουσιαζόταν ως υποχώρηση των Τούρκων, έναντι άλλων υποχωρήσεων της ελληνικής πλευράς. Αυτός είναι και ο λόγος που μέχρι σήμερα, 42 χρόνια μετά, η Αμμόχωστος παραμένει ερημωμένη και δεν την εποίκισαν οι Τούρκοι.

Επομένως, θεωρώ πως το θέμα αυτό αποτελεί ένα από τα γνωστά πολιτικά τεχνάσματα προς ικανοποίηση του λαού, ότι υπήρξε επιτυχία στις διαπραγματεύσεις. Όπως και το θέμα των εγγυήσεων, στο οποίο είναι ανυποχώρητες και οι δύο πλευρές στις θέσεις τους.

Επ’ αυτών, από το "Υπουργείο Εξωτερικών" των Κατεχομένων καταδικάστηκαν δριμύτατα οι δηλώσεις του αρχηγού του Αβέρωφ Νεοφύτου. Στην ανακοίνωση σημειώθηκε ότι οι συγκεκριμένες δηλώσεις δεν υπηρετούν σε τίποτα άλλο από το να αποδεικνύουν ότι ο βασικός σκοπός της "ρωμαίικης" πλευράς δεν είναι η λύση και αναφέρθηκαν τα εξής:

«Δεν τίθεται θέμα επιστροφής ή διακοπής της ανάπτυξης της περιοχής Αμμοχώστου (σημ.: Γκιουζέλγιουρτ, την αποκαλεί) η οποία βρίσκεται εντός των συνόρων της (ψευτο)ΤΔΒΚ και ανήκει στην Τουρκοκυπριακή πλευρά. Θεωρούμε ωφέλιμο να διευκρινίσουμε ότι καταβλήθηκαν μεγάλες προσπάθειες για την ανάπτυξη της συγκεκριμένης περιοχής όπως άλλωστε πολλών περιοχών στα Βόρεια. Εξάλλου ο σκοπός στις συνομιλίες δεν είναι παραχώρηση γης, αλλά η συζήτηση των πιθανοτήτων περί εδαφικών ρυθμίσεων σε περίπτωση που υπάρξει ανάγκη».

Ως προς δε το θέμα των εγγυητριών δυνάμεων, αναφέρεται: «Παρόλες τις εκκλήσεις και τις προειδοποιήσεις μας παρατηρούμε πως οι δηλώσεις που υποστηρίζουν ότι δεν θα είναι αποδεχτή μια συμφωνία όπου θα συνεχίζονται οι εγγυήσεις της Μητέρας Πατρίδας Τουρκίας, είναι μια επανάληψη των Ρωμαίικων θέσεων του παρελθόντος.

» Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι οι εγγυήσεις της Μητέρας Πατρίδας Τουρκίας δεν είναι μια προϋπόθεση που αντιφάσκει με την πρόθεση λύσης, όπως υποστηρίζεται στην ανακοίνωση αλλά ένας παράγοντας ασφάλειας εναντίον των αδικιών που έχουμε υποστεί έπειτα από τις επιθέσεις των Ρωμιών στο παρελθόν και τονίζουμε πως δεν τίθεται θέμα ο τουρκοκυπριακός λαός να δεχτεί μια λύση όπου θα λείπει η αποτελεσματική και ντε φάκτο εγγύηση της Τουρκίας».

Επ’ αυτού υπήρξε φυσικά ταυτόσημη τοποθέτηση από την Άγκυρα, κατά την συνάντηση Ερντογάν - Ακιντζί, η οποία έγινε σε παγωμένη ατμόσφαιρα, λόγω των αμφιβολιών που υπάρχουν για την πίστη του Ακιντζί στον Ερντογάν, τον οποίο θεωρούν "κρυφογκιουλενιστή" και του επιτέθηκε μάλιστα ο "πρωθυπουργός" των Τ/κ!

Όπως προκύπτει από τις δημόσιες τοποθετήσεις, εκτός από τις συζητήσεις για το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, έγινε αναφορά σε φόρμουλα για τις εγγυήσεις, με τον Ακιντζί να επισημαίνει πόσο σημαντικές είναι οι εγγυήσεις της Τουρκίας για τον Τ/κ "λαό". Και ο Ερντογάν επίσης έκανε λόγο "στην ασφάλεια των Τ/κ".

Τα ίδια συζητήθηκαν και κατά την συνάντηση Ακιντζί – Κιλιντσντάρογλου του προέδρου του τουρκικού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού κόμματος. Είναι δε εντυπωσιακή η υποκρισία των Τούρκων, που καταδεικνύεται από δηλώσεις όπως: «Εύχομαι, είπε ο Ακιντζί, η Ε/κ διοίκηση -κατά την έκφρασή του- να δείξει πρόθυμη, λογική και πραγματιστική συμπεριφορά όπως η Τ/κ πλευρά και πριν από το τέλος του 2016 να περάσουμε σε μια νέα περίοδο, όπου θα μπορούν όλοι να ζήσουν σε ειρήνη και ηρεμία, χωρίς τα δάκρυα και το αίμα του παρελθόντος και να μπορέσουμε να μοιραστούμε ένα ευτυχές μέλλον με ευημερία».

Πώς μπορεί κάποιος να συνομιλεί σοβαρά μ’ αυτούς τους ανθρώπους; Βεβαίως, και δεν πρέπει να διακόψει τις συνομιλίες ο Ν. Αναστασιάδης, και να δώσει το δικαίωμα στους Τούρκους να καταγγείλουν τους Ελληνοκυπρίους, αλλά ποιος είναι ο λόγος να υπογράφει μέχρι στιγμής παραχωρήσεις βλαπτικές για το συμφέρον του κυπριακού λαού. Προσφέροντας συνδιοίκηση του νησιού 50-50 (μεταξύ του 80% των Ε/κ και του 20% των Τ/κ), σε ποια λογική μπορεί να βασιστεί αυτή η παραχώρηση, παρά μόνο στην υλοποίηση των "συμμαχικών" επιθυμιών εις βάρος -πάλι- των Ελληνοκυπρίων;