του Γιάννη Σαμσούρη*
Κάθε μέρα που περνά η στάθμη του Ποταμιού δείχνει ότι μειώνεται κι όπως είναι γνωστό, τα ποτάμια στερεύουν πάντα από τις πηγές τους!! Η εκπληκτική επίδοση του (6,60) των ευρωεκλογών του 2014 ακολούθησε το ελπιδοφόρο (6,04) του Ιανουαρίου, για να ακολουθήσει το καταστροφικό 4,09 των εκλογών του Σεπτεμβρίου , όπου και χάθηκαν 151.702 ψήφοι από την δύναμη του Ιανουάριου. Από τις τελευταίες εκλογές δημοσκοπικά το Ποτάμι κινείται στο 3 %, (όριο εισόδου στην βουλή )με την τελευταία που είδε το φως της δημοσιότητας να του δίνει μόλις το 1,8 του εκλογικού σώματος. Εάν μιλούσαμε με μαρκετίστικους όρους σε μια εταιρεία, ένα τέτοιο λανσάρισμα στην αγορά θα ήταν αιτία απόλυσης του Product Managerγια ανικανότητα και του Business Manager για αστοχία στην επιλογή στελεχών.
Όποιος δε βλέπει το πρόβλημα εθελοτυφλεί και θυμίζει την άρνηση που παρουσιάζουν τα μέλη οικογένειας όταν ξαφνικά εμφανίζει ένα μέλος της μια ψυχιατρική πάθηση. Οι εύκολες δικαιολογίες για μεροληψία των δημοσκοπήσεων,περί αόρατων εχθρών, συγκυρίας κλπ, απλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα της άρνησης.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά το «προϊόν» δεν πουλάει! Και σε τέτοιες περιπτώσεις ποτέ δε φταίει ο καταναλωτής που δεν «αγοράζει» αλλά ο πωλητής που δεν πείθει!
Γιατί δεν πουλάει το «προϊόν»(Εξωτερικό και εσωτερικό περιβάλλον):
Είναι γεγονός ότι το εκλογικό σώμα στην Ελλάδα τείνει ευήκοα ώτα στον λαϊκισμό και το Ποτάμι αντί να ακολουθήσει την τακτική της τμηματοποίησης της αγοράς ακολούθησε τακτική που ταιριάζει σε μαζικό μάρκετινγκ. Αποτέλεσμα, δε κατάφερε να αναδείξει το δικό του, καθοριστικό για την επιτυχία, USP(Unique Sales Point).
Περιορίστηκε κυρίως στην παράθεση γενικόλογων τοποθετήσεων και όχι διακριτών πολιτικών προτάσεων που θα αποδεχόταν εύκολα από το μικρό (πιθανόν 15 %) του εκλογικού σώματος που έχει ορθολογιστική σκέψη (το ποσοστό δε στηρίζεται σε κάποια επιστημονική εργασία αλλά σε προσωπική εκτίμηση).
Δεν κατάφερε να τινάξει από πάνω του την κατηγορία που έντεχνα εκτοξεύτηκε από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ άλλα και υποστηρίχθηκε από άλλα «ανταγωνιστικά κόμματα» περί σχέσεων και υποχρεώσεων του επικεφαλής με τη διαπλοκή.
Η ομάδα που εμπιστεύτηκε ο Σταύρος για τη χάραξη στρατηγικής αποδείχτηκε κατώτερη τον περιστάσεων, είτε λόγω ανεπάρκειας είτε λόγω έλλειψης εμπειρίας.
Η «επέκταση» με προσωπικότητες της αριστεράς και τα φλερτ με το εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ και celebrities αποδείχτηκαν απλώς άστοχες πολιτικές επιλογές!
Πρωτοκλασάτα στελέχη ακολούθησαν προσωπικές πολιτικές δείχνοντας παντελή έλλειψη ενδιαφέροντος για την πορεία του κόμματος (έχω συγκεκριμένα παραδείγματα από τέτοιες συμπεριφορές δεν είναι όμως του παρόντος).
Όταν ένα προϊόν ακολουθεί μια τέτοια καταστροφική πορεία η επιλογές της εταιρείας είναι δύο: είτε αποσύρει το προϊόν είτε κάνει Relaunching(επαναλανσάρισμα) με νέο Marketing Plan.
Η πορεία του κόμματος αν δεν γίνει κάτι συνταρακτικό που θα αλλάξει τον ρου της ιστορίας του Ποταμιού είναι προδιαγεγραμμένη. Είτε σε μικρό χρονικό διάστημα ένα μέρος θα αποτελέσει κομματάκι της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και το υπόλοιπο στελεχιακό δυναμικό θα απορροφηθεί από τη Νέα Δημοκρατία (παίζει και το αντίστροφο), είτε θα βρεθεί εκτός βουλής στις επόμενες εκλογές και θα γίνει κόμμα σφραγίδα με μέλη γραφικούς σαν τον Τζήμερο.
Το επόμενο χρονικό διάστημα η ιδεοληπτική αριστερά που μας κυβερνά εδώ και ένα χρόνο θα βρεθεί νομοτελειακά κοντά σε ποσοστά που είχε μέχρι και το 2012. Η ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη το πιθανότερο είναι να σχηματίσει κυβέρνηση και η παρουσία του Ποταμιού είναι επιβεβλημένη εάν θέλουμε να γίνουν οι απαραίτητες μεταρρυθμίσεις στο Ελληνικό κράτος. Αλλιώς, μάλλον θα δούμε τη Δημοκρατική Συμπαράταξη σε ρόλο κυβερνητικού εταίρου, να μπλοκάρει κάθε μεταρρυθμιστικό μέτρο που θα θίγει συντεχνιακά κεκτημένα, συνεπικουρούμενη από τα «βαρίδια» της Λαϊκής Δεξιάς.
Πως μπορεί να γίνει αυτό; Εάν θέλουμε στο Ποτάμι να πνεύσει ούριος άνεμος και να επανακάμψει στην Ελληνική Πολιτική σκηνή θα πρέπει να θυσιάσει τη δική του Ιφιγένεια και η Ιφιγένειά του δεν είναι άλλος από τον εμπνευστή και επικεφαλής του τον Σταύρο!!!
Το Ποτάμι μπορεί να επιτελέσει τον ρόλο που έχει ονειρευτεί ο ιδρυτής του κι όλοι όσοι συμπαραταχθήκαμε μαζί του, στη μεταρρύθμιση του Ελληνικού κράτους που θα σημάνει την αναγέννηση και τον Εξευρωπαϊσμό της Ελληνικής κοινωνίας αρκεί ο επικεφαλής του να βάλει το Εθνικό συμφέρον πάνω από το προσωπικό του.
Πώς; Με έναν μόνο τρόπο θεωρώ ότι μπορεί να γίνει:
Ανάληψη της ηγεσίας του Ποταμιού από τον Χάρη Θεοχάρη, έναν άνθρωπο με αποδεδειγμένα «ένσημα» στη μεταρρύθμιση του κράτους από τη θέση του Γ.Γ.Δημοσίων Εσόδων, έναν πολιτικό που το πολιτικό κατεστημένο της διαπλοκής αδυνατεί να του κάνει βρώμικο πόλεμο και έναν πολιτικό ο οποίος έχει εξαιρετικά ερείσματα στην κοινωνία κυρίως στους ανθρώπους της αγοράς (τη διαδικασία αλλαγής της ηγεσίας ας την επιλέξει ο Σταύρος).
Ο Σταύρος επιβάλλεται να συνεχίσει στο Ποτάμι από όποιον ρόλο ο ίδιος κρίνει καλύτερο για τις προοπτικές του κόμματος. Η αλλαγή ηγεσίας, όμως, θα πρέπει να γίνει θρυαλλίδα για την εκ βάθρων αλλαγή στις λειτουργίες του Ποταμιού στην ηγετική ομάδα και σε όλα αυτά που είναι απαραίτητα ώστε το Ποτάμι να αποτελέσει την ηγέτιδα δύναμη του κεντρώου μεταρρυθμιστικού κέντρου και την εγγύηση ότι η επόμενη κυβέρνηση θα πάρει διαζύγιο από τον λαϊκισμό και τον μικροπολιτικό καιροσκοπισμό.
Αντί επιλόγου
Όταν μας κάλεσε στο Ποτάμι ο Σταύρος έλεγε και δε σταμάτησε να το λέει σε κάθε ευκαιρία ότι ο στόχος του δεν είναι η «καρέκλα» αλλά να γίνει η Ελλάδα αυτό που έχουμε ονειρευτεί. Να η ευκαιρία να αποδείξει συνέπεια λόγου και πράξεων
Ο Χάρης θα πρέπει να θυμηθεί για ποιους λόγους «έφυγε» από τη Γενική Γραμματεία Εσόδων και να υπολογίσει ότι στη Νέα Δημοκρατία, εκτός του Κυριάκου, υπάρχουν και τα «βαρίδια» που τους καλύπτει η παλιά παροιμία «Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του».
Γνωρίζω ότι κάποιοι θα βγάλουν το Ποταμισιόμετρο και θα αρχίσουν τους αφορισμούς (έγινε με πολλούς καλούς υποψηφίους και εθελοντές που διάλεξαν τον δρόμο της φυγής) ή τις προσωπικές επιθέσεις για υστεροβουλίες και διάφορα άλλα τέτοια. Σας ενημερώνω ότι πάντα είχα τη δική μου διακριτή πολιτική άποψη την οποία την εξέφραζα και θα συνεχίσω να το κάνω με ένα και μόνο στόχο : να δω την χώρα που τόσο αγαπώ να μεταλλάσσεται σε ένα σύγχρονο δυνατό και ανεξάρτητο Ευρωπαϊκό κράτος, απαλλαγμένο από τις παθογένειες της μεταπολίτευσης που το έφεραν στο σημερινό σημείο του: παρία της Ευρώπης.
Μια χώρα που επιτέλους το σημαντικό θα είναι το τι ξέρεις και όχι το ποιους ξέρεις!!!!
*Ο Γιάννης Σαμσούρης είναι στέλεχος επιχειρήσεων και ήταν υποψήφιος με το Ποτάμι στην Α’ Θεσσαλονίκης στις εκλογές του Ιανουαρίου.