Skip to main content

Το γύρισμα του Τσίπρα για το χρέος και οι απαιτήσεις των Βόσνιων

Η αναφορά του πρωθυπουργού σε απομείωση του χρέους, η απάντηση του Σόιμπλε, οι απαιτήσεις των Βόσνιων και η τιμωρία της Δεβετζή.

Κόλλησε η βελόνα στην κυβέρνηση, αναμένοντας από τον Ομπάμα να καθαρίσει με την υπόθεση του χρέους. Μόνο που ενώ μέχρι τώρα ο Τσίπρας και τα άλλα σαΐνια της κυβέρνησης μιλούσαν για "ελάφρυνση του χρέους", όρος που παραπέμπει σε χρονική μετάθεση, με κάποια περίοδο ανάσας, μπας και πάρουμε τα ’πάνω μας, τα άλλαξε [θα μου πεις πρώτη φορά είναι, ή η τελευταία;}.

Απρόσμενα, στην κοινή συνέντευξη με τον Ομπάμα, ο Α. Τσίπρας έκανε λόγο για "απομείωση". Με τα ελληνικά που έμαθα στο σχολείο [πριν αναλάβει ο Βερέμης με τις ρεπούσειες συμβούλους του] απομείωση σημαίνει = κούρεμα. Το οποίο έχει αποκλειστεί παντελώς, και ούτε μία στις εκατό υπάρχει περίπτωση να συμβεί.

Για επιμήκυνση μιλάμε, ή πέστε το μετακύλιση. Όμως η αναφορά του πρωθυπουργού σε απομείωση ήταν βούτυρο στο ψωμί του Σόιμπλε, που ενώ μάλλον έχει συμφωνήσει σε κάποια μορφή ελάφρυνσης, τώρα πάλι από την αρχή.

Η υπόθεση με το πανό που δημιούργησε πρόβλημα με τους Βόσνιους είναι γνωστή. Ζητήσαμε συγγνώμη, υποσχέθηκε ο υπουργός Αθλητισμού ότι θα βρεθεί και θα τιμωρηθεί ο ένοχος, αλλά οι Βόσνιοι όχι μόνον απειλούν με αντίποινα, αλλά και προβάλλουν και άλλες απαιτήσεις.

Θέλουν η Ελλάδα να αναγνωρίσει ότι υπήρξε γενοκτονία των Βοσνίων από τους Σέρβους. Συγχαίρουν μεν την αντίδραση του ελληνικού κοινού, την ΕΠΟ και τον υπουργό Αθλητισμού Γιώργο Βασιλειάδη που καταδίκασε το πανό («Nož, žica, Srebrenica» - Μαχαίρι, σύρμα Σρεμπρένιτσα), και χαρακτήρισε ως φασιστική πράξη, ωστόσο δεν ικανοποιήθηκαν.

Λένε, ότι η δήλωση του Βασιλειάδη περιέχει μια άρνηση της γενοκτονίας που διαπράχθηκε. Ο υπουργός είπε ότι  αυτό που συνέβη στην Σρεμπρένιτσα ήταν «σφαγή», αλλά κάθε άσχετο άτομο μπορεί να πάρει ένα μαχαίρι κρεοπωλείου και να επιτεθεί σε 5-10 άτομα, κάνοντας μια σφαγή. Θέλουν να αναγνωρίσουμε ότι οι Σέρβοι προέβησαν σε γενοκτονία [μόνο που καινούργιες έρευνες τα λένε κάπως αλλιώς τα πράγματα, αλλά δεν είναι του παρόντος].

Η τιμωρία της Πηγής Δεβετζή πήρε επίσημη μορφή, με την Ολυμπιακή Επιτροπή να ανακοινώνει την αφαίρεση του χάλκινου μεταλλίου που κατέκτησε στους Αγώνες του Πεκίνου.  Βρέθηκε θετική στην χρήση απαγορευμένης ουσίας. Και η μεν Δεβετζή θα χάσει το μετάλλιο. Άραγε, οι προπονητές της, οι αρμόδιοι του αθλητισμού, οι συναθλητές της δεν φέρουν ευθύνη, που είτε την παρότρυναν, είτε συγκάλυψαν το γεγονός;

Όλοι όσοι παρακολουθούσαμε τους αθλητές, καταλαβαίναμε τι συμβαίνει όταν έφερναν τα μετάλλια με τις χούφτες. Μόνο που ήμασταν μετρημένοι στα δάχτυλα όσοι διαφωνούσαμε με το χαπάκιασμα των νέων παιδιών. Η κύρια αιτιολόγηση ήταν «έλα μωρέ! όλοι το ίδιο κάνουν»! Μόνο που εγώ, δεν ήθελα οι Έλληνες αθλητές να κάνουν το ίδιο. Και είμαι ικανοποιημένος τώρα, με τα λίγα μετάλλια, αλλά καθαρά, και με τις ελάχιστες περιπτώσεις ντόπινγκ που αποκαλύπτονται.

Εκείνο που δεν γνωρίζω, είναι τι γίνεται με τα αξιώματα που έδωσε το κράτος, στους ντοπαρισμένους αθλητές. Γεροί μισθοί στον στρατό χωρίς να δουλεύουν -μάλιστα δε, στο Ναυτικό κάνουν κι άλλες δουλειές, και δεν καταλαβαίνω αν πάνε ποτέ στην μονάδα τους.- γερό πριμ, και ηθικές αμοιβές. Όλα αυτά παράνομα. Θα τα διεκδικήσει η Πολιτεία; Ως πολίτη με ενοχλεί να καλοπερνούν κάποιοι εις βάρος μου, χωρίς να το αξίζουν. Και θυμώνω που εκθέτουν την Ελλάδα, για να απολαύσουν αυτοί με παράνομο τρόπο.