Κάθε μέρα που περνά προστίθεται και ένα επί πλέον στοιχείο για να αυξήσει τις υπόνοιες περί απόπειρας της κυβέρνησης να επιβάλλει τον πλήρη έλεγχό της στην πληροφόρηση. Και φυσικά, προστιθέμενη με την σειρά της κι αυτή η προσπάθεια, στις άλλες σοβιετικού τύπου που καταβάλλονται, ενισχύουν τους φόβους ότι οδηγούμαστε σε αυταρχική διακυβέρνηση.
Ίσως θεωρηθεί υπερβολική αυτή η διαπίστωση, αλλά αν αναλογιστεί κανείς πως το κυβερνητικό κόμμα όχι μόνον δεν κόλασε τις «καραμπινάτες αβλεψίες» και αήθεις πολιτικά ενέργειες στελεχών του, ούτε απολογήθηκε γι’ αυτές, αλλ’ απεναντίας τις υιοθέτησε επιβραβεύοντας ουσιαστικά τους δράστες, τι άλλο πρέπει να συμβεί;.
Ως εκ τούτου, θεωρείται απολύτως φυσιολογική η αντίδραση στις δηλώσεις του υπουργού κ. Χ. Βερναρδάκη, ότι ενοχλείται από την αυτονομία των καναλιών, παραγνωρίζοντας πως το ύψιστο αγαθό στην δημοκρατία είναι αυτή ακριβώς η αυτονομία στην εκφορά του λόγου. Τα φίμωτρα είναι χαρακτηριστικά δικτατορικών καθεστώτων, και όσων λειτουργούν αυταρχικά υπό τον μανδύα της «προοδευτικότητας».
Όπως δημοσίευσε εχθές η Voria.gr. ο κ. Βερναρδάκης, μιλώντας στην Επιτροπή Δημόσιας Διοίκησης της Βουλής, είπε μεταξύ άλλων: «Μία από τις μεγάλες παθογένειες είναι η αυτονόμηση ιδιωτικών μέσων ενημέρωσης και η κατάχρηση του ρόλου τους. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι μία από τις βασικές παθογένειες της δημοκρατίας στην Ελλάδα, στην Αμερική και την Ευρώπη είναι η αυτονόμηση συγκεκριμένων πολιτικοοικονομικών κύκλων διά μέσου των ΜΜΕ που κάνουν κατάχρηση του δημόσιου χαρακτήρα της ενημέρωσης», επεσήμανε ο κ. Βερναρδάκης και πρόσθεσε: «Προφανώς χρειάζεται ρύθμιση. Τι ρύθμιση, αυτό είναι ένα άλλο θέμα».
Αν ο κ. Βερναρδάκης παρέμενε μόνον στην καταγγελία ότι πολιτικοοικονομικοί κύκλοι κάνουν κατάχρηση του δημόσιου χαρακτήρα της Ενημέρωσης, θα είχε όλα τα δίκαια του κόσμου. Αλλά η θεραπεία που υπαινίχθηκε, είναι χειρότερη από την ασθένεια. Ακριβώς το ίδιο πρόβλημα με την μαρξιστική θεωρία, όπου σωστά μεν οι Μαρξ και Έγκλες διαπίστωσαν την παθογένεια του καπιταλισμού, όμως η λύση που πρότειναν -της δικτατορίας του προλεταριάτου- επέφερε απείρως χειρότερα αποτελέσματα από αυτά που ήθελαν να εξαλείψουν.
Η καθεστωτική αντίληψη του κυβερνώντος κόμματος (οι ΑΝΕΛ τι ακριβώς ρόλο έχουν, πλην της σφοδρής επιθυμίας του προέδρου τους για υπουργοποίηση;) φαίνεται και από ακόμη μία χθεσινή ενέργεια. Με υπουργική απόφαση θα καθοριστούν τα κριτήρια για παράλληλη απασχόληση των δημοσιογράφων και καλλιτεχνικών ειδικοτήτων που υπηρετούν ήδη στα δημόσια Μέσα Ενημέρωσης.
Μια δεύτερη δουλειά δηλαδή, για τους ημετέρους υπαλλήλους του δημοσίου, τους οποίους επιλέγει με κομματικά κριτήρια το κυβερνών κόμμα, ενώ το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων δεν επωφελείται από αυτό το πλεονέκτημα (εκτός και εάν, αποβλέποντας ο ΣΥΡΙΖΑ κυρίως στους δημοσίους υπαλλήλους ως εκλογικούς πελάτες, επεκτείνει σε όλους την χαριστική αυτή πράξη).
Ο Μακεδών
Υ.Γ.1: «Μπροστά στα μάτια μου, ξένα κανάλια έδιναν 20 ευρώ σε ανθρώπους για να κάνουν τους πνιγμένους», κατήγγειλε ο Μητροπολίτης Κω και Νισύρου κ. Ναθαναήλ.
Υ.Γ.2: Γνωστός δημοσιογράφος είπε πως πρέπει να ξεκαθαρίσει το τοπίο στο διαδίκτυο, θέτοντας το θέμα πόσα άτομα θα πρέπει να δουλεύουν σε ένα site για να είναι αποδεκτό από το νόμο και άλλα σχετικά. Αν συμβεί κι αυτό, τότε η χειραγώγηση περνά και στο διαδίκτυο. Και ζούμε σε κοινοβουλευτικό καθεστώς.
Μ.