Χάρηκε ο Αντώνης που η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για 29η χρονιά κέρδισε τις φοιτητικές εκλογές. Και προφανώς θα γέμισε με αισιοδοξία, με το σκεπτικό ότι θα αυξηθούν οι ψηφοφόροι της Ν.Δ. στις εθνικές εκλογές.
Όμως, επί χρόνια ρωτάω -και φυσικά δεν μού απάντησε κανείς- πώς συμβαίνει όταν αυτά τα χρόνια οι νεολαίοι της Ν.Δ. να έχουν πράγματι συντριπτική υπεροχή στις φοιτητικές εκλογές, αλλά να μη ψηφίζουν μετά το κόμμα τους;
Τα σοφά κεφάλια της Ν.Δ. δεν προβληματίσθηκαν; Ή ισχύει κι εδώ παρόμοια απάντηση μ’ αυτήν της Χριστοδουλοπούλου, που όταν την ρώτησε ο Καμίνης «πού πάνε» οι λαθρομετανάστες που έρχονται κατά κύματα, απάντησε «Δεν ξέρω. Απλώς, εξαφανίζονται».
Τιμωρήθηκε ο Λιάγκας με πεντάμηνη διακοπή της ιδιότητας του μέλους της ΕΣΗΕΑ, επειδή έκανε διαφήμιση. Και αυτό απαγορεύεται στους δημοσιογράφους. Στην απάντησή του όμως, άφησε ερωτηματικά (συνηθισμένο πια αυτό το φαινόμενο). Έγραψε στο υπόμνημά του.
«Είναι δε γνωστό, ότι πλέον στην συντριπτική πλειοψηφία των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών εκπομπών, που παρουσιάζουν επαγγελματίες δημοσιογράφοι, κάτι τέτοιο, δηλαδή οι έμμεσες αναφορές σε προϊόντα, είναι κάτι απόλυτα συνηθισμένο, φυσιολογικό και επιβεβλημένο, γιατί έτσι προκύπτουν κέρδη για τα μέσα και άρα μέσω αυτών πληρώνονται και οι εργαζόμενοι».
Όμως, οι περισσότεροι δημοσιογράφοι σε πρωινές και μεσημεριανές εκπομπές -ακόμη και σε ενημερωτικές- δεν κάνουν απλώς έμμεσες αναφορές σε προϊόντα, αλλά κανονικό τηλεμάρκετινγκ. Ή μάλλον, επιδίδονται σε συγκαλυμμένο τζόγο. Όταν δίνουν χρήματα ή και αντικείμενα μεγάλης αξίας, πέφτουν τα τηλεφωνήματα βροχή (3 ευρώ παρακαλώ, το ένα).
Τα ποσά που συγκεντρώνονται υπερκαλύπτουν την αξία του «δώρου», που σημαίνει ότι παίρνουν μεγάλα ποσά ως αμοιβή οι τηλεμαρκειίνγκστες-δημοσιογράφοι, κι αυτό φαίνεται από τον ζήλο με τον οποίο πωλούν το προϊόν. Το ότι, λέγει ο Λιάγκας, πως το κάνει γιανα πληρώνονται οι εργαζόμενοι, για να γίνει πιστευτό πρέπει να μας πει πόσα πληρώνεται αυτός. Για τον καμεραμάν και τον ηχολήπτη ξελαρυγγίζεται; Καμιά δουλειά δεν είναι ντροπή, αλλά άλλο πράγμα το τηλεμάρκετινγκ ή ο τζόγος, άλλο η δημοσιογραφία.
Ποιος θα μας ενημερώσει για τους λόγους της εσπευσμένης αντικατάστασης του Αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα; Ο Ντέιβιντ Πιρς θα φύγει ένα χρόνο νωρίτερα απ' ό,τι προβλέπεται. Λέγεται ότι δεν παρείχε επαρκή ενημέρωση για τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις σε μια περίοδο που οι ελληνικές υποθέσεις βρίσκονται στο επίκεντρο συζητήσεων ακόμη και στον Λευκό Οίκο.
Επανέρχομαι στην κατάθεση του Σημίτη, επειδή είναι η χαρακτηριστική περίπτωση πολιτικού που οι υποστηρικτές του επί χρόνια τον εμφάνιζαν ως «καταλληλότερο για πρωθυπουργό». Καμιά ευθύνη δεν έχει ως πρωθυπουργός, είπε, επειδή ο εκάστοτε υπουργός Εθνικής άμυνας, είχε την εξουσιοδότηση να διαπραγματευτεί τους όρους της αγοράς.
Δισεκατομμύρια ευρώ πεταμένα, σε μίζες και άχρηστες αγορές, και ο πρωθυπουργός δεν «πήρε μυρωδιά» τι συνέβαινε. Με τέτοιους ηγέτες, απορεί κανείς γιατί φτάσαμε ως εδώ; (Για να μη θυμηθώ την «δημιουργική λογιστική» με την οποία μπήκαμε στην ΟΝΕ με δυσβάστακτους όρους).
Καλλισθένης