Η σημαντική γεωστρατηγική -αλλά και γεωοικονομική, με τα κοιτάσματα φυσικού αερίου- θέση της χώρας μας αντί να αποτελέσει ευλογία, κινδυνεύει να καταστεί κατάρα. Έτσι συμβαίνει πάντα, όταν παραμένει ανεκμετάλλευτο το πλεονέκτημα.
Καθ’ όλη την διάρκεια των διαβουλεύσεων με τους εταίρους για την υπόθεση του χρέους, τονιζόταν πως δεν θα άφηναν οι ΗΠΑ την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης, με κίνδυνο την δημιουργία αστάθειας στην περιοχή, και την εκμετάλλευσή της από τους Ρώσους. Δεν υπήρχε όμως μόνον το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για την σύναψη Συμφωνίας, αλλά και των Γερμανών, οι οποίοι ναι μεν δεν έχουν -ακόμη- παγκόσμιες βλέψεις, αλλά το ενδιαφέρον τους για τα Βαλκάνια παραμένει αμείωτο.
Η κα. Μέρκελ γνωρίζει τον κίνδυνο αναταράξεων στα Βαλκάνια, σε περίπτωση αστάθειας στην Ελλάδα, και με συνειδητοποίηση του ευρύτερου ρόλου της Ελλάδας για την περιφερειακή ασφάλεια η Γερμανία δεν μπορούσε να την αφήσει εκτός ευρώ. Είναι προφανές, ότι ο κ. Σόιμπλε προτάσσει τα συμφέροντα των χρηματοπιστωτικών οίκων, εξ ου και οι διαφωνίες στην γερμανική πολιτική σκηνή.
«Η σταθερότητα στα Βαλκάνια οπωσδήποτε εντάσσεται στις ευρύτερες ανησυχίες της Μέρκελ για τις δυνητικές γεωπολιτικές συνέπειες ενός Grexit», είχε δηλώσει ο κ. Φάμκε Κρουμπμίλερ, αναλυτής στο Ινστιτούτο Eurasia Group στο Λονδίνο. «Ένα αποτυχημένο κράτος στα σύνορα της Ευρώπης μπορεί να έχει επιπτώσεις στα ήδη ασταθή Βαλκάνια». Και βεβαίως, η ανησυχία του Βερολίνου στο ενδεχόμενο ενίσχυσης του ρόλου της Ρωσίας στην περιοχή, είχε εκφραστεί από τον π. Γερμανό ΥΠΕΞ κ. Γιόσκα Φίσερ, με δήλωσή του στην εφημερίδα Die Zeit. «Η Ελλάδα είναι άγκυρα σταθερότητας στα Βαλκάνια. Αν πέσει, οι συνέπειες μπορεί να είναι μεγάλες για όλη την περιοχή - και αυτό είναι κάτι που προσέχει η Μόσχα».
Η Γερμανία είχε εκμεταλλευτεί στο έπακρον την ενασχόληση των Αμερικανών στην Ασία (αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν κατέρρευσαν τα κομμουνιστικά κράτη) και φρόντισε να διαλύσει την Γιουγκοσλαβία, αποσπώντας αρχικώς την Κροατία. Δυστυχώς, και με την ελληνική επίνευση, δια υπογραφής του τότε ΥΠΕΞ κ. Α. Σαμαρά -ο οποίος είχε δηλώσει ότι -πιέσθηκε»- και την σφοδρή αντίδραση του Ανδρέα Παπανδρέου. Στην συνέχεια, ο κ. Σημίτης -που παρέμεινε στην εξουσία, πάλι με την βοήθεια του κ. Σαμαρά, με την προώθηση στην Προεδρία του κ. Στεφανόπουλου- εκτέλεσε στην εντέλεια το γερμανικό σχέδιο κυριαρχίας τους στα Βαλκάνια. Η Ελλάδα ανέλαβε την φροντίδα σταθεροποίησης των βαλκανικών κρατών, προσφέροντας χρήμα, αλλά το κυριότερο στέλνοντας επιχειρήσεις στις γειτονικές χώρες.
Την ώρα δηλαδή, που κάθε χώρα ενδιαφέρεται για την αύξηση των επενδύσεων στο έδαφός της, η Ελλάδα από-επένδυε, με σεμινάρια που διοργάνωναν οι νομαρχίες και τα επιμελητήρια, για να πληροφορήσουν τους Έλληνες επιχειρηματίες ποία ήσαν τα οφέλη αν… εγκατέλειπαν την Ελλάδα! (Γι’ αυτό το πολιτικό έγκλημα, θα λογοδοτήσει κάποιος;). Επί κυβερνήσεων Σημίτη, η Γερμανία είχε χρησιμοποιήσει την Αθήνα ως ορμητήριό της για να ασκήσει την οικονομική πολιτική της.
Και φυσικά, δεν μπορούσαν οι ΗΠΑ να παραμείνουν αδιάφορες και άρχισαν οι υπηρεσίες τους να δίνουν στοιχεία διαφθοράς στις συναλλαγές των γερμανικών επιχειρήσεων. Δεν είναι βεβαίως τυχαίο, ότι και τα έξη οικονομικά σκάνδαλα που είναι ανοικτά στην Ελλάδα, αφορούν γερμανικές εταιρίες. Οι Αμερικανοί, από την εποχή του Σημίτη μέχρι και προ μηνών, είχαν χάσει την Ελλάδα από πελάτη στους εξοπλισμούς. Ο κ. Καμμένος, με την τελευταία παραγγελία τούς έβαλε πάλι στην ελληνική αγορά.
Όμως δεν μπορούν να εφησυχάσουν. Όπως έγραψα σε παλαιότερο σημείωμα, ο φόβος των ΗΠΑ για γερμανορωσική προσέγγιση, είναι μεγάλος. Και κάνουν ό,τι μπορούν να «χαμηλώσουν» την Γερμανία.
Ο υπογραφόμενος, από την πρώτη στιγμή της εμφάνισης του κ. Βαρουφάκη, είχα επισημάνει σ’ αυτήν την στήλη, ότι το προέχον στις συνομιλίες με τον κ. Σόιμπλε, ήταν η γερμανική αμφισβήτηση. Αυτό άλλωστε διακηρύσσει και ο κ. Τσίπρας, εξαγγέλλοντας ότι «θα αλλάξουμε την Ευρώπη» Το αν αντιλαμβάνονται τίνος παιχνίδι παίζουν, μόνον αυτοί γνωρίζουν.
Εκείνο που μετρά στη πολιτική είναι το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα είναι, ότι μέσω της Ελλάδας, η Γερμανία «χαμήλωσε». Το ότι η Ελλάδα καταβαραθρώθηκε, δεν είναι λόγος για να κλαίνε στον Λευκό Οίκο.
Ο Μακεδών