Πριν από 100 περίπου χρόνια ο διπλωμάτης και ποιητής Άγγελος Βλάχος έγραψε το ποίημα «Η γη της Ελλάδος». Σκοπός του ήταν να παρουσιάσει μια ειδυλλιακή εικόνα για την πατρίδα του, μόνο που ένας στίχος άλλαξε εντελώς σημασία. Λέγει: «Ξεύρεις την γη όπου ανθεί φαιδρά πορτοκαλέα και κοκκινίζει η σταφυλή και θάλλει η ελαία; Ω! δεν την αγνοεί κανείς, είναι η γη η Ελληνίς...».
Ο όρος «φαιδρός» είχε μεν την έννοια του λαμπερού, του φωτεινού, αλλά κατέληξε να σημαίνει το γελοίο, με τον Μάριο Πλωρίτη να γράφει για την πολιτικολογία που «θάλλει τόσο στην θλιβερή χώρα της Περσεφόνης, όσο και στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας».
Αυτά θυμήθηκα ακούγοντας τον κ. Ν. Παππά να διαβεβαιώνει ότι θα πατάξει την διαπλοκή, ενώ την επόμενη στιγμή να δηλώνει πως το μόνο κριτήριο για να αποκτηθεί η τηλεοπτική άδεια είναι «το πορτοφόλι του καναλάρχη». Το αν είναι ηθικό πρόσωπο και αν διαθέτει καλή εικόνα στην κοινωνία, αυτό δεν λαμβάνεται υπόψη, επειδή προφανώς έτσι ερμηνεύεται το «ηθικό πλεονέκτημα» που ματαίως επιχείρησε να πείσει ότι διαθέτει η Αριστερά, με το κυβερνητικό κόμμα να το γελοιοποιεί.
Τέτοιο πρωτόγνωρο κτύπημα διαπλοκής δεν ξαναϋπήρξε στην ιστορία της ανθρωπότητας και μπορεί να δικαιολογηθεί μόνον από το γεγονός ότι αφού πρώτη φορά κυβερνά η Αριστερά, δικαιολογείται να πρωτοτυπεί, έστω και αρνητικά, έστω και υπό τα απορημένα βλέμματα των ξένων, αλλά και τους γέλωτες ακόμη για τους ιδεοληπτικούς αυτοσχεδιασμούς πολιτικών, που χωρίς να το καταλάβουν ωθήθηκαν προς την εξουσία και θεώρησαν πως αποτελεί εσαεί κτήμα τους.
Πέραν όλων των άλλων, γίνεται φανερό πως δεν αντιλαμβάνονται ότι προξενούν ιλαρότητα όσα εκστομίζουν. Μπορεί και να μη ενδιαφέρονται, αφού φαίνεται πλέον καθαρά πως ο στόχος τους είναι η συγκράτηση στο κόμμα ενός συγκεκριμένου τμήματος ψηφοφόρων που αν του δοθεί επίδομα «μεταφοράς φακέλου» ή «πλυσίματος χεριών», όλα τα άλλα του είναι αδιάφορα. Αυτό δε το κοινό, είναι εκείνο που μπορεί να δώσει με την ψήφο του κυβέρνηση ή ισχυρή αντιπολίτευση. Έτσι, οι φαιδρότητες εντάσσονται πλέον στα πολιτικά εργαλεία της «πρώτη φορά Αριστερά».
Ως εκ τούτου, δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική όλη η υπόθεση της αδειοδότησης. Άλλωστε, όλη αυτή η ιστορία δείχνει πως μεθοδεύτηκε μια διαδικασία για να αποδείξει ο κ. Παππάς την ισχύ του έναντι των «διαπλεκόμενων» τους οποίους θέλει να υποβαθμίσει για να αποδείξει ότι αυτός είναι ο ισχυρός, και οι ιδιοκτήτες των «βοθροκάναλων» -κατά τον κ. Πολάκη- οφείλουν να υποκύψουν
Όμως, ένα από όσα κατάφερε -άγνωστο αν συνειδητώς, ή λόγω πολιτικής αδυναμίας να αντιληφθεί- είναι να προσφέρει μια καλή ευκαιρία στους υπάρχοντες καναλάρχες που θα ήθελαν να απαλλαχτούν από τον τηλεοπτικό σταθμό, και μάλιστα χωρίς υποχρεώσεις, αφού θα επικαλεστούν ότι η κυβέρνηση τους έκλεισε. Πρόκειται επομένως για μια χρυσή ευκαιρία.
Οι μέτοχοι του ΜΕGΑ, σίγουρα θα ευγνωμονούν τον κ. Ν. Παππά.
Υπάρχει όμως και η βεβαιότητα, την οποία θα έχουν διακρίνει οι τηλεθεατές από το γεγονός ότι και οι σταθμοί που δεν θα λάβουν άδεια λειτουργίας, ετοιμάζουν πυρετωδώς το πρόγραμμά τους, κλείνουν συμβόλαια, χωρίς να επηρεάζονται από τις φαιδρότητες του διαγωνισμού. Είναι προφανές πως θα έχουν την δυνατότητα να διαπραγματευθούν το εταιρικό τους κεφάλαιο -από επωνυμία, έως υλικοτεχνική υποδομή- στους νέους «βοθροκαναλάρχες» και να ξαναβρεθούν πάλι στον ίδιο σταθμό από άλλη πόρτα.