Επί χρόνια μιλά για διαπλοκή ο πρωθυπουργός, όλοι την μυρίζουμε, όλοι λέμε ότι ξέρουμε ονόματα, αλλά περιμέναμε εχθές, όπως μας επηρέασαν τα παπαγαλάκια ΜΜΕ της κυβέρνησης, ότι θα προβεί επί τέλους ο πρωθυπουργός σε αποκαλύψεις ονομάτων. Πάλι… γαργάρα.
Η συνταγή είναι γνωστή και προαιώνια. Όλοι είναι εναντίον της διαπλοκής… των άλλων. Και όλοι προσπαθούν να συντρίψουν την διαπλοκή που παρέλαβαν για να ιδρύσουν διαπλοκή δικιά τους. Όλοι το κάνουν, αλλά μόνον ο Ανδρέας το είπε: «Θα φτιάξουμε τα νέα τζάκια». Έφτιαξε πράγματι τη δική του διαπλοκή, μόνο που ξέχασε να διώξει την προηγούμενη. Κι από τότε, οι διαπλοκές έγιναν δύο. Περίπλοκη η πλοκή της διαπλοκής.
Τελικά υπάρχει αποστροφή προς κάθε τι το ελληνικό, ή μου φαίνεται; Αναθέσαμε το Φεστιβάλ Αθηνών, που σκοπό δεν έχει μόνον την ψυχαγωγία αλλά και την προβολή της ελληνικής πολιτιστικής δημιουργίας, σε Βέλγο. Ο οποίος Βέλγος, προβάλλει το Βέλγιο και την προσωπική… δουλειά του! Στο ερώτημα γιατί δεν είναι Έλληνας ο υπεύθυνος του Ελληνικού (;) Φεστιβάλ, δεν χρειάζεται απάντηση. Κάποιοι νιώθουν αλλεργία με τον ελληνισμό.
Το πρόγραμμα θα επικεντρωθεί στο «Βελγικό πνεύμα» (Belgian Spirit) και θα χαρακτηρίζεται από μια επιλογή έργων από αυτή τη χώρα. Σαράντα παραστάσεις θα αποτελούν το πρόγραμμα το οποίο είναι εστιασμένο στην πλειονότητά του σε πτυχές της βελγικής τέχνης: θέατρο, χορός, performance, βιβλίο και ίσως λίγη μουσική. Πού είναι οι ελληνικές παραγωγές; Τι προβάλλουμε; Την Ελλάδα ή το Βέλγιο;
Ρώτησα εχθές, τι να συμβαίνει άραγε με την εντολή των ΗΠΑ να φύγουν από την Τουρκία οι οικογένειες των στρατιωτικών και διπλωματών από την χώρα; Μάλλον, το μάθαμε σήμερα. Αμερικανικά αεροσκάφη βομβάρδισαν τζιχαντιστές στο σημείο εκείνο που χωρίζει τις δύο περιοχές των Κούρδων στην Συρία.
Έτσι, γίνεται ενιαία η κουρδική περιοχή, εκεί που οι Τούρκοι ήθελαν την ίδρυση «ελεύθερης ζώνης» [δικής τους, δηλαδή]. Δεν είναι τυχαίο επομένως, που οι αμερικανικές επιχειρήσεις ξεκίνησαν μια ημέρα μετά την ανακοίνωση απομάκρυνσης από την Τουρκία των οικογενειών στρατιωτικών και διπλωματών.
Μυστήριες ιστορίες στις εξωτερικές σχέσεις. Ο πρόεδρος της Αρμενίας που βρέθηκε στην Αθήνα, πρότεινε στους δικούς μας να υπάρξει και τριεθνής συνάντηση με το Ιράν. Το θέμα είναι ότι και οι Ιρανοί έφεραν τη συζήτηση σε αυτό το θέμα, όταν ο Α. Τσίπρας είχε επισκεφθεί την Τεχεράνη.
Αυτό σημαίνει, ότι μάλλον Αρμένιοι και Ιρανοί έχουν συζητήσει μεταξύ τους το θέμα. Η ελληνική πλευρά όμως αρνείται, και ενώ είναι πρόθυμη για μεγαλύτερη συνεργασία, αποφεύγει να υιοθετήσει την πρόταση της τριμερούς, για να μη προκαλέσει την αντίδραση της Άγκυρας.
Πάγια η ελληνική θέση, να μη τολμά να υπερασπίσει τα συμφέροντά της, για να μη ενοχλήσει την Άγκυρα. Κι ας λένε όλα τα βιβλία προπαγάνδας -ακόμη και τα μαρξιστικά- ότι η προσπάθεια κατευνασμού ενός άπληστου αντιπάλου, φέρει συνεχώς υποχωρήσεις.
Ο Ερντογάν πλησιάζει τους Ισραηλινούς εκεί που «πονάνε». Άρχισε διαπραγματεύσεις για προμήθεια φυσικού αερίου. Γίνεται λόγος για συμφωνία περί τα δύο δισεκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο.