Τέτοια εποχή πέρυσι λέγαμε πως, με βάση τους δείκτες, ξεμπερδέψαμε ουσιαστικά με τον κορωνοϊό κι επιστρέφουμε σε μια κανονικότητα, φουλάροντας βαλίτσες για κάποιον καλοκαιρινό προορισμό. Οι δείκτες το διάστημα που ακολούθησε έδειξαν κι επίσημα πως ο Covid-19 πράγματι δεν απειλούσε πια τη δημόσια υγεία.
Όλους αυτούς τους μήνες τόσο οι επιστήμονες, οι ειδικοί, οι επαγγελματίες από τον χώρο της υγείας όσο κι οι πολιτικοί από όλες τις πτέρυγες, ακόμη κι η ηγεσία του υπουργείου Υγείας ομονοούσαν στο εξής: είναι μια ευκαιρία, αφού περάσαμε τις συμπληγάδες της πανδημίας, είδαμε πως άντεξε, είδαμε και τι τράβηξε το ΕΣΥ, να πάρουμε τα μαθήματά μας και να προχωρήσουμε στην ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Αυτό φυσικά δεν ήταν μια… ελληνική διαπίστωση. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, αλλά και η Κομισιόν, διά στόματος της αρμόδιας Επιτρόπου Στέλλας Κυριακίδου, κάθε τρεις και λίγο έκαναν την ίδια έκκληση: ενισχύστε τα συστήματα υγείας για τις πιθανές προκλήσεις του μέλλοντος, αλλά και για τις ανάγκες της καθημερινότητας.
Θυμάμαι λοιπόν το 2020, ως δημοσιογράφος του OPEN TV, είχα κάνει ένα ρεπορτάζ με τον δήμαρχο Αλοννήσου, τον Πέτρο Βαφίνη, που έβαζε τη γνωστή άσπρη στολή εξωγήινου λόγω κορωνοϊού, για να μετακινήσει ηλικιωμένο του νησιού από το σπίτι του μέχρι του σημείου όπου θα ερχόταν το Super Puma, για να σωθεί από τον Covid-19. Τότε ο δήμαρχος γινόταν οδηγός του ασθενοφόρου, λέγοντας πως δεν επαρκεί το προσωπικό του ΕΚΑΒ για τις ανάγκες της περιοχής. Εν έτει 2023, όμως, πάλι με το ίδιο ρεπορτάζ ασχολούμαστε: ο δήμαρχος Βαφίνης στις 4 Ιουλίου ξαναπήρε το ασθενοφόρο για να μεταφέρει έναν Γερμανό τουρίστα στο λιμάνι του νησιού, ώστε να διακομιστεί στο νοσοκομείο του Βόλου.
Τι κάναμε δηλαδή; Τα είπαμε, τα γράψαμε -και μέσα από τις στήλες της voria.gr- και μετά… πήγαμε για ύπνο. Μάλιστα, όταν λέγαμε για ελλείψεις ουσιαστικές στο σύστημα υγείας, η ηγεσία του Υπουργείου Υγείας διατεινόταν πως όλη αυτή η κριτική, είτε από την αντιπολίτευση είτε από τους θεσμικούς φορείς, την ΠΟΕΔΗΝ, την ΕΝΙΘ, τους ιατρικούς συλλόγους, τους νοσηλευτές κ.τ.λ., εντασσόταν σε ένα κακό προεκλογικό πλαίσιο, που μοναδικό σκοπό είχε να στοχοποιήσει τους κυβερνητικούς χειρισμούς. Όταν ακούγονταν φωνές για ελλείψεις για παράδειγμα αναισθησιολόγων ή εντατικολόγων ή παιδιάτρων στα νοσοκομεία, η απάντηση ήταν μην αδικείτε τις προσπάθειες που γίνονται για προσλήψεις, είμαστε σε καλό δρόμο και προχωράμε. Σε περιστατικά όπου δεν υπήρχαν ασθενοφόρα εκεί που απαιτούνταν ή σε εγκυκλίους που αδιαφορούσαν για τις ειδικότητες ελέω εφημεριών, δεν ακούγαμε ουσιαστική απάντηση.
Εν ολίγοις, μια ευκαιρία την τελευταία αυτή χρονιά να βάλουμε φραγμούς σε κακώς κείμενα ή να γειάνουμε πραγματικές πληγές του ΕΣΥ χάθηκε. Κι αν ανατρέξετε στα θέματα ενίσχυσης του στόλου του ΕΚΑΒ το προηγούμενο 12μηνο, θα δείτε πως αυτό έγινε μόνο μέσα από δωρεές κι είναι γνωστό από ποια ιδρύματα και ποιες εφοπλιστικές οικογένειες.
Μπορεί η μάχη λοιπόν για την ανασυγκρότηση του ΕΣΥ αμέσως μετά την πανδημία να χάθηκε, αλλά ο πόλεμος για ένα καλύτερο δημόσιο σύστημα υγείας πρέπει να συνεχιστεί με ένταση. Τα τραγικά περιστατικά, τουλάχιστον του τελευταίου 20ημέρου, με τους θανάτους ασθενών, ντόπιων και τουριστών, αυτό μας δείχνουν. Φάνηκε, στη διάρκεια του προηγούμενου τριημέρου στις προγραμματικές δηλώσεις στη Βουλή, να το καταλαβαίνουν τόσο ο πρωθυπουργός όσο κι ο νέος υπουργός Υγείας. Άλλωστε, Μητσοτάκης και Χρυσοχοΐδης και στη συνάντησή τους στο Υπουργείο Υγείας συμφώνησαν πως η επόμενη τετραετία είναι τετραετία της υγείας, το βάρος δίνεται στο ΕΣΥ, προσλήψεις θα γίνουν χιλιάδες και άμεσα μέτρα θα ληφθούν. Έχουμε μια κυβέρνηση που πήρε - ανανέωσε ενισχυμένα την λαϊκή εντολή για να συνεχίσει το έργο της, δεν ξεκινάει τώρα. Ο νέος ένοικος του Υπουργείου Υγείας μάλιστα, στις πρώτες του δηλώσεις κατά την ανάληψη καθηκόντων, έκανε λόγο για επαναθεμελίωση του ΕΣΥ. Θα δούμε πώς την εννοεί και στο τέλος θα κάνουμε ταμείο.
Περιμένοντας βέβαια την εξειδίκευση των διατάξεων, με αυτήν την πληροφόρηση που έχουμε αναρωτιέμαι πώς θα λειτουργήσει η ενίσχυση των πληρωμάτων στα ασθενοφόρα του ΕΚΑΒ με προσωπικό από την Πυροσβεστική (περισσεύουν καλοκαιριάτικα, με τις φωτιές να ξεσπούν ανά τη χώρα;), με στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων (γι΄ αυτό έχουμε τον Στρατό;) ή με δυναμικό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (η ΚΕΔΕ δεν κάνει διαρκώς εκκλήσεις για ενίσχυση των δήμων με προσωπικό;);
Το ΕΚΑΒ, από όσο ξέρω, δεν πονά από οδηγούς, αλλά από διασώστες εκπαιδευμένους που είναι κι οδηγοί. Ο Στρατός στην Υγεία τι να σου κάνει; Δεν μιλάμε για συγκομιδή απορριμμάτων μετά από παρατεταμένη απεργία, με ΡΕΟ ή Στάγιερ, για ανθρώπινες ζωές μιλάμε. Ελπίζω κι εύχομαι να μη δημιουργούμε ξανά τις ιδανικές συνθήκες, για να χαθεί άλλη μια ευκαιρία σε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα όπως η δημόσια υγεία.