Έβαλε μπρος o Τομ τη «Σέβι» του και πήγε μέχρι το κοντινό εκλογικό τμήμα στο Ντιτρόιτ. Μπήκε στο παραβάν και ψήφισε. Διάλεξε ποιον θέλει για σερίφη στην περιοχή, ποιον για διοικητή της πυροσβεστικής, ποιον για το ένα και ποιον για το άλλο. Επέλεξε ίσως και μέχρι ποιον ήθελε και για τα ρεπό του εφόρου του κτηρίου του. Διάλεξε όμως και ψήφισε και για πρόεδρο των ΗΠΑ. Ίσως εκείνη την στιγμή, ο παραπάνω ψηφοφόρος των περσινών εκλογών στις Ηνωμένες Πολιτείες να μην μπορούσε να αντιληφθεί πόση δύναμη είχε η ψήφος του. Ίσως ο Τομ δεν μπορούσε να καταλάβει πως ψηφίζοντας για πρόεδρο των ΗΠΑ τον Ντόναλντ Τραμπ αφενός έβαζε τα θεμέλια για να οικοδομηθεί στην πράξη το σύνθημά του «Make America Great Again» ή εν συντομογραφία «MAGA», αφετέρου δε έγραφε εκείνη την στιγμή μέσα στο παραβάν νέες σελίδες στην παγκόσμια ιστορία. Αυτές που γράφει τώρα ο πλανήτης, αυτήν ακριβώς την εποχή. Ο Τομ βέβαια, αφού ψήφισε, γύρισε σπίτι, πάρκαρε άνετος τη «Σέβι» του κι από τότε εμείς όλοι οι υπόλοιποι τρέχουμε!
Ο Ντόναλντ Τραμπ το έλεγε καθαρά πως στόχος του ήταν να κάνει την Αμερική «μεγάλη ξανά» («Make America Great Again). Δεν το έκρυψε. Μόνο που μάλλον πολλοί «Τόμηδες», όπως αυτός στο Ντιτρόιτ, δεν είχαν αντιληφθεί πως για να γίνει πράξη αυτό, ο πρόεδρος Τραμπ θα έπρεπε να… αλλάξει τα φώτα στον πλανήτη. Και φυσικά όχι ηλεκτρολογικά! Εάν άλλοτε λέγαμε πως ο κάθε Αμερικανός πρόεδρος γράφει τις δικές του σελίδες στην ιστορία των ΗΠΑ και κατ΄ επέκταση στην παγκόσμια, είναι σχεδόν βέβαιο πως ο νυν ένοικος του Λευκού Οίκου γράφει τους δικούς του… τόμους στην ιστορία του πλανήτη. Κι αυτό το αντιλαμβανόμαστε καθημερινά.
Οι ενέργειές του -μπορεί πολλοί να τις κατατάσσουν στον αστερισμό της επιπολαιότητας, του πρόχειρου- σίγουρα σχεδιάζονται και υλοποιούνται σχεδόν στο ακέραιο. Νομίζω τίποτε δεν είναι τυχαίο. Είναι κομμάτι κομμάτι που συμπληρώνει καθημερινά στο παζλ του οράματός του να κάνει την «Αμερική μεγάλη ξανά». Κι αυτό γίνεται μεθοδευμένα, πολυεπίπεδα και στρατηγικά. Για πολλούς από εμάς πολλές ενέργειές του φαίνονται απίστευτες, παρορμητικές και εκτιμώ ότι, όταν ο Τομ και πολλοί… Τόμηδες που τον ψήφισαν βλέπουν τις ειδήσεις στα εθνικά τηλεοπτικά δίκτυα το βράδυ, θα αναρωτιούνται «έτσι θα κάνει την Αμερική μας μεγάλη ξανά;».
Ο πρόεδρος, από ό,τι φαίνεται, «κάνει ξανά την Αμερική μεγάλη» με το να κάνει «τον υπόλοιπο κόσμο μικρό και πάλι». Αυτές τις μέρες αποφάσισε να ρίξει στο τραπέζι το σχέδιό του με 28 σημεία, για να λήξει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Και τι δεν έχει μέσα. Το σημαντικό όμως είναι πως ακρωτηριάζει το Κίεβο από εδάφη που έχουν καταλάβει οι ρωσικές δυνάμεις, το αφοπλίζει εν μέρει και εν ολίγοις του ζητά παράδοση και με τον αστερίσκο «δέξου το, αλλιώς κι εγώ δεν ξέρω τι σε περιμένει». Αναλυτές μάλιστα αναρωτιούνται, εάν το σχέδιο το έγραφε ο ίδιος ο Πούτιν, τι άλλο θα μπορούσε να ζητήσει; Ή μήπως το έχει βάλει το χεράκι του ο Ρώσος πρόεδρος κι απλώς θα το μάθουμε στο μέλλον; Ακόμη και Αμερικανοί γερουσιαστές αναρωτιούνται και καταγγέλλουν την πατρότητα του σχεδίου Τραμπ για την Ουκρανία. Αυτό βέβαια άναψε φωτιές στην ΕΕ που ψάχνει για άλλη μια φορά να βρει τον βηματισμό της και το βλέπουμε καθαρά στη διάσκεψη της Γενεύης για το Ουκρανικό που βρίσκεται σε εξέλιξη. Τίθενται στο πλευρό της Ουκρανίας, προσπαθούν να καταλάβουν ποια θα είναι η επόμενη ημέρα, τόσο για το Κίεβο όσο φυσικά και για την υπόλοιπη ΕΕ και την ασφάλειά της. Και πάλι δεν μπορούν να βγάλουν άκρη. Γιατί από την Αλάσκα και το δημόσιο κατσάδιασμα Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο, μέχρι τις κυρώσεις στις δύο μεγαλύτερες ρωσικές εταιρίες ενέργειας και τον νέο ρόλο του ΝΑΤΟ με τους προϋπολογισμούς του, υπάρχει ένα πραγματικό χάος και γι΄ αυτό δεν μπορούν να προβλέψουν και τα επόμενα βήματά του.
Σε αυτόν τον οδικό χάρτη του Τραμπ και το «MAGA» του δεν πρέπει να φεύγει από τις κεραίες μας η τακτική που ακολούθησε στη Γάζα, το Ισραήλ και σε σχέση με τη Χαμάς. Δεν πρέπει να ξεχνάμε τη συνάντησή του με τον νέο ισχυρό άνδρα της Συρίας, μόλις κουστουμαρίστηκε, τις κοινές επενδύσεις που φτάνουν το 1 τρισ. δολάρια με τη Σαουδική Αραβία, όπως και το ότι τώρα κάνει ζέσταμα η αμερικανική πολεμική μηχανή για να μπουκάρει στη Βενεζουέλα και να «καθαρίσει», όπως λέει, τη μεγάλη Αμερική από τα ναρκωτικά και τον Μαδούρο.
Ο μάστερ σεφ της «μεγάλης Αμερικής» βάζει βέβαια παντού το χέρι του: η εθνοφρουρά τρέχει από πολιτεία σε πολιτεία, οι δικαστικές αποφάσεις περνούν σωρηδόν αναχρονισμούς που ξαφνιάζουν, «καταργεί» την κλιματική κρίση, στραγγαλίζει οικονομικά διεθνούς φήμης πανεπιστήμια, όπως το Χάρβαρντ, που πάνε να σηκώσουν κεφάλι. Ως τελευταίο του κατόρθωμα ίσως θα μπορούσε να προστεθεί η… αδιόρατη παρέμβαση στην ιστοσελίδα των επίσημων Κέντρων Ελέγχων Πρόληψης και Ασθενειών, τα γνωστά μας CDC, που ο υπόλοιπος πλανήτης τα έχει ως άλλο ιερό δισκοπότηρο για την υγεία. Κι εκεί λοιπόν άλλαξε με μια παράγραφο τη σύνδεση των εμβολίων με τον αυτισμό, προκαλώντας άλλη μια παγκόσμια αντίδραση.
Αλλά, είπαμε, ο πρόεδρος Τραμπ έχει βάλει στόχο να «κάνει την Αμερική μεγάλη ξανά» και για να το κάνει αυτό παίζει συνεχώς μπρος - πίσω με απίστευτη μαεστρία, για πολλούς χωρίς όρους πολιτικής, για άλλους τόσους με όρους μονάχα οικονομικούς. Τα έλεγε βέβαια στον Τομ, αλλά αλλιώς είναι η εκτελεστική εξουσία, αλλιώς η προεκλογική εξαγγελία. Τι θα δούμε από εδώ και πέρα, αυτό το ξέρει μόνον ο Τραμπ. Τα είχε πει πριν από χρόνια ο Δήμος Μούτσης: «Σκοτεινή και παράξενη ετούτη η εποχή/ σιωπηλή μουσική ηχηρή μοναξιά/ κάτι ακούγεται εδώ κάτι ακούγεται κει/ που με παίρνει και με πάει/ και δε με βγάζει πουθενά...»