Δυο εβδομάδες πριν από τις εθνικές εκλογές και πέντε μήνες πριν τις αυτοδιοικητικές, η ατζέντα της Θεσσαλονίκης, με τις ελλείψεις σε έργα υποδομής και τις αναγκαίες παρεμβάσεις, βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος.
Μπορεί να την επισκιάζουν τα κεντρικά πολιτικά μηνύματα, πλην όμως η φετινή προεκλογική εκστρατεία, τόσο των κομμάτων, όσο και των υποψηφίων βουλευτών (αυτονόητα και των αυτοδιοικητικών), έχει επικεντρωθεί στα σημαντικά αναπτυξιακά ζητήματα της Θεσσαλονίκης, αλλά και στις βασικές ελλείψεις της και τις χρονίζουσες παθογένειες. Κι αυτό, πέρα από ευκταίο, είναι και εποικοδομητικό. Ειδικά όταν κατατίθενται και προτάσεις για λύσεις και ιδέες για την επόμενη μέρα.
Η σύγκρουση των κομμάτων και των υποψηφίων σε μια προεκλογική περίοδο είναι γόνιμη σε τοπικό επίπεδο μόνον εφόσον αναδεικνύονται τα τοπικά ζητήματα σε ανάλογο βαθμό με τα ζητήματα γενικής πολιτικής, τα ιδεολογικά ζητήματα, τα θέματα κεντρικής πολιτικής και κυβερνητικής αρμοδιότητας.
Φέτος, οι πολιτικοί αρχηγοί δείχνουν πιο ενημερωμένοι για τα ζητήματα της Θεσσαλονίκης, για την τοπική ατζέντα. Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό, διότι οι εποχές των θολών εξαγγελιών και της ξύλινης γλώσσας έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Πάνω κάτω όλοι γνωρίζουν πλέον τι πρεσβεύει κάθε κόμμα και κάθε αρχηγός αναφορικά με την οικονομία, την εργασία, τους νέους, την ασφάλεια, την εξωτερική πολιτική, τα εθνικά ζητήματα κ.ο.κ. Προβάλλονται διαρκώς και εξαντλητικά από τους επικεφαλής των κομμάτων, όπως και τα συνθήματά τους, τα διλήμματα και τα μηνύματα για το πού θέλουν να πάει η χώρα.
Παλαιότερα τα τοπικά ζητήματα στις βουλευτικές εκλογές ήταν ένα αναγκαίο συμπλήρωμα. Ακόμη και οι υποψήφιοι βουλευτές, που προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη των συμπολιτών τους, περιορίζονταν σε κάποιες «κορώνες», σε απόλυτη συμφωνία με τον πολίτη είτε έχει άδικο, είτε δίκιο, πολλές φορές χωρίς γνώση της σημαντικής λεπτομέρειας ενός ζητήματος, επιλέγοντας να βαδίσουν στον ασφαλή δρόμο των κεντρικών μηνυμάτων. Όμως παρότι στοχεύουν στην κεντρική πολιτική σκηνή και θα αναλάβουν τη στήριξη των κομματικών επιλογών, δεν παύουν να είναι εκπρόσωποι της τοπικής κοινωνίας.
Σταδιακά αυτό το κατέκτησαν οι ίδιοι οι ψηφοφόροι, που έδειξαν με τις προτιμήσεις τους στον σταυρό το δρόμο σε όλους τους υποψήφιους βουλευτές. Το τι πρεσβεύει κάθε κόμμα το γνωρίζουμε πια όλοι καλά. Την ατζέντα κάθε πολιτευτή, που ζητά το σταυρό μας θέλουμε να μάθουμε. Τι λέει για τα τοπικά ζητήματα, στα οποία ακόμη έχει αρμοδιότητα η κάθε κυβέρνηση, για τα οποία νομοθετεί η Βουλή. Ποια θα είναι η στάση του στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο και τι πρεσβεύει ο ίδιος, τι ιεραρχεί και ποιοι είναι οι στόχοι του, ανεξαρτήτως εάν εκλεγεί ως βουλευτής στη συμπολίτευση ή στην αντιπολίτευση.
Και νομίζω ότι αυτό πρέπει να είναι το κριτήριο του σταυρού για τους ψηφοφόρους. Να επιλέξουν δηλαδή υποψήφιους με γνώση των τοπικών ζητημάτων, με επίγνωση των προβλημάτων των εκλογέων τους και με ξεκάθαρη θέση για την ανάπτυξη. Ανεξάρτητα πολλές φορές ακόμη και με τις επιλογές του κόμματός τους. Διότι ακόμη και οι εσωκομματικά διαφορετικές φωνές, όχι σε θέματα κεντρικής πολιτικής, αλλά σε τοπικά θέματα, είναι λογικό να υπάρχουν και είναι ίσως αυτές οι θέσεις που διαφοροποιούν την επιλογή των ψηφοφόρων και κάνουν τη διαφορά από υποψήφιο σε υποψήφιο.
Προφανώς αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει οι υποψήφιοι του ίδιου κόμματος να διαφωνούν ή να έχουν διαφορετική προσέγγιση σε ένα ή περισσότερα τοπικά ζητήματα, αλλά δεν είναι και λίγο περίεργο να είναι όλοι συντεταγμένοι απολύτως στην ίδια άποψη;
Όχι στη διαφοροποίηση για τη διαφοροποίηση, αλλά προσωπική άποψη, ιδέες, στάση και θαρραλέα κατάθεση θέσεων τεκμηριωμένων με τα κριτήρια του καθενός. Αλλιώς, τα κριτήρια της επιλογής για τον σταυρό προτίμησης δεν θα είναι αξιοκρατικά και δε θα έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα. Κάθε υποψήφιος πρέπει να έχει τοπική ατζέντα διότι θα εκπροσωπήσει την τοπική κοινωνία στην επόμενη Βουλή εφόσον εκλεγεί και με βάση τη δική του προσωπική ατζέντα είναι καλό να διεκδικεί την εμπιστοσύνη των συμπολιτών του, αφού την επικοινωνήσει επαρκώς.
Παρακολουθώντας όλο αυτό το διάστημα την προεκλογική εκστρατεία των υποψηφίων βουλευτών στην Α' και Β' Θεσσαλονίκης διαπιστώνω ότι οι περισσότεροι έχουν γνώση της τοπικής ατζέντας θεμάτων, καταθέτουν προτάσεις και έχουν λόγο και άποψη για τον τόπο τους και για την ποιότητα ζωής των συμπολιτών τους. Κι αυτό αφορά σε πολλούς υποψήφιους από όλα τα κόμματα. Κάποιους βέβαια ούτε τους ακούσαμε να αρθρώνουν λόγο για τα τοπικά θέματα και άλλους να περιορίζονται σε όσα λέει το κόμμα, χωρίς καν να αναφέρονται για τους προσωπικούς στόχους τους σε σχέση με τα θέματα της τοπικής κοινωνίας στην επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο. Επιλογές είναι κι αυτές...
Θεωρώ όμως ότι ο Θεσσαλονικιός ψηφοφόρος έχει την ευκαιρία φέτος να στείλει πολλά μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση με τις επιλογές του στις κάλπες (βουλευτικές και αυτοδιοικητικές). Μηνύματα αναγκαία εάν θέλει να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής του, η καθημερινότητά του, το περιβάλλον που ζει αυτός και τα παιδιά του και να αποκτήσει βέβαια προοπτική ο τόπος.
Πέρα από τις προτιμήσεις μας σε κόμματα, ανάλογη δύναμη έχει και ο σταυρός, τα πρόσωπα. Διότι οι βουλευτές είναι οι εκπρόσωποί μας και οι εκπρόσωποι του τόπου στο Κοινοβούλιο και επί τέσσερα χρόνια αναλαμβάνουν την ευθύνη να προωθήσουν τα τοπικά ζητήματα και τις λύσεις σε αυτά, συνδράμοντας έτσι και τις προσπάθειες των αυτοδιοικητικών. Όση αξία έχει η επιλογή ψηφοδελτίου, άλλη τόση έχει και η επιλογή υποψηφίου. Τα ασταύρωτα ψηφοδέλτια κατά την ταπεινή μου άποψη είναι επιλογή στα όρια της ανευθυνότητας και ίσως της αδιαφορίας, της έλλειψης ενημέρωσης, της αποστασιοποίησης. Όχι από τους υποψήφιους και τα πρόσωπα, αλλά από τα ζητήματα που μας αφορούν άμεσα. Από την ίδια την ουσία των εκλογών.