Skip to main content

Υπάρχουν κι αλλού «πύλες» που διψούν για επενδύσεις

Το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι που παίζει η ελληνική κυβέρνηση με το Πεκίνο για το λιμάνι του Πειραιά και οι πιθανές συνέπειές του.

Να σας κάνουμε μια πρόβλεψη; Το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, που παίζει η ελληνική κυβέρνηση με το Πεκίνο, γύρω από το θέμα του ΟΛΠ, στο τέλος της μέρας δεν θα της βγει σε καλό. Για την ακρίβεια, δεν θα βγει σε καλό στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, που υποτίθεται ότι η Αθήνα θέλει να προωθήσει. Κι επειδή ενός κακού μύρια έπονται, η ιστορία αυτή δεν θα έχει καλή εξέλιξη και σε άλλα επίπεδα, περισσότερο ...γεωπολιτικά. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Οι Κινέζοι, εδώ και καιρό, πιέζουν για να προχωρήσει η πώληση του ΟΛΠ, για τoν οποίo είναι γνωστό κι εκπεφρασμένο το ενδιαφέρον της Cosco. Καλώς ή κακώς, η τελευταία έχει ήδη βάλει πόδι στο λιμάνι, επίσης εδώ και καιρό, με μάλλον ικανοποιητικά αποτελέσματα. Ο Πειραιάς υποτίθεται ότι αργά ή γρήγορα θα μετεξελιχθεί σε πραγματική πύλη της Κίνας στην Ευρώπη. Για να το κάνουν, στο Πεκίνο θέλουν να «πάρουν» 100% το λιμάνι, να το συνδέσουν με τον σιδηρόδρομο και να μετατρέψουν τη περιοχή σε hub.

Το γεγονός έχει προκαλέσει το φθόνο της Τουρκίας, ενώ πολύ θα ήθελαν να το έχουν εξασφαλίσει για λογαριασμό τους οι Ιταλοί και τώρα τελευταία οι Κύπριοι. Ευτυχώς ή δυστυχώς, το διασφαλίσαμε εμείς, αλλά κινδυνεύουμε να το χάσουμε. Κι αυτό γιατί οι Κινέζοι έχουν διαμηνύσει ότι αν καθυστερήσει κι άλλο η πώληση του ΟΛΠ, θα ψάξουν αλλού. Κι εδώ μπαίνει το μεγάλο δίλημμα:

Θέλουμε να τη χάσουμε την ευκαιρία ή μήπως δεν θέλουμε, αλλά στο τέλος θα το κάνουμε εξαιτίας της παραδοσιακής μας αδράνειας; Γιατί, αν είναι στρατηγική η απόφαση μας, με γεια μας με χαρά μας. Αλλά αν η πόρτα κλείσει λόγω ραθυμίας, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Προσωπικά, ο Τειρεσίας θεωρεί ότι έχουμε να κάνουμε με ένα μείγμα και των δύο, γεγονός το οποίο κάνει την όλη ιστορία ακόμα δυσκολότερη. Στα όρια του σχιζοφρενικού.

Και σαν να μην φτάνουν όλα αυτά, τους κάνουμε και ...πλάκα. Ο κ.Τσίπρας καλεί τον Κινέζο πρέσβη στην Αθήνα για να μιλήσουν σχετικά με το θέμα, αλλά παράλληλα καλεί και τον υφυπουργό Ναυτιλίας, Θ. Δρίτσα - που είναι γνωστό πόσο διαφωνεί με την πώληση - να είναι παρών στη συζήτηση. Το βλέπει ο Κινέζος, δυσαρεστείται και ανησυχεί και το σίγουρο είναι πως μεταφέρει αυτή την ανησυχία στο «κέντρο». Το οποίο, κάποια στιγμή θα χάσει την υπομονή του και θα αναζητήσει αλλού τις πύλες. Και ό,τι στοίχημα θέλετε, θα τις βρει. Το θέμα είναι τι θα βρούμε εμείς στο τέλος...