Οι συναυλίες του Λεξ την τελευταία τετραετία αποτελούν ένα πολύ μεγάλο γεγονός για τους φαν της ραπ μουσικής.
Από τότε που «έκαψε» τη Νέα Σμύρνη, ο Λεξ έδωσε άλλες τέσσερις μεγάλες συναυλίες στην Ελλάδα: Στο Καυτανζόγλειο το 2022, δύο διαδοχικές στο ΟΑΚΑ το περασμένο καλοκαίρι και ξανά στο Καυτανζόγλειο χθες. Δεν αποκλείεται να κατάφερε σε όλα αυτά τα live να συγκεντρώσει περισσότερους από 200.000 ανθρώπους.
Διαβάστε ακόμα - Ο Λεξ ραπάρει στη... λεωφόρο της νίκης - Σεισμός από 45.000 κόσμο στο Καυτανζόγλειο
Για πολλούς, το κύμα οργής -κυρίως των νέων-που συσσωρεύτηκε από την οικονομική κρίση και τους περιορισμούς στην περίοδο του κορωνοϊού, εξερράγη στις συναυλίες του Λεξ και αρκετοί έβλεπαν να κρατά το μικρόφωνο ένας «ποιητής του περιθωρίου» ο οποίος στα τραγούδια του περιέγραφε με τρομερή ακρίβεια τα ζόρια μιας ολόκληρης γενιάς.
Έτσι, σιγά-σιγά, ο Λεξ απέκτησε τρομερή απήχηση και σε άτομα τα οποία δεν ήταν «της φάσης». Δηλαδή, δεν ήταν ανέκαθεν φαν της ραπ μουσικής και του πιο underground ήχου. Ίσως μέχρι εδώ να είναι όλα καλά, καθώς η μουσική, όπως φυσικά και η τέχνη γενικότερα, μάλλον θα πρέπει να απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους.
Ωστόσο, η χθεσινή συναυλία του Λεξ ήταν... κάπως. Καταλάβαινες ότι οι περισσότεροι από τους 45.000 κόσμου που γέμισαν ασφυκτικά το Καυτανζόγλειο ήταν άνθρωποι που δεν νιώθουν τη ραπ, αυτό το βιωματικό είδος μουσικής στο πετσί τους. Θεατές που μάλλον δεν μπορούν να βοηθήσουν μια τέτοιου είδους συναυλία να πετύχει τον σκοπό της και να βγάλει έντονα συναισθήματα από το κοινό. Ο Λεξ τραγουδούσε, πολύ λίγοι ήξεραν τους στίχους από τα κομμάτια του. Ακόμη και ο ίδιος έδειξε να σάστισε από το, αν όχι παράξενο, τότε σίγουρα πρωτόγνωρο, vibe της συναυλίας του.
Τελικά το αποτέλεσμα, τουλάχιστον για εκείνους που έχουν ζήσει τα παλιότερα lives του -στη ΔΕΘ, στα Πετράλωνα, ακόμη και στη Νέα Σμύρνη ή στο Καυτανζόγλειο το 2022- ήταν να φύγουν με μια μικρή πίκρα μέσα τους. Ακόμη και το ντύσιμο του κόσμου ήταν διαφορετικό, δεν θύμιζε ραπ συναυλία. Αυτό τουλάχιστον προέκυπτε από τις συζητήσεις μου με άλλους φανατικούς του Λεξ αλλά και με την παρέα μου. Ακριβώς αυτό το συναίσθημα κατέκλυσε τους περισσότερους από εμάς.
Ίσως, λοιπόν, το ραπ να έγινε τόσο μεγάλο που να μην μπορεί πια να αντιπροσωπεύσει απόλυτα αυτούς για τους οποίους γεννήθηκε.
Ίσως, βέβαια, να μη γίνεται και αλλιώς. Ίσως αυτό να είναι το τίμημα για έναν καλλιτέχνη όταν η απήχησή του αποκτά τόσο μεγάλη μαζικότητα, ανεξάρτητα από τις καταβολές και τις προθέσεις του... .