Την οικογένεια Βαρδινογιάννη δεν την γνωρίζω και πιθανότατα δεν πρόκειται να την γνωρίσω ποτέ. Η όποια γνώση μου για αυτήν περιοριζόταν μέχρι προχθές σε αυτά που οι περισσότεροι Έλληνες ξέρουμε. Ένας πανίσχυρος και πάμπλουτος επιχειρηματίας και εφοπλιστής, ο Βαρδής Βαρδινογιάννης, η Motor Oil, το Mega Channel, ο Παναθηναϊκός παλαιότερα, αλλά και πληθώρα διαφόρων μεγάλων και μικρότερων εταιριών. Και μια σύζυγος η Μαριάννα, η οποία φιγουράριζε συχνά στον Τύπο, φωτογραφημένη σε κοσμικά γκαλά αλλά και φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, κυρίως για μία οργάνωση με το όνομα «ΕΛΠΙΔΑ», γεγονός όμως το οποίο ουδέποτε μου είχε τραβήξει ιδιαίτερα την προσοχή .
Όλα αυτά μέχρι που κάνοντας ζάπινγκ στην ΤV έπεσα πάνω σε μία παλιά συνέντευξη της που επαναπροβάλλονταν με αφορμή το θάνατο της, πριν δύο ημέρες. Δεν σας κρύβω ότι ετοιμάστηκα να γυρίσω κανάλι, αλλά κάτι στον τρόπο που μιλούσε και στο τόνο της φωνής της, με κράτησε και άρχισα να παρακολουθώ. Το θέμα της συνέντευξης ήταν το Ογκολογικό Νοσοκομείο Παιδιών και η οργάνωση για την καταπολέμηση του παιδικού καρκίνου «ΕΛΠΙΔΑ»
Είχα την μεγάλη τύχη να μην έχω ποτέ στο περιβάλλον μου κάποιο τέτοιο περιστατικό. Το παιδί μου και τα παιδιά των συγγενών και φίλων μου ευτυχώς έχαιραν και χαίρουν άκρας υγείας. Ο παιδικός καρκίνος δεν με είχε ποτέ απασχολήσει. Συνακόλουθα με την αλαζονεία του ανθρώπου που δεν του έτυχε τέτοια δυστυχία, ουδέποτε είχα ασχοληθεί με την Μαριάννα Βαρδινογιάννη, την οργάνωση ΕΛΠΙΔΑ και το έργο της. Μέχρι προχθές.
Παρακολουθώντας λοιπόν την συνέντευξη αρχίζω να αντιλαμβάνομαι ότι η γυναίκα που μιλούσε δεν ήταν απλώς η σύζυγος κάποιου δισεκατομμυριούχου που έδινε μία ακόμα συνέντευξη δημοσίων σχέσεων, αλλά ένας άνθρωπος με συγκεκριμένο σκοπό ζωής και ατσάλινη αποφασιστικότητα να τον πραγματοποιήσει.
Μιλούσε για τα παιδιά με καρκίνο και την ογκολογική μονάδα που χάρις στις προσπάθειες της δημιουργήθηκε, με ένα πάθος που ήταν συγκλονιστικό. Μιλούσε με την αυτοπεποίθηση που το πολύ χρήμα δίνει, αλλά χωρίς την έπαρση που συχνά το συνοδεύει, και περιέγραφε ένα έργο ζωής με μία περηφάνεια αλλά και μία σεμνότητα ταυτόχρονα που μόνο ένας άνθρωπος με τεράστια ενσυναίσθηση και αγάπη για τους γύρω του, μπορεί να κάνει.
Μία φράση της με συγκλόνισε: Δεν μου αρκεί απλώς να δίνω χρήματα για να γίνει ένα νοσοκομείο, θέλω να συμπάσχω με τους γονείς και τα παιδιά που είναι άρρωστα. Και θέλω να είμαι παρούσα σε ό,τι γίνεται και όχι απλώς να μου δίνουν αναφορά για το που πήγαν τα χρήματα που έδωσα, γιατί αυτά τα παιδιά τα θεωρώ και δικά μου παιδιά.
Τελειώνοντας η συνέντευξη αποφάσισα να ψάξω περισσότερο το τι ακριβώς είναι η Ογκολογική Μονάδα Παίδων που φέρει και το όνομα της. Σας προτείνω να κάνετε το ίδιο. Θα εντυπωσιαστείτε. Πρόκειται για μία από τις καλύτερες ιατρικές μονάδες του είδους της στον πλανήτη. Μία δομή με ό,τι πιο σύγχρονο υπάρχει στον τομέα της θεραπείας του παιδικού καρκίνου, στην οποία επιτυγχάνονται ποσοστά ίασης που πρωτογενώς ανέρχονται στο 85 %, ενώ για το υπόλοιπο 15% χάρις σε πρωτοποριακές μεθόδους γονιδιακής θεραπείας το ποσοστό ίασης αγγίζει το 60%!!!
Και μαζί της μία δομή φιλοξενίας 28 παιδιών αλλά και των γονιών που τα συνοδεύουν, με χαρακτηριστικά παιδότοπου, στην οποία παράλληλα λειτουργεί νηπιαγωγείο, δημοτικό και γυμνάσιο και στην οποία ο χρόνος παραμονής κυμαίνεται από 3 μήνες έως τρία χρόνια.
Και όλα αυτά δωρεάν!
Μία δομή για την οποία δαπανήθηκαν και συνεχίζουν να δαπανώνται εκατομμύρια ευρώ από τα χρήματα του συζύγου της, αλλά και χορηγιών τρίτων, που προσφέρει ιατρική περίθαλψη υψηλοτάτου επιπέδου και μάλιστα όχι μόνο σε ελληνόπουλα αλλά και σε παιδάκια τρίτων χωρών που την χρειάζονται. Και πολύ σωστά, γιατί οι εθνικότητες ανήκουν στους ενήλικες, τα παιδιά ανήκουν στον κόσμο.
Δεν ξέρω αν υπάρχουν άλλες χώρες παγκοσμίως που να διαθέτουν κάτι αντίστοιχο. Και αν υπάρχουν θα μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού.
Και για να προλάβω τους τυχόν κυνικούς αναγνώστες, ναι, ο σύζυγος της ο Βαρδής Βαρδινογιάννης είναι ανάμεσα στους 2-3 πλουσιότερους ανθρώπους της χώρας και κάποιοι από εσάς μπορεί να πείτε ότι, κατά το κοινώς λεγόμενο, δεν ξέρει τι να κάνει τα λεφτά του. Μην ανησυχείτε, μια χαρά ξέρει τι να τα κάνει.
Χάρις όμως στο πάθος για προσφορά και την αγάπη για τα παιδιά αυτής της εξαιρετικής Κυρίας με κεφαλαίο το Κ, αποφάσισε να διαθέσει ένα σεβαστό κομμάτι από τα χρήματα αυτά για την δημιουργία ενός υπερσύγχρονου ογκολογικού παιδιατρικού νοσοκομείου. Και δεν με ενδιαφέρει αν έχει 1.000 φορές τόσα. Δικά του είναι και μπράβο του που τα έκανε.
Και τώρα που το σκέφτομαι, ενδεικτικό της ποιότητας του χαρακτήρα της συγκεκριμένης Κυρίας είναι και το γεγονός ότι πέραν της τεράστιας κοινωνικής προσφοράς της στα καρκινοπαθή παιδιά και τις οικογένειες τους, σε προσωπικό επίπεδο δημιούργησε μία πολυμελή οικογένεια, τα μέλη της οποίας όμως ουδέποτε φιγουράρισαν στα πρωτοσέλιδα των σκανδαλοθηρικών εφημερίδων για τους λάθους λόγους, γεγονός μάλλον σπάνιο στους συγκεκριμένους κύκλους, αφού ως γνωστόν το χρήμα ποτέ δεν κατέστρεψε αυτόν που το έκανε αλλά συχνά καταστρέφει τους επιγόνους. Και αυτό από μόνο του λέει πολλά.
Και μπορεί εμείς όλοι γρήγορα να την ξεχάσουμε, είμαι όμως βέβαιος ότι δεν θα την ξεχάσουν ποτέ οι γονείς και τα παιδάκια που βγήκαν έχοντας πλήρως θεραπευθεί, από την Ογκολογική Μονάδα που χάρις στις προσπάθειες της δημιουργήθηκε.
Και αυτό που μου έκανε τεράστια εντύπωση παρακολουθώντας και συνεντεύξεις των γονιών αυτών, ήταν ότι κανείς τους δεν είχε την αίσθηση ότι του προσφέρθηκε ελεημοσύνη, όλοι τους όμως είχαν την αίσθηση ότι τους προσφέρθηκε αμέριστη αγάπη.
Μία όμορφη και γεμάτη ζωή.
Ένας υπέροχος άνθρωπος.
(Όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να δείτε την συνέντευξη της εκλιπούσας στη δημοσιογράφο Ρέα Βιτάλη στο site της ΕΡΤFLIX η στο Youtube)
*Ο Χρήστος Γιαννακούλας είναι δικηγόρος.