Αν το «κάλιο αργά, παρά αργότερα» έχει κάποια αξία, πολύ μεγαλύτερη είναι η αξία του «κάλλιο αργά, παρά ποτέ». Σε αυτό το πνεύμα μόνο καλοδεχούμενη μπορεί να είναι η… προσγείωση της Ελληνικής Αστυνομίας στον «πλανήτη πραγματικότητα» της Θεσσαλονίκης. Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε η ΕΛ.ΑΣ. έκανε ελέγχους και -μεταξύ άλλων- καταλόγισε 36 παραβάσεις για εκπομπή θορύβων πέραν του επιτρεπόμενου ορίου από εξατμίσεις δίκυκλων και οχημάτων, αλλά και 206 παραβάσεις για υπέρβαση του ορίου ταχύτητας, ενώ έκοψε και εκατοντάδες κλήσεις για παράνομη στάθμευση. Επίσης, συνέλαβε αρκετούς να οδηγούν σε κατάσταση αγριότερης ή ηπιότερης μέθης. Παράλληλα, το Σαββατοκύριακο αστυνομικοί από τα Τμήματα Λευκού Πύργου, Ωραιοκάστρου και Πυλαίας – Χορτιάτη συνέλαβαν συνολικά εννέα άτομα, καθώς διαπιστώθηκε ότι λειτουργούσαν σε ισάριθμα καταστήματα μηχανήματα παραγωγής ήχου, η ηχοστάθμη των οποίων ξεπερνούσε το προβλεπόμενο όριο.
Όλα αυτά τα στοιχεία δείχνουν με σαφήνεια δύο πράγματα:
Πρώτον, ότι η ανομία τόσο σε σχέση με τα αυτοκίνητα, όσο και σχέση με τα νυχτερινά μαγαζιά στη Θεσσαλονίκη είναι εξαιρετικά εκτεταμένη.
Δεύτερον, πως όταν η αστυνομία αποφασίσει να κινηθεί υπάρχουν χειροπιαστά αποτελέσματα.
Το θέμα από εδώ και πέρα είναι εάν η αύξηση της αστυνόμευσης και η πύκνωση των ελέγχων θα συνεχιστεί ή απλώς συνέβη σε ένα Σαββατοκύριακο που θα πρέπει να μαρκάρουμε στο ημερολόγιο για να έχουμε να θυμόμαστε ως… καλή ανάμνηση. Κάτι που έχουμε ξαναζήσει. Διότι μηχανές και αυτοκίνητα με πειραγμένες εξατμίσεις για να κάνουν θόρυβο αλλά Moto GP και Formula 1, που αναπτύσσουν ιλιγγιώδεις ταχύτητες και κάνουν επικίνδυνους ελιγμούς, κυκλοφορούν καθημερινά στους κεντρικούς δρόμους της πόλης. Χωρίς υπερβολή πρόκειται για φαινόμενο, το οποίο δεν είναι δυνατόν να περισταλεί χωρίς καθημερινό κυνηγητό των ασυνείδητων οδηγών, οι οποίοι καλλιεργούν το υπερ-εγώ τους με το να φαντασιώνονται οδηγικά μεγαλεία εις βάρος ολόκληρης της Θεσσαλονίκης. Κάτι ανάλογο ισχύει και για την ηχορύπανση των μπαρ, των κλαμπ και των νυχτερινών κέντρων, που συνήθως στεγάζονται στα ισόγεια πολυκατοικιών, σε γειτονιές όπου ζουν και εργάζονται κανονικοί άνθρωποι. Κάτι για το οποίο αδιαφορούν προκλητικά οι ιδιοκτήτες αυτών των μαγαζιών. Στη συγκεκριμένη κατηγορία εντάσσονται τα περισσότερα μπαρ και κλαμπ της πόλης. Σε έναν κόσμο, όμως, που -δυστυχώς- ο θόρυβος του αυτοκινήτου, η ταχύτητα της οδήγησης και η μουσική στο διαπασών θεωρούνται κοινωνικά παράσημα μόνο οι συστηματικοί έλεγχοι μπορούν να περιορίσουν τις παρανομίες, που -επιπροσθέτως- έχουν αντικοινωνικό πρόσημο, κάτι για το οποίο ελάχιστοι νοιάζονται.
Η αξία της συστηματικής και μεθοδευμένης αστυνόμευσης αναδείχθηκε σε όλο της το μεγαλείο στη Θεσσαλονίκη τους τελευταίους μήνες. Με αφορμή τα έργα για την κατασκευή της υπερυψωμένης περιφερειακής οδού (Flyover), εξ’ αιτίας των οποίων η τροχαία έχει βγει τους τελευταίους μήνες στους δρόμους της Θεσσαλονίκης για να διευκολύνει την κίνηση των οχημάτων και να ελέγξει πειθαρχικά την παράνομη στάθμευση. Ως αποτέλεσμα η κίνηση στο κέντρο έχει αποκτήσει κάποια χαρακτηριστικά κανονικότητας, αφού -τουλάχιστον- οι κρίσιμοι δρόμοι, απαλλαγμένοι από διπλο-τριπλο-παρακαρισμένα αυτοκίνητα, αξιοποιούν το σύνολο της φέρουσας ικανότητάς τους για την εξυπηρέτηση της κυκλοφορίας. Κάτι που δεν θα συνέβαινε εάν οι αστυνομικές παρεμβάσεις είχαν τον αποσπασματικό χαρακτήρα του παρελθόντος. Διότι -ως γνωστόν- ο Έλληνας είναι σε ανάλογες περιστάσεις απόλυτα προσαρμοστικός. Μπορεί άνετα να… λουφάξει μέχρι να περάσει η μπόρα. Και… ξανά προς τη δόξα τραβά.
Μόνο όσοι διοικούν την ΕΛ.ΑΣ. στη Θεσσαλονίκη -ενδεχομένως και οι ίδιοι οι απλοί αστυνομικοί- γνωρίζουν εάν η επαρκής και αποτελεσματική αστυνόμευση της πόλης είναι στην πράξη εφικτή, με βάση το ανθρώπινο δυναμικό που υπάρχει και τα μέσα που έχει στη διάθεσή του. Αλλά στα μάτια πολλών απλών πολιτών ισχύουν τα ακόλουθα δύο δεδομένα: Αφενός η δουλειά μοιάζει να είναι σχετικά απλή και αυτό επειδή τα σημεία και οι χρονικές στιγμές που καταγράφονται τέτοιου τύπου παρανομίες στην πόλη και στην περιοχή είναι πασίγνωστα. Αφετέρου το αποτέλεσμα μπορεί έρθει μόνο εάν η δουλειά γίνει από την αστυνομία με συστηματικό τρόπο και σε χρονικό βάθος αορίστου χρόνου. Επομένως το ζητούμενο και από τη νέα ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. στη Θεσσαλονίκη είναι η διάρκεια. Ό,τι πιο λογικό και ταυτόχρονα -με βάση την ελληνική εμπειρία- ό,τι πιο δύσκολο υπάρχει!
ΥΓ. Επειδή στην ΕΛ.ΑΣ. και στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη ενδιαφέρονται για τις εντυπώσεις και την επικοινωνία καλό είναι να γνωρίζουν τα ακόλουθα. Προφανώς οι πολίτες επιθυμούν την ασφάλειά τους έναντι της βαριάς εγκληματικότητας και γι’ αυτό παρακολουθούν με εύλογο ενδιαφέρον την εξέλιξη σοβαρών υποθέσεων όπως είναι οι δολοφονίες, οι κλοπές, οι ληστείες, οι εκβιασμοί, οι απαγωγές. Δεν κρίνουν όμως τις διωκτικές αρχές μόνο από αυτές. Πολύ περισσότερο -ακόμη και ασυνείδητα- βγάζουν συμπεράσματα για την αποτελεσματικότητα της αστυνομίας από τα λεγόμενα μικρά, που όμως συνιστούν καθημερινή ενόχληση, ενώ παράλληλα στα μάτια των απλών πολιτών πρόκειται για υποθέσεις σχετικά απλές, με την έννοια ότι οι οχλήσεις που δημιουργούν είναι αυταπόδεικτες.