Θα δυσκολευτούμε να βρούμε κάποιον που να μην πόνεσε, να μην εξοργίστηκε, να μην έβρισε στο άκουσμα της μοιραίας περιπέτειας του τρίχρονου Άγγελου στην Κρήτη. Το αγγελούδι βασανιζόταν σκληρά εδώ και καιρό από την 26χρονη βιολογική -σκέτο- μητέρα του και τον 44χρονο σύντροφό της. Τα όσα πέρασε το τρίχρονο αγοράκι αποτυπώθηκαν άλλωστε πολύ καθαρά στο κορμάκι του. Ήταν τέτοια που σόκαραν κυριολεκτικά και τους γιατρούς στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ), που με αυταπάρνηση έδωσαν μια απίστευτη μάχη εδώ και μια εβδομάδα να επαναφέρουν το παιδάκι. Όμως ήταν τόσο μεγάλη η βλάβη που είχε και ιδιαίτερα στον εγκέφαλό του, που στάθηκε αδύνατο να το κρατήσουν στη ζωή. «Δεν έχω δει παιδί τόσο κακοποιημένο», είχε πει ο διοικητής του νοσοκομείου, Γιώργος Χαλκιαδάκης. Ήταν τέτοια τα χτυπήματα, τα καψίματα στο τρυφερό του σώμα, που από την μια δεν χωράει ανθρώπινος νους τέτοια κτηνωδία κι από την άλλη, δεν απομένουν και πολλές ελπίδες επιβίωσης κι ας έχουν πέσει πάνω του όλοι για να το σώσουν.
Χτες το πανελλήνιο περίμενε τα τεστ στα οποία θα υπέβαλλαν τον Άγγελο οι γιατροί στη ΜΕΘ, για να δουν εάν ανταποκρίνεται ο εγκέφαλος του παιδιού. Και η απάντηση, αρνητική όπως ήταν αναμενόμενο, παρότι όλοι ήλπιζαν σε ένα θαύμα που δεν ήρθε. Δεν υπήρχε καμία εγκεφαλική ανταπόκριση. «Ο Άγγελος υποβλήθηκε σε όλα τα τεστ που προβλέπονται βάσει πρωτοκόλλου, για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει εγκεφαλική λειτουργία, τα οποία και απέβησαν αρνητικά. Το παιδί δεν τα κατάφερε», είπε ο διοικητής. Ο ίδιος, προς απογοήτευση όλων, είχε επισημάνει πως «αν δεν υπάρχει εγκεφαλική λειτουργία, είναι νεκρός ο άνθρωπος». Και δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια. Αυτή ήταν και η στιγμή που έπεσε η αυλαία στην πολύ σύντομη ζωή του Άγγελου, ενός άγγελου μόλις τριών χρονών…
Η τύχη της 26χρονης θα κριθεί στα δικαστήρια. Είναι καταχωρισμένη στα μητρώα ως «μάνα» του Άγγελου, γιατί απλώς τον γέννησε, αλλά στην κοινωνία και στη συλλογική μας αντίληψη είναι ένα βάρβαρο ανθρωποειδές μετά από όλα τα αδιανόητα που έκανε στο μικρό, σε μια «βούκα» άνθρωπο, όπως θα έλεγαν οι παλαιότεροι. Από τη δικαιοσύνη επίσης θα κριθεί και το άλλο 44χρονο ανθρωποειδές, ο αποκαλούμενος ως «πατριός». Οι δυο τους είναι προφυλακισμένοι, ρίχνοντας την ευθύνη ο ένας στον άλλον, μπας και γλιτώσουν την τιμωρία για όλα όσα τραγικά μάθαμε τα τελευταία 24ωρα.
Μόνη αναλαμπή ανθρωπιάς λοιπόν, η γιαγιά του, στην οποία και ανατέθηκε η επιμέλειά του τις τελευταίες ημέρες. Μέσα σε όλον αυτόν τον ζόφο εκδήλωσε την επιθυμία της να δωρίσει τα όργανά του, προκειμένου να γίνει η μεταμόσχευσή τους σε κάποιον άλλον που τα χρειάζεται. Το σκεπτικό της παντελώς απλό, αλλά γεμάτο ανθρωπιά: ίσως έτσι, με τη μεταμόσχευση, να «ζήσει» ο Άγγελός της μέσα από το σώμα κάποιου άλλου. Έχει ευθύνες η γιαγιά για όλα αυτά; Έβλεπε, ήξερε και δεν μιλούσε; Δεν ήξερε τίποτε και δεν φανταζόταν κιόλας; Δεν τα ξέρουμε όλα, η απόφασή της όμως ήταν παρηγοριά μέσα σε όλα τα τραγικά που ακούμε για την περίπτωση τις τελευταίες μέρες.
Κι όμως είναι κι αυτή σημαντική πτυχή της τραγικής υπόθεσης, που δεν πρέπει να προσπεράσουμε ελαφρά τη καρδία. Ήξεραν πολλοί από το περιβάλλον της «μητέρας» και του συντρόφου της για τα βασανιστήρια που έκαναν οι ίδιοι στο παιδί, ήξεραν και σιωπούσαν, δεν μπήκαν στη διαδικασία να ενημερώσουν κανέναν, κάποιον ειδικό. Σιωπή και τελικά συνενοχή. Είναι βέβαιο ότι ένα κομμάτι από το μερτικό της ευθύνης θα τους βαραίνει κι αυτούς, κι ας μην το «βλέπει» ο νόμος. Δεν μπορώ να μην φέρω στο μυαλό και τη συζήτηση των τελευταίων ημερών για τα αγέννητα παιδιά, τα γεννημένα και παραπεταμένα, και να μην πω ότι στο τέλος όλα συγκλίνουν σε ένα πράμα, στην ανάληψη ευθύνης για όσα κάνουμε, για τα παιδιά που φέρνουμε στον κόσμο, για τα παιδιά των διπλανών μας που μεγαλώνουν λάθος, για ό,τι μπορούμε να σώσουμε και το αφήνουμε να χαθεί…