Εδώ και πολλά χρόνια μιλάω και γράφω για την προσπάθεια των ισχυρών να τεμαχίσουν τις χώρες (όλες). Θέλουν ασθενή κράτη για να μη υπάρχουν αντιδράσεις.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι συνάδελφοι δημοσιογράφοι και πολιτικοί αναλυτές με άκουγαν με συγκατάβαση, εδώ και πολλά χρόνια, μη θέλοντας από ευγένεια να μου πουν ότι λέγω ανοησίες. Το έβλεπα όμως στο βλέμμα τους.
Δυστυχώς για όλους μας, τα πράγματα βαίνουν όπως τα φοβόμουν. Οι ισχυροί της γης, με εργαλείο το πολιτικό και στρατιωτικό κατεστημένο των ΗΠΑ, θέλουν να διασφαλίσουν ότι η Μέση Ανατολή προς το παρόν, και στη συνέχεια ή και παραλλήλως και οι υπόλοιπες χώρες, δεν πρόκειται να ζουν εφεξής με ειρήνη και πολιτική σταθερότητα.
Αυτά που υποστήριζα και θεωρούνταν απλώς φανταστικά σενάρια, είναι τώρα κοινώς παραδεδεγμένα, και καλό θα είναι να αρχίσουν οι εδώ αρμόδιοι -όσοι απέμειναν φιλέλληνες- να προβληματίζονται με όσα σχεδιάζονται και κατά της Ελλάδας, που δεν είναι άγνωστα.
Προς επίρρωση των ανωτέρω, ήδη από τα τέλη Νοεμβρίου του 2015, το Συμβούλιο Εξωτερικών Σχέσεων (Council of Foreign Relations - γνωστό ως CFR), δημοσίευσε ένα άρθρο με τίτλο: «Διαίρει και Βασίλευε στη Συρία και το Ιράκ; Γιατί η Δύση θα πρέπει να προγραμματίσει ένα διαμελισμό». Συντάκτης του είναι ο κ. Μπάρακ Μέντελσον, αναπληρωτής καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Haverford College και Senior Fellow στο Ινστιτούτο Ερευνών Εξωτερικής Πολιτικής.
Στο άρθρο, υποστηρίζει ότι η "λύση" στη σημερινή κρίση στη Συρία και το Ιράκ είναι η δημιουργία ενός «ανεξάρτητου κράτους με σουνίτες» (ή Sunnistan). Σ’ αυτό συμφωνεί και ο γνωστός γεωπολιτικός αναλυτής Στίβεν ΜακΜίλλαν.
Η στρατηγική, γνωστή ως διαίρει και βασίλευε, περιλαμβάνει τη διαίρεση του Ιράκ και της Συρίας, σε ανεξάρτητα εθνικά και θρησκευτικά κρατίδια, όπως Σουνιστάν, Κουρδιστάν, κλπ. Εκείνοι που υπερασπίζονται την προσέγγιση αυτή, ισχυρίζονται ότι θα φέρει την ειρήνη στην εμπόλεμη περιοχή, αλλά πραγματικός σκοπός τους, σύμφωνα με τον αναλυτή (που με βρίσκει απολύτως σύμφωνο), είναι το αντίθετο.
Γράφει ο καθηγητής Μέντελσον: "Η στρατηγική της Δυτικής ελίτ είναι η δημιουργία μίας Μέσης Ανατολής (και ενός κόσμου για τον σκοπό αυτό) που να στερείται ισχυρών, κυρίαρχων, ανεξάρτητων εθνικών κρατών, που να μπορούν να αντισταθούν σε ιμπεριαλιστικές βλέψεις.
Διασπώντας τις χώρες σε αντιμαχόμενα κρατίδια εξασφαλίζουν ότι τα δυτικά συμφέροντα δεν θα είναι αντιμέτωπα με μια συνεκτική οντότητα, η οποία μπορεί συλλογικά να ενωθεί για να αντιταχθεί στην εμπόλεμη δύναμη".
Υπενθυμίζω απλώς, ότι συνεχώς γράφω για «μικρά προτεκτοράτα αδύναμα, ευκολοεξουσίαστα».
Γιατί θέλουν την ίδρυση Σουνιστάν; Για να είναι το ανάχωμα και ο «μπαμπούλας» αφενός στην -από αιώνων- επεκτατική πολιτική του Ιράν των σιιτών, αφετέρου να αντιδρά σε οποιαδήποτε τάση αμφισβήτησης της κυριαρχίας των ισχυρών, του επίσης κυβερνώμενου από σιίτες Ιράκ και αλεβίτες, κυρίως, της Συρίας. Αυτό σημαίνει πως το Ισλαμικό Κράτος το ίδρυσαν οι ισχυροί για να παραμείνει, ως χωροφύλακας των κρατών της Μ. Ανατολής (ακόμη και των σουνιτικών, όπως της Σαουδικής Αραβίας).
Αλλά σημαίνει και κάτι άλλο. Ότι παραμερίζεται έτσι η Τουρκία. Πάλι το CFR, σε πρόσφατη ανάλυσή του, που ανησύχησε σφόδρα τους Τούρκους «προβλέπει» βίαιες διαλυτικές τάσεις, για το 2016, εντός της Τουρκίας. Πρόκειται για ένα εκρηκτικό μείγμα εσωτερικής ανάφλεξης με ένα ηφαιστειώδη περίγυρο που προμηνύει σκληρές πολεμικές συγκρούσεις.
Η ετήσια αναφορά του Συμβουλίου προβλέπει ότι ο πόλεμος στην Συρία το επόμενο έτος θα ενταθεί με απρόβλεπτες συνέπειες και σίγουρα θα οδηγήσει σε γενικότερη ανάφλεξη όλη την περιοχή στην οποία εμπλέκεται και η Τουρκία, η οποία αποτελεί κεντρικό σημείο της έκθεσης, καθώς εκτιμάται ότι από τις εξελίξεις στην χώρα αυτή θα κριθούν και πολλές άλλες εξελίξεις που συνδέονται άμεσα με την παγκόσμια ειρήνη.