Επτά έργα ανάπλασης μπορούν να αλλάξουν ριζικά την εικόνα και τη λειτουργία του κέντρου της Θεσσαλονίκης τα επόμενα χρόνια. Αρκεί φυσικά να γίνουν και να γίνουν εγκαίρως, κάτι που δεν είναι απολύτως βέβαιο, ωστόσο για τη διοίκηση του δήμου διακρίνω ότι αποτελούν προτεραιότητα.
Διότι φαντάζομαι ότι αντιλαμβάνεται και η δημοτική αρχή ότι με αυτές τις παρεμβάσεις δημιουργεί ένα νέο πλαίσιο καθημερινότητας, βελτιώνει τη λειτουργία του ιστορικού κέντρου της πόλης, ενισχύει την ελκυστικότητά του και συνδράμει τα οφέλη που αποκομίζει σταδιακά από τη λειτουργία του μετρό.
Τα επτά έργα μέχρι σήμερα σέρνονται. Κάποια από αυτά αδικαιολόγητα, κάποια δικαιολογημένα. Δεν έχει μεγάλη σημασία. Αυτό που έχει αξία είναι ότι ενώ έχουν δρομολογηθεί ακόμα έχουν πορεία μπροστά τους για να ολοκληρωθούν. Η υπομονή όμως του κόσμου δεν είναι ατελείωτη, γι' αυτό και πιστεύω πως η διοίκηση του Στέλιου Αγγελούδη μπορεί και πρέπει να πιέσει όλους τους εμπλεκόμενους (και τον εαυτό της), προκειμένου να περάσουν αυτές οι αναπλάσεις στο στάδιο της υλοποίησης και της ολοκλήρωσης.
Ένα θετικό γεγονός είναι ότι οι επτά αυτές αναπλάσεις έχουν ένα μελετητικό υπόβαθρο, κάποιες έχουν δρομολογηθεί ουσιαστικά και αρκετές έχουν και χρηματοδότηση. Άρα έχουν όλες τις προϋποθέσεις για να περάσουμε από τα χαρτιά στα έργα.
Να μην καθυστερήσουν άλλο. Αυτό είναι το στοίχημα, που δεν αφορά μόνον στη δημοτική αρχή βεβαίως. Αφορά σε όλους τους εμπλεκόμενους και δεν είναι λίγοι. Με αυτό θέλω να πω ότι δεν επιρρίπτω κάποια ευθύνη για τις καθυστερήσεις σε μια δημοτική διοίκηση ενός έτους, αλλά σίγουρα υπάρχει ευθύνη σε πολλούς άλλους, που δεν έχουν αρμοδιότητα ενός έτους. Ούτε θέλω να ρίξω κάποια ευθύνη στις προηγούμενες διοικήσεις του δήμου Θεσσαλονίκης, διότι επαναλαμβάνω έχουν όλες περιορισμένες δυνατότητες παρέμβασης στους άλλους εμπλεκόμενους φορείς.
Μένω σε αυτά για τις ευθύνες, διότι δεν είναι αρμοδιότητά μου να τις αποδώσω. Να τις αναφέρω στην κατάλληλη στιγμή είναι... Αντιθέτως, με ενδιαφέρει να γίνουν οι αναπλάσεις και να επισπευστούν οι ρυθμοί, να τελειώνουμε επιτέλους με τις καθυστερήσεις και να δούμε το νέο πρόσωπο του κέντρου της πόλης το συντομότερο.
Οι επτά αναπλάσεις είναι της πλατείας Διοικητηρίου, του άξονα της Αριστοτέλους, της Παλιάς Παραλίας, της Εγνατίας στον άξονα του μετρό, της οδού Αγίας Σοφίας, της περιοχής Καπάνι και της πλατείας Ελευθερίας.
Μπορεί κάποιος να φανταστεί το ολοκληρωτικό lifting που υπόσχονται αυτές οι παρεμβάσεις στον χώρο του ιστορικού κέντρου, όπου το Διοικητήριο αποτελεί συνδεμένο χώρο.
Το κέντρο της πόλης γίνεται πιο ελκυστικό, σε συνδυασμό βέβαια με σειρά άλλων παρεμβάσεων στο πλαίσιο του Σχεδίου Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας του δήμου και στο πλαίσιο των ρυθμίσεων (φορτοεκφορτώσεις, κυκλοφοριακό, ταξί, δημόσιες συγκοινωνίες, φανάρια, ποδηλατόδρομοι, λεωφορειόδρομοι κτλ.).
Εν συντομία η εικόνα των επτά αναπλάσεων είναι η εξής:
- Πλατεία Διοικητηρίου – βαλτωμένη στις μελέτες και πάει αυτό το έργο χρόνια τώρα χωρίς ουσιαστική εξέλιξη.
- Άξονας Αριστοτέλους – μπλεγμένο έργο στους διαγωνισμούς και στις επιθυμίες του καθενός με προοπτική όμως ολοκλήρωσης της χαρτούρας και εισόδου στο επόμενο στάδιο της πράξης, αφού έχει και διασφαλισμένη χρηματοδότηση από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
- Παλιά Παραλία – παρέμβαση που μπορεί να αρχίσει να γίνεται συντομότερα από τις άλλες, όμως με προβλήματα ακόμα που δεν έχουν λυθεί, αλλά έχει διασφαλισμένη χρηματοδότηση από την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.
- Καπάνι – προβληματική εργολαβία εδώ και δεκαετίες, που πιθανώς να έχει τύχη ολοκλήρωσης εφόσον όμως ξεπεραστούν χρόνιες ασθένειες.
- Ανάπλαση Αγίας Σοφίας – έργο σταματημένο στη μέση, που έχει όμως νέα χρηματοδότηση από το Πράσινο Ταμείο κι έτσι μπορεί να έχει ελπίδα ολοκλήρωσης, καθώς παίρνει μπροστά με τη δημοπράτηση.
- Άξονας Εγνατίας – σχετικά νέο έργο σε σχέση με τα υπόλοιπα, που άρχισε εδώ και περίπου έναν μήνα να υλοποιείται.
- Πλατεία Ελευθερίας – πολύπαθο έργο που ίσως και να ξεμπλέξει άμεσα από τα διαδικαστικά, με επίσης διασφαλισμένη χρηματοδότηση από το Πράσινο Ταμείο.
Για να είμαι ρεαλιστής θέλω να πιστεύω ότι παρά τα προβλήματα αυτές οι παρεμβάσεις μπορούν να υλοποιηθούν εντός της θητείας της δημοτικής αρχής. Λαμβάνω δε πολύ σοβαρά υπόψη μου ότι η ίδια η δημοτική αρχή δεν διστάζει να διατυμπανίζει ότι έχει βάλει αυτά τα έργα σε προτεραιότητα και δηλώνει αποφασισμένη να τα τρέξει όσο δεν έτρεξαν στο παρελθόν.
Σκοπίμως έχω παραλείψει την παρέμβαση στην πλατεία Δημοκρατίας, η οποία είναι επίσης σε επίπεδο μελέτης ακόμα, την ανάπλαση της ΔΕΘ, που είναι μια πολύ πονεμένη υπόθεση από την οποία φαίνεται να μην ξεμπλέκει η πόλη σύντομα και τη μεγάλη παρέμβαση που έχει σχεδιάσει η διοίκηση Αγγελούδη για την Άνω Πόλη, που είναι ένα έργο, το οποίο έβαλε στην ατζέντα ο δήμαρχος με την εκλογή του και δεν έχει την απαιτούμενη ωριμότητα για να μιλάμε και για έναρξη εργασιών.
Αντιλαμβάνομαι (οι πολίτες δύσκολα...) ότι υπάρχουν πολλές διαδικασίες και πολλή γραφειοκρατία να ξεπεραστεί ακόμα για να δούμε εργασίες στην πράξη στις σημαντικές αυτές αναπλάσεις. Ωστόσο, είναι κάτι που πρέπει να παλέψει η διοίκηση του δήμου και όλη η κοινωνία της Θεσσαλονίκης. Επαναλαμβάνω ότι αυτά τα έργα έχουν παραωριμάσει πια και πλέον πρέπει από τη θεωρία να περάσουμε στην πράξη, προτού απαξιωθούν στη συνείδηση των πολιτών, όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις.