Με αφορμή τις επιλογές και δράσεις των ΗΠΑ στην εξωτερική πολιτική, ας αναζητήσουμε τις αιτίες αυτής της πολιτικής. Προφανώς κυρίαρχος παράγων η αιχμή του δόρατος των Ρεπουμπλικανών ο πρόεδρος Τραμπ, με τον χαρακτήρα και την έκφρασή του. Οι ΗΠΑ ως ομόσπονδο κράτος, λειτουργούν με ένα πολίτευμα που διαθέτει πολλούς ελεγκτικούς θεσμούς. Όπως και με πολλούς μηχανισμούς, που καθορίζουν το περιεχόμενο των δράσεων. Προς το εξωτερικό, αλλά και προς το εσωτερικό. Τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας προσδιορίζονται σε κάθε χρονική συγκυρία από τις θεμελιώδεις αρχές τους και από αυτό που ονομάζουμε νέα πραγματικότητα. Οι Δημοκρατικοί επί 30 έως και 40 χρόνια δημιούργησαν μια χαλαρή ανεκτική κοινωνία με αποδοχή εισροών μεταναστών και την πολυθρύλητη woke ατζέντα.
Εναρμόνισαν δε και τις χώρες της ΕΕ σε αυτούς τους προσανατολισμούς, ανεξαρτήτως ιδεολογικής αναφοράς των κυβερνητικών κομμάτων. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, η κοινωνική αναρχία, η εκτόξευση στη χρήση ναρκωτικών, η εγκληματικότητα και η οικονομική αβεβαιότητα. Τα ευεργετήματα της υγειονομικής περίθαλψης και επιχειρηματικότητας δεν αντιστάθμιζαν τη διογκούμενη κατακραυγή. Επίσης δεν μπόρεσαν να εξηγήσουν επαρκώς στους πολίτες την αναγκαιότητα των πολεμικών εμπλοκών της χώρας. Το Ρεπουμπλικανικό κόμμα που κυβέρνησε με την πρώτη προεδρική θητεία του Τραμπ, ανετράπη με νίκη αμφιλεγόμενη. Είχε το όπλο παρά πόδας, αλλά και την παρακαταθήκη των μεγάλων σύγχρονων διανοητών του. Οι δεξαμενές σκέψης των Ρεπουμπλικανών επί δύο δεκαετίες λειτούργησαν αναλυτικά και αποτελεσματικά.
Οι νέοι πολίτες στις ΗΠΑ προσέγγισαν εκ νέου το σύστημα αρχών και αξιών του Ρεπουμπλικανισμού, με προσαρμογή στη νέα πραγματικότητα.
Ανέδειξαν τα μεγάλα προβλήματα της μετανάστευσης, της εγκληματικότητας και των ναρκωτικών. Κάθισαν ξανά στις κατηχητικές αίθουσες, κυρίως των Χριστιανικών δογμάτων και φιλοσοφικών κινήσεων.
Έτσι οι επιθετικές δράσεις του προέδρου Τραμπ (με όποια ακραία έκφραση) δεν οδήγησαν σε πολεμικές εμπλοκές με τα χαρακτηριστικά του παρελθόντος. Η εφαρμογή της ισχύος εκφράσθηκε με δράσεις, ίσως πρωτοφανείς στην διπλωματία, αλλά με αποτελέσματα μετρήσιμα. Η επαναπροσέγγιση με τη Ρωσία και εξαργύρωση της βοήθειας προς την Ουκρανία. Η έκθεση των Ευρωπαϊκών Χωρών ενώπιον των ευθυνών τους, που τους αναλογούν. Η αποκατάσταση στο εσωτερικό της κοινωνικής και βιολογικής πραγματικότητος των φυσικών σταθερών των ανθρωπίνων κοινωνιών (μετανάστευση, τα φύλα είναι δύο και αμείλικτος πόλεμος κατά των ναρκωτικών και της εγκληματικότητας). Φάνηκε περίεργο να ζητά τη Γροιλανδία και να αλλάζει το καθεστώς στην Βενεζουέλα. Όπως και η επιβολή στην Κούβα. Γεγονότα που προειδοποιούν για μια νέα παγκόσμια ισορροπία που βρίσκεται σε εξέλιξη. Οι Δημοκρατικοί άφησαν το θεοκρατικό Ιράν να γιγαντώνεται και να μην τολμούν να προχωρήσουν σε επίλυση των τραγικών ιστορικών ζητημάτων στη Μέση Ανατολή. Ζητήματα που έμειναν εκκρεμή από την αποχώρηση της Αγγλικής αποικιοκρατίας. Το Ισραήλ επιθυμεί την επιβίωση και ασφαλή πορεία του προς το μέλλον και οι Παλαιστίνιοι την Πατρίδα που δικαιούνται, σταυρόλεξο και γόρδιος δεσμός μαζί. Τα συμπεράσματα που πρέπει να διατυπωθούν έχουν να κάνουν με την ανάδειξη της αλήθειας, για το τι συμβαίνει στις ΗΠΑ με την πολιτική Τραμπ και Ρεπουμπλικανών.
Δεν κυβερνά μόνος ο πρόεδρος Τραμπ. Η CIA, για τους γνωρίζοντες δεν είναι μία υπηρεσία πληροφοριών. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη δεξαμενή πολιτικής σκέψης και ανάλυσης των διεθνών θεμάτων. Οι ανακοινώσεις και οι δηλώσεις του προέδρου Τραμπ δεν γίνονται χωρίς φιλτράρισμα από τη CIA και το πραγματικό επιτελικό κράτος μίας προεδρικής πανίσχυρης δημοκρατίας. Το Ρεπουμπλικανικό κόμμα που κυβερνά με εκφραστή τον πρόεδρό του, καθορίζει σε μεγάλο βαθμό την πολιτική πορεία. Στην εξουσία ήρθαν από τους νέους Αμερικανούς, που πολέμησαν και έχουν συνείδηση των πολεμικών επιπτώσεων. Οι Ευαγγελικοί, οι Βαπτιστές, οι Μεθοδιστές και οι σκληροπυρηνικοί του Ιουδαϊκού δόγματος έχουν μερίδια επιρροής στις επιλογές της ασκούμενης πολιτικής. Οι αντιθέσεις είναι σκληρές και ήδη έχουν καταγραφεί. Το γνωστό κίνημα για τη Μεγάλη Αμερική συγκλονίζεται με προβληματισμούς και αναζητήσεις. Η πολιτική είναι στο προσκήνιο σε επίπεδο εφαρμογής, από τις τάσεις και αποχρώσεις των ιδεολογικών ρευμάτων, που δημιούργησαν την εκπληκτική παρουσία και νίκη στις εκλογές. Ανεξαρτήτως του αποτελέσματος της εμπόλεμης εμπλοκής με το Ιράν, όλα τα ανωτέρω πρέπει να ληφθούν σοβαρώς υπόψιν. Ίσως το αποτέλεσμα να επέλθει από τη συνισταμένη που θα επιτευχθεί από παράγοντες και δυνάμεις, που αγωνίζονται και σφυρηλατούν την νέα πραγματικότητα του Ρεπουμπλικανισμού. Με σταθερά συνιστώσα τον πρόεδρο Τραμπ και τη δεδομένη ισχυρή επιρροή του Ισραήλ, διά των πανίσχυρων αμερικανοεβραίων. Όπως και αν εξελιχθούν τα πράγματα, ένας νέος κόσμος προβάλλει, μετά το μεσοδιάστημα της πολυπολικότητος. Με λιγότερους πόλους και έναν πλέον ανθρωποκεντρικό πολιτισμό για την αποκαλούμενη Δύση. Στις ΗΠΑ δεν κάνουν διαχείρηση. Ασκούν πολιτική με αρχές και κανόνες. Ας τους κατανοήσουμε.....
