Το πανέμορφο, κομψό και πανέξυπνο εύρημα με το μπαλόνι - αερόστατο και την Ολυμπιακή Φλόγα πάνω από το Παρίσι, σηματοδότησε την περασμένη Παρασκευή την έναρξη των 33ων Θερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Η φλόγα θα καίει μέχρι τις 8 Σεπτεμβρίου, όταν θα ολοκληρωθούν και οι Παραολυμπιακοί Αγώνες. Το παγκόσμιο αθλητικό γεγονός αναμφισβήτητα είναι η κορυφαία στιγμή για τη ζωή ενός αθλητή. Το ίδιο ισχύει και φέτος για τους 10.000 αθλητές από 205 χώρες που συμμετέχουν στη γαλλική διοργάνωση.
Το στοίχημα που δίνει κάθε φορά η διοργανώτρια χώρα είναι τριπλό: 1. να κάνει μια τελετή έναρξης που θα τη συζητά όλος ο πλανήτης, 2. να κυλήσουν όλα ομαλά και να γραφτούν νέα αθλητικά ρεκόρ και 3. να καταφέρει να «βγάλει τα λεφτά της» -με οποιονδήποτε τρόπο- αξιοποιώντας τις εγκαταστάσεις και τις υποδομές που δημιούργησε ξοδεύοντας πακτωλό χρημάτων. Οι Γάλλοι την περασμένη Παρασκευή το πρώτο το κατάφεραν. Μιλάει ολόκληρος ο πλανήτης για την τελετή έναρξης. Κάποιοι με θετικά λόγια αλλά οι περισσότεροι, τουλάχιστον στην Ελλάδα, με αρνητικά λόγω των κάποιων ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που είχε η βραδιά.
Η έμπνευση του Τομά Ζολί που άναψε τη φλόγα...
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Τελετής Έναρξης, Τομά Ζολί, είπε πως δεν ήθελε ούτε να σοκάρει ούτε να κοροϊδέψει. Το σίγουρο είναι πως εντυπωσίασε είτε θετικά είτε αρνητικά. Σε κάποια σημεία θεωρήθηκε από πολλούς πως ήταν προσβλητικός. Δεν είναι και λίγο πάντως η διοργανώτρια αρχή να ζητά συγγνώμη από την Καθολική Εκκλησία μέσα σε 24 ώρες για το πλάνο που θύμιζε Μυστικό Δείπνο αλά drag queen – και μάλιστα σε ένα κράτος όπου υπάρχει σαφής διαχωρισμός μεταξύ κράτους και Εκκλησίας. Σίγουρο είναι πάντως πως χώρεσε όλη τη σύγχρονη Γαλλία μέσα σε τέσσερις ώρες. Ίσως κι αυτός να ήταν ο στόχος του. Κάποιοι είπαν πως ήταν τύπου Eurovision, μόνο που είχε και 100 ηγέτες ξένων χωρών να κοιτούν από τις εξέδρες. Ήταν μια τελετή που δεν είχε όμοιά της σε σχέση με τις προηγούμενες 32 διοργανώσεις. Ήταν η πρώτη που δεν έγινε σε στάδιο, αλλά διέτρεξε την πόλη που φιλοξενεί τους Αγώνες. Ο Ζολί πήρε ένα ποτάμι, τον Σηκουάνα, μια πόλη, το Παρίσι, και τα έκανε όλα ένα σκηνικό από όπου παρέλασε το… σύμπαν. Κι όταν πιάνεις το σύμπαν, τότε και κάποιους θα χαροποιήσεις και κάποιους θα δυσαρεστήσεις. Ε, αυτό δεν γίνεται να μην το περίμεναν και ο Εμανουέλ Μακρόν αλλά και ο Ζολί. Η τελετή επίσης ήταν προσαρμοσμένη για την οθόνη. Της τηλεόρασης, των υπολογιστών, των κινητών τηλεφώνων, των social media. Αναπαράχθηκε σε χρόνο dt και πήραν φωτιά οι κάθε λογής δημοσιολογούντες. Ήταν ένα τέλειο τηλεοπτικό προϊόν με μετάδοση σε δισεκατομμύρια μάτια. Ήταν ένα λαμπρό σόου που τήρησε τη γενικότερη παράδοση των προηγούμενων Ολυμπιακών Αγώνων και των αντίστοιχων τελετών έναρξης, αλλά αυτήν τη φορά ο οργανωτικός πήχης πήγε σε άλλο επίπεδο με θέμα βέβαια τη διαφορετικότητα και τη συμπερίληψη. Και σε αυτό θα συμφωνήσουν όλοι.
Στα υπόλοιπα δύο στοιχήματα των Γάλλων για τα ρεκόρ και τα κέρδη θα δούμε στη συνέχεια τι μέλλει γενέσθαι. Άλλωστε, έχουμε μπροστά μας πολλές ώρες παρακολούθησης, για να δούμε και τις επιδόσεις. Καρδιοχτύπι πραγματικό για τους λαούς 205 χωρών. Και για μας που έχουμε πια μια άλλη, στενή σχέση με την ολυμπιακή μας ομάδα και πάλι χάρη στα κοινωνικά δίκτυα. Με το καλό να έρθουν και τα μετάλλια. Να χαρούμε τις αξίες του αθλητισμού, να νιώσουμε περήφανοι, να θυμηθούμε λαμπρές στιγμές από προηγούμενες διοργανώσεις, να ονειρευτούν χιλιάδες παιδιά που ιδρωκοπούν αγωνιζόμενα ελπίζοντας πως ίσως κάποτε κι αυτά να συμμετάσχουν σε μια τέτοια παγκόσμια γιορτή του αθλητισμού.
... και οι φωτιές γύρω μας
Είναι όμως αυτή η μοναδική «ανάγνωση» των Ολυμπιακών Αγώνων και της σημασίας τους; Η άλλη ανάγνωση, που είναι τόσο παλιά όσο και η ίδια η Ολυμπιακή Ιδέα, είναι η Ολυμπιακή Εκεχειρία, που όριζε ότι τουλάχιστον για την περίοδο διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων θα σταματούσαν οι πόλεμοι. Τόσο απλά, τόσο καθαρά. Και το τηρούσαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Εμείς, το 2024, ακούσαμε τον Ολυμπιακό Όρκο, σηκώθηκε η Ολυμπιακή Σημαία στο Παρίσι, έφτασε και η Ολυμπιακή Φλόγα, αφού διήνυσε χιλιάδες χιλιόμετρα, έβαλε μπρος το μπαλόνι και αμέσως μετά η Ολυμπιακή Εκεχειρία πήγε περίπατο!
Την ώρα που χιλιάδες κάμερες μας μεταδίδουν τις προσπάθειες των αθλητών, τον παλμό των θεατών, τις εγκαταστάσεις, τη ζωή στις ολυμπιακές πόλεις της Γαλλίας και κυρίως τον σφυγμό της ζωής στο Παρίσι, κάποιες άλλες κάμερες μας δείχνουν τη φρίκη των δύο μεγάλων πολεμικών συρράξεων, που τρέχουν απτόητες στο κουλουάρ της φρίκης.
Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται σε νέες πίστες. Τα θύματα πληθαίνουν από τους πυραύλους και τα drones τόσο των ρωσικών δυνάμεων σε πόλεις της Ουκρανίας, όσο και των Ουκρανών σε περιοχές της Ρωσίας για αντίποινα. Την ίδια ώρα βλέπουμε κομμάτι κομμάτι πώς γκρεμίζονται οι υποδομές κάνοντας ακόμη δυσκολότερη τη μετάβαση στην επόμενη ειρηνική εποχή. Επίσης, τα δισεκατομμύρια της Δύσης προς την Ουκρανία, για να στηρίξουν τον Ζελένσκι, ρέουν αδιαλείπτως, ενώ δεν έχουν σταματημό και οι πυρηνικές απειλές που τις έχει πρόχειρες στη ρητορική του κάθε φορά ο Πούτιν. Εκεί λοιπόν αλλάζουμε ταμπλό προς το χειρότερο, το αίμα ρέει άφθονο, οι πολεμικές βιομηχανίες τρίβουν τα χέρια τους και η Ολυμπιακή Εκεχειρία είναι άγνωστη λέξη.
Λίγο πιο κοντά μας, στη Μέση Ανατολή, η κόλαση είναι κανονικά εγκατεστημένη στη Γάζα και το Ισραήλ. Χιλιάδες τα θύματα των πολεμικών επιχειρήσεων του ισραηλινού στρατού, που έχει ισοπεδώσει το σύμπαν, ακόμη υπάρχουν όμηροι στα χέρια της Χαμάς, ενώ η φιλοϊρανική οργάνωση Χεζμπολάχ δείχνει σποραδικά τα δόντια της μέσα από τον Λίβανο, με χτυπήματα κατά περιοχών που ελέγχει το Ισραήλ και με θύματα, κάποιες φορές, πάλι παιδιά. Την ίδια ώρα, ο φόβος εξάπλωσης του πολέμου προς τον Λίβανο με γενικότερη ανάφλεξη στην περιοχή είναι ορατός. Άλλωστε, το Ισραήλ δεν κρύβει τα λόγια του, επίσης το Ιράν δείχνει τις προθέσεις του. Λίγο παρακάτω στην Υεμένη, οι Χούτι εξαπολύουν πυραύλους, ανταποδίδει η ισραηλινή αεροπορία και το μακελειό συνεχίζεται. Ποια Ολυμπιακή Εκεχειρία και ποιες εκκλήσεις διεθνών οργανισμών μπορούν να σταματήσουν τη φρίκη; Κανείς και τίποτε.
Τα Ολυμπιακά Ιδεώδη, η Ολυμπιακή Εκεχειρία κ.λπ., κ.λπ. ανήκουν απλώς στη σφαίρα του ιδεώδους, με μια διάθεση αθωότητας που δεν έχει καμιά σχέση με την περίπλοκη σύγχρονη καθημερινότητά μας. Την καθημερινότητα των συμφερόντων που κυριαρχούν έναντι όλων των ιδεών σε πολλά πεδία. Άλλωστε 45.000 αστυνομικοί στη Γαλλία, επιστρατευμένοι για να διαφυλάξουν τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν παραπέμπουν συνειρμικά σε Ολυμπιακή Εκεχειρία και μόνο με τον αριθμό τους.
Πάντοτε οι Αγώνες εγκυμονούσαν τον κίνδυνο τρομοκρατικής ενέργειας, αφού τα βλέμματα όλων μας είναι πάντα στραμμένα σε αυτούς κι επομένως ο αντίκτυπος μεγάλος. Ακόμη συζητάμε για τα χτυπήματα στις ολυμπιακές διοργανώσεις του Μονάχου το 1972 και της Ατλάντα το 1996. Ας μείνουμε σε αυτά και μακάρι να κυλήσουν όλα ομαλά στη Γαλλία. Μακάρι όμως και οι κριτικές και οι άφθονοι σχολιασμοί, εκτός από την ίδια την τελετή, να καταπιάνονταν και με την Ολυμπιακή Εκεχειρία. Να ήταν αυτή η πίστα στην οποία θα συναγωνίζονταν οι ολυμπιακές διοργανώσεις: ποια χρονιά έγιναν οι Αγώνες με τις λιγότερες συγκρούσεις παγκοσμίως.
ΥΓ: Μπορεί η χώρα μας να πήρε το… Χρυσό στην Τελετή Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων το 2004, όπως είπε κι ο ίδιος ο πρωθυπουργός, αλλά στην αξιοποίηση της προίκας των Αγώνων, με τη χρήση των εγκαταστάσεων και των υπόλοιπων υποδομών, όχι μόνο δεν ανεβήκαμε στο βάθρο, αλλά μετά βίας τερματίσαμε…