Το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα, τελικώς, ετοιμάζεται. Προς το παρόν, όπως πληροφορείται ο «Τειρεσίας» από τις συνήθως καλά ενημερωμένες πηγές του στην Λεωφόρο Αμαλίας, το κείμενο δεν έχει πάρει την τελική του μορφή. Για την ακρίβεια, απέχει ακόμα πολύ από αυτό το σημείο. Επίσης δεν έχει βρεθεί (ακόμα) εκδοτικός οίκος. Αλλά αυτό δεν θα είναι πρόβλημα, όπως διαμηνύεται αρμοδίως. Το πρόβλημα ενδεχομένως να είναι ότι πλέον ο πρώην πρωθυπουργός αυτονομήθηκε εντελώς από τους Γάλλους συμβούλους του, ως προς το rebranding του. Κι αυτό γιατί κάνει ακριβώς το αντίθετο απ' ό,τι του λένε ότι πρέπει να κάνει.
Του είπαν: Μην θυμίζεις με κανέναν τρόπο το 2015. Είναι ακόμα πολύ νωπό. Όμως ο πρώην πρωθυπουργός κάνει ό,τι μπορεί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Γράφει βιβλίο για τη συγκεκριμένη περίοδο και ετοιμάζει το κόμμα του. Μολονότι για αυτό το τελευταίο ο «Τειρεσίας» έχει γράψει κι έχει ξαναγράψει πολλές φορές, θα ξανακάνει μια αναφορά γιατί μαθαίνει ότι ένας από την παλιά φρουρά του ΣΥΡΙΖΑ, που θα έβλεπε το εγχείρημα με συμπάθεια και θα το στήριζε, θα ήταν ο Γιάννης Δραγασάκης. Αντιπρόεδρος, το πάλαι ποτέ, της κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ και άνθρωπος μετριοπαθής και κατασταλαγμένος, φαίνεται να δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στη νέα πολιτική απόπειρα - παρέμβαση του Τσίπρα. Ωστόσο, εφόσον ισχύει η παραπάνω πληροφορία, έχει μια επιπλέον αξία. Ποια; Ακριβώς το γεγονός ότι ένας της παλιάς φρουράς στηρίζει τον πρώην πρωθυπουργό. Γιατί όλοι οι υπόλοιποι, που έχουν πάει στη Νέα Αριστερά, δεν θέλουν να τον βλέπουν ούτε ...ζωγραφιστό.
Αλλά, θα σκεφτείτε, αυτά έχουν οι «οικογένειες». Τα μέλη της αγαπιούνται, μαλώνουν, ξαναγαπιούνται και ούτω καθεξής. Αν και μερικές φορές υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, που επιβεβαιώνουν βέβαια τον κανόνα. Δείτε τι γίνεται στην περίπτωση του ΠΑΣΟΚ. Εκεί έχουν ορκιστεί πως όσοι έφυγαν με «λάθος» τρόπο από το κόμμα, στα πέτρινα χρόνια του, βρίζοντας και κακοφορμίζοντας πολιτικές πληγές, απλώς δεν θα τους επιτραπεί ποτέ ξανά να επιστρέψουν. Στην αρχή, ο «Τειρεσίας» πίστευε ότι όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο από υπερβολές. Μέχρι που έπεσε στα υπόψη του η περίπτωση της Νίνας Κασιμάτη. Η αντίδραση που υπάρχει στην Χαριλάου Τρικούπη για τυχόν επαναπατρισμό της είναι απίστευτη. Προέρχεται κυρίως από στελέχη του περιβάλλοντος Γιώργου Παπανδρέου, που κρατούν την πιο σκληρή γραμμή.
Την ίδια ώρα, όμως, στην Χαριλάου Τρικούπη, υπάρχουν και κάποια στελέχη, που ενώ στο ΠΑΣΟΚ θα τα ήθελαν και θα τα αγκάλιαζαν για πολλούς λόγους, αυτά το σκέφτονται και το ξανασκέφτονται. Δυο περιπτώσεις; Αθήνα Λινού και Ευάγγελος Αποστολάκης. Στη Χαριλάου Τρικούπη πίστευαν ότι θα συνυπέγραφαν την πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την σύσταση προανακριτικής στον ΟΠΕΚΕΠΕ κι έτσι θα αυξάνονταν κατά δυο οι υπογραφές των βουλευτών που την στηρίζουν. Ωστόσο, μολονότι προσεγγίσθηκαν για αυτόν τον σκοπό, τελικώς, δεν υπέγραψαν. Κι αυτό, κάτι λέει.
Το ενδιαφέρον, πάντως, με την περίπτωση του ΠΑΣΟΚ είναι ότι ξεκίνησαν, από τώρα, οι πρώτες προετοιμασίες για την κατάρτιση των ψηφοδελτίων, για τις επόμενες εθνικές εκλογές, όποτε κι αν αυτές γίνουν. Παρατήρηση 1η: Εκπλήσσουν τα αντανακλαστικά της Χαριλάου Τρικούπη. Γιατί μας έχει συνηθίσει αλλιώς. Εκτός κι αν ξέρουν κάτι που όλοι εμείς οι υπόλοιποι αγνοούμε. Παρατήρηση 2η: Προφανώς έχουν μεγάλη προσφορά και θέλουν να ανταπεξέλθουν. Άρα, αν και κολλημένο δημοσκοπικά το κόμμα, έχει ζήτηση. Προφανώς κάποιοι προβλέπουν πολύ καλύτερες μέρες...