Η πρώτη φορά που εμφανίστηκε η ρήση «ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος» είναι στο έργο του Λουκιανού, «Νεκρικοί Διάλογοι». Συμβολικός ο τίτλος και πολύ επίκαιρος. Ένας εκ των κυνικών φιλοσόφων, ο Μένιππος, φέρεται ως ο μόνος που πέρασε στην απέναντι όχθη του Αχέροντα χωρίς να πληρώσει τον οβολό στο Χάρο. Δεν είχε... Αλλά πέρασε...
Η συνταγή της κυβέρνησης δε βγαίνει. Είναι απολύτως βέβαιο. Κατανοώ μια λογική σωτηρίας της χώρας και των δημόσιων οικονομικών, ασχέτως καταστροφής των πολιτών, όσο απεχθής και απάνθρωπη κι αν είναι (γι' αυτό και δεν την υιοθετώ). Στην περίπτωση της Ελλάδας όμως έχουμε πετύχει το ακατόρθωτο: να καταστρέφεται και η χώρα και οι πολίτες.
Είναι μάλλον η πρώτη φορά που οι πολίτες δυστυχούν χωρίς να ευημερούν οι αριθμοί. Βελτίωση στα δημόσια οικονομικά δεν υπάρχει, παρά το μπαράζ φόρων, παρά την αφαίμαξη των Ελλήνων, παρά την ανυπαρξία κρατικού ρευστού στην αγορά, παρά τη διάλυση της μεσαίας τάξης, παρά τον μόνιμο ΕΝΦΙΑ, τις αυξήσεις του ΦΠΑ, τις αυξήσεις στα τιμολόγια και στις τιμές των αγαθών, τις μειώσεις στους μισθούς...
Μέσα στην εβδομάδα ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδας αποκαλύπτει με έκθεσή του ότι οι Έλληνες δίνουν μέχρι και το 60% του μισθού τους σε φόρους. Οι συντελεστές φορολόγησης φυσικών προσώπων και επιχειρήσεων στη χώρα μας είναι δυσθεώρητοι σε σύγκριση με τις υπόλοιπες χώρες.
Το Γραφείο Προϋπολογισμού της Βουλής αποκαλύπτει μια απίστευτη τρύπα 6,4 δισεκατομμυρίων ευρώ και επισημαίνει πως η φοροδοτική ικανότητα των Ελλήνων εξαντλήθηκε. Οπότε όσα νέα μέτρα, όσους περισσότερους φόρους και να επιβάλει η κυβέρνηση δε θα κάνει τις υπολογιζόμενες εισπράξεις. Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος...
Η Παγκόσμια Τράπεζα ρίχνει άλλες δυο θέσεις κάτω την Ελλάδα σε ό,τι αφορά στην κατάταξη για το επιχειρείν (60οι στους 189).
Και οι εκπρόσωποι του... κουαρτέτου, των... θεσμών, των δανειστών τέλος πάντων, λένε από χτες ότι τελειώνουν με την αξιολόγηση κατά το Δεκέμβριο, οπότε για την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών (που κατά τα άλλα πρέπει να γίνει άμεσα) μας λένε «καλά Χριστούγεννα», διότι είναι συνδεδεμένη με την αξιολόγηση... Όσο για τα stress tests των Τραπεζών, αρκεί κάποιος να διαβάσει τα δυο σενάρια που δημοσίευσε χτες η Voria.gr...
Την ίδια ώρα, τα συγκριτικά στοιχεία για τα ποσά που πληρώνουν οι Έλληνες φορολογούμενοι για το σπίτι τους και για το αυτοκίνητό τους, σε σχέση με τους Ευρωπαίους πολίτες είναι τραγικά και δείχνουν το μέγεθος της κοινωνικής αδικίας. Από τα στοιχεία της χτεσινής «Αγοράς» προκύπτει ότι πληρώνουμε από τα πιο ακριβά τέλη κυκλοφορίας στην ΕΕ και από τους βαρύτερους φόρους ακίνητης περιουσίας.
Το πράγμα δε συμμαζεύεται από πουθενά. Ο λογαριασμός του τρίτου μνημονίου που θα πληρώσουμε είναι 15 δισεκατομμύρια ευρώ. Θα τον πληρώσουν άνθρωποι που ουδέποτε ήταν ασυνεπείς ως προς τις υποχρεώσεις τους προς την Πολιτεία και πλέον μετατρέπονται σε μπαταχτσήδες, ζουν με τον κίνδυνο να τους πάρουν τα υπάρχοντα, να μπουν φυλακή, να «μαυριστούν» σε Τράπεζες.
Οι πολίτες που παλεύουν για να ζήσουν αξιοπρεπώς καθίστανται ο ένας μετά τον άλλο αφερέγγυοι. Και η απάντηση της Πολιτείας είναι οι κατασχέσεις εξπρές για χρέη προς το Δημόσιο και η ευγενής προσφορά των «κόκκινων δανείων» στα... γεράκια.
Η ανεργία, η πραγματική ανεργία, σκοτώνει ανθρώπους, ξεκληρίζει οικογένειες και λύση δεν υπάρχει. Αν η κυβέρνηση έχει σχέδιο να μας διορίσει όλους στο Δημόσιο υπάρχει ελπίδα, αν όχι...
Σχέδιο για ανάκαμψη της ιδιωτικής οικονομίας, που μέχρι σήμερα ζούσε τη χώρα δεν υπάρχει. Το αντιπαραγωγικό και μεγάλο Δημόσιο είναι σήμερα το αποκούμπι εκατοντάδων χιλιάδων οικογενειών, που ελπίζουν ότι θα επιβιώσουν της κρίσης με τις λιγότερες δυνατές απώλειες.
Λυπάμαι, αλλά δεν είναι έτσι. Όπως όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι βίωσαν το πρώτο πλήγμα της κρίσης, με τις μειώσεις μισθών και οι... κατσικοφονιάδες χαίρονταν για να τα βάψουν μαύρα μόλις φάνηκαν οι δραματικές επιπτώσεις στην κατανάλωση από τη μικρή μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων, έτσι και τώρα, με την καταστροφή όσων δραστηριοποιούνται στον ιδιωτικό τομέα, οι συνέπειες θα φτάσουν και στο Δημόσιο.
Και θα είναι τραγικές. Ο ορυμαγδός της φορολογίας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε απώλειες ανθρώπινων ζωών. Δεν είναι λαϊκισμός, δεν είναι προφητεία. Δε χρειάζεται καν διορατικότητα. Το βλέπουμε όλοι να έρχεται. Σκεφτείτε τι έχει ένας πολίτης να πληρώσει μέχρι το τέλος του έτους σε φόρους. Τέλη κυκλοφορίας, φόρο εισοδήματος, ΦΠΑ, ΕΝΦΙΑ και βέβαια λογαριασμούς...
Καθημερινά γίνομαι αποδέκτης πολιτών που αντιμετωπίζουν την κατάσταση στωικά: ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος...
Κι ό,τι γίνει.
Εκεί καταντήσαμε. Γυρισμό σίγουρα δεν έχει. Έχει όμως την υπέρβαση. Κι αυτή θα έρθει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Ο Μένιππος δεν είχε να δώσει τον οβολό, αλλά απέναντι πέρασε... Καλό μήνα.