Στο σοβαρό ποδόσφαιρο οι ομάδες κατεβαίνουν σε κάθε αγώνα με μια βασική συγκεκριμένη τακτική, την οποία αναπροσαρμόζουν αναλόγως της εξέλιξης του ματς. Αν για παράδειγμα αιφνιδιαστούν και δεχθούν πρώτες και γρήγορα ένα γκολ προσπαθούν να ξεπεράσουν το σοκ και να αντεπιτεθούν με ένταση, ώστε να ανατρέψουν το αποτέλεσμα. Αν -αντίθετα- τα πράγματα πάνε καλά και στο μισάωρο κερδίζουν 2 – 0 φροντίζουν να «παγώσουν» τον ρυθμό του αγώνα, ώστε οι αντίπαλοι να μη μπορέσουν να αντεπιτεθούν ορμητικά, αλλά και οι ίδιες να συντηρήσουν δυνάμεις και αποτέλεσμα.
Στον αγώνα της καθημερινότητας η διοίκηση της ΔΕΘ – Helexpo τον τελευταίο καιρό δείχνει αιφνιδιασμένη. Το γεγονός ότι την περίοδο της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης του Σεπτεμβρίου ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης απέφυγε να συναντηθεί με τα μέλη της, σε συνδυασμό αφενός με την απουσία προόδου στο πρότζεκτ της ανάπλασης του εκθεσιακού κέντρου και αφετέρου με τη φημολογία περί προθέσεως ιδιωτικοποίησης της εταιρείας, προκάλεσε σοκ στα γραφεία της οδού Εγνατίας. Η επήρεια του οποίου δεν έχει ακόμη ξεπεραστεί. Χθες πάντως, κατά τη διάρκεια της Συνέντευξης Τύπου για την 37η Kosmima, αλλά και τις Boat & Fishing Show -έκθεση για σκάφη και είδη αλιείας- και Pharma Point – έκθεση που αφορά το σύγχρονο φαρμακείο- που πραγματοποιούνται το Σαββατοκύριακο στο εκθεσιακό κέντρο με την οργανωτική ευθύνη ιδιωτικών φορέων, κατεγράφη η πρώτη -διπλή- αντίδραση των διοικούντων τη ΔΕΘ – Helexpo, μέσω των δηλώσεων του προέδρου της εταιρείας Τάσου Τζήκα και του Γενικού Διευθυντή Αλέξη Τσαξιρλή.
Ο μεν πρόεδρος -παρεμπιπτόντως και σε χαμηλό τόνο είναι η αλήθεια- ανέφερε ότι όταν ανέλαβε η σημερινή διοίκηση το εκθεσιακό κέντρο αξιοποιούνταν 120 ημέρες τον χρόνο, ενώ σήμερα ο ετήσιος αριθμός των ημερών που υπάρχει δραστηριότητα είναι 270. Κάτι που -προφανώς- σημαίνει ότι η διοίκηση τα πηγαίνει πολύ καλά. Από την πλευρά του ο Γενικός Διευθυντής της ΔΕΘ – Helexpo σε μία μακροσκελή για τα δεδομένα της συγκεκριμένης συνέντευξης Τύπου τοποθέτηση υπερασπίστηκε τόσο τις πρακτικές όσο και το ιδιοκτησιακό καθεστώς της ΔΕΘ – Helexpo, επισημαίνοντας τα ακόλουθα: Πρώτον, η ΔΕΘ – Helexpo, ως εταιρεία με δημόσιο χαρακτήρα, στηρίζει όποτε χρειάζεται τους κλάδους της ελληνικής οικονομίας, ακόμη και αν χρειαστεί να διοργανώσει ζημιογόνες εκθέσεις. Έφερε, μάλιστα, ως παράδειγμα την Kosmima, που η ΔΕΘ – Helexpo στήριξε στη δεκαετία του 2010, παρά το ότι ο κλάδος του κοσμήματος πέρασε μεγάλη κρίση λόγω της χρεοκοπίας της χώρας και στην ουσία οι διοργανώσεις εκείνων των χρόνων δεν έβγαλαν καν τα λεφτά τους.
Δεύτερον, η ΔΕΘ – Helexpo ως ιδιοκτήτης εκθεσιακών κέντρων στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα συνεργάζεται πολύ καλά με τους ιδιώτες διοργανωτές που χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις της. Πρόσθεσε, μάλιστα, ότι η ΔΕΘ – Helexpo δεν ανταγωνίζεται αθέμιτα τους ιδιώτες οργανωτές, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται μέσα στην αγορά με ισότιμους όρους, με αποτέλεσμα να κερδίζει δουλειές, όπως η αντίστοιχη Kosmima της Αθήνας. Επίσης, ο κ. Τσαξιρλής σχολίασε ότι η σημερινή διοίκηση καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες για να συντηρήσει σε καλό επίπεδο το υφιστάμενο διεθνές εκθεσιακό κέντρο της Θεσσαλονίκης, αλλά, πλέον, οι υποδομές του δεν επιτρέπουν τη διατήρηση των υψηλών ποιοτικά προδιαγραφών για τις εκθέσεις.
Χωρίς αμφιβολία ένα δημόσιο ξέσπασμα αυτού του τύπου είναι εξαιρετικά σπάνιο για μια επιχείρηση δημοσίου χαρακτήρα. Ακόμη κι αν δεν αποτελεί μοναδικό παράδειγμα, σίγουρα είναι ένα από τα λίγα. Εν πολλοίς μπορεί να χαρακτηριστεί και δικαιολογημένο από τη διοίκηση ενός φορέα που στη Θεσσαλονίκη βρίσκεται στο απυρόβλητο. Όπως λένε οι παλαιότεροι πολιτικοί παράγοντες της πόλης «η ΔΕΘ αποτελεί κόμπλεξ για τη Θεσσαλονίκη». Γι’ αυτό άλλωστε η εταιρεία παραγωγής εκθεσιακού έργου Helexpo, που στη δεκαετία του 1990 είχε διαχωριστεί από την ΔΕΘ, την ιδιοκτήτρια των ακινήτων του εκθεσιακού κέντρου, δεν ιδιωτικοποιήθηκε στην ώρα της, όταν υπήρχε διεθνές ενδιαφέρον. Από την άλλη η σημερινή διοίκηση της ΔΕΘ – Helexpo έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά, που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν και υβριδικού τύπου. Ο πρόεδρος βρίσκεται στο γραφείο του από το 2010, περί τα 13 – 14 χρόνια. Ο διευθύνων σύμβουλος και ο γενικός διευθυντής προέρχονται από τα σπλάχνα της εταιρείας και δουλεύουν στο εκθεσιακό αντικείμενο δεκαετίες τώρα.
Όσο για το Διοικητικό Συμβούλιο της εταιρείας αποτελείται από εκπροσώπους του συνόλου των βασικών παραγωγικών φορέων της Θεσσαλονίκης. Όποιος στοιχειωδώς αντιλαμβάνεται τις ισορροπίες στην πόλη καταλαβαίνει ότι για τον πραγματικό ιδιοκτήτη της ΔΕΘ – Helexpo -τυπικά το Υπερταμείο, ουσιαστικά το ελληνικό κράτος- οποιαδήποτε παρέμβαση προσομοιάζει με δύσκολη πολιτικά και κοινωνικά άσκηση. Τουλάχιστον μέχρι να επιχειρηθεί, διότι στο τέλος συνηθέστατα τις… συμπάθειες αποκτά εκείνος που έχει την εξουσία. Όσο για το επιχειρηματικό κομμάτι της ΔΕΘ – Helexpo είναι άλλη ιστορία, με την οποία ουδείς ασχολείται. Ούτε καν το Υπερταμείο, το οποίο (υποτίθεται ότι) έχει ως αντικείμενο την αξιολόγηση των διοικήσεων των νομικών προσώπων που βρίσκονται στην αρμοδιότητά του. Όπως είπε και χθες στη Συνέντευξη Τύπου ο Γενικός Διευθυντής της ΔΕΘ – Helexpo η εταιρεία είναι δημόσιου χαρακτήρα και μόνο ένας εκθεσιακός οργανισμός με τέτοια χαρακτηριστικά μπορεί να στηρίξει (sic) κλάδους της εθνικής οικονομίας και παραγωγής, όταν κατά καιρούς βρίσκονται σε δυσκολία. Πρόκειται για ένα μάθημα -τοποθέτηση σεμιναριακού τύπου τη χαρακτήρισαν οι παρευρισκόμενοι στο πάνελ- που μας θύμισε έντονα τις δεκαετίες του 1980 και του 1990, όταν στο επίκεντρο της πολιτικής συζήτησης βρίσκονταν οι αποκρατικοποιήσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις και οι οικονομικές δραστηριότητες εθνικού και στρατηγικού χαρακτήρα. Και ξέρουμε πολύ καλά ποιες λογικές επικράτησαν τότε και που ακριβώς κατέληξαν λίγα χρόνια αργότερα.