Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που κρίνονται στις εκλογές της 25ης Ιουνίου είναι η ανασυγκρότηση της σοσιαλδημοκρατίας στην Ελλάδα.
Μέχρι το 2015 εκφράστηκε από το ΠΑΣΟΚ σε μία ιστορική διαδρομή με κορυφαίες στιγμές ιδίως τη δεκαετία του 80 όταν ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο τότε πρόεδρος και ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, κατάφερε να κερδίσει τις εκλογές και να κυβερνήσει τον τόπο. Ήταν εκείνη η δεκαετία που άλλαξαν πολλά στην Ελλάδα αποκαθιστώντας την κοινωνική ισορροπία. Ήταν τότε που το κράτος απέκτησε κοινωνικό πρόσωπο και οδήγησε τη χώρα στην καλύτερη μεταπολιτευτική της στιγμή. Το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που δημιούργησε το ΑΣΕΠ ώστε οι προσλήψεις στο δημόσιο να γίνονται με αδιάβλητο τρόπο, αλλά και αργότερα το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που θέσπισε τη Διαύγεια κ.ά. θέτοντας τις βάσεις για τον εκσυγχρονισμό της χώρας με κοινωνική δικαιοσύνη.
Η οικονομική κρίση και η εποχή των μνημονίων σε συνδυασμό με την επακόλουθη ένταση του λαϊκισμού, αλλά και την στάση του ΠΑΣΟΚ να προτάξει το εθνικό συμφέρον για την έξοδο από την διεθνή επιτήρηση, είχαν ως αποτέλεσμα τη μετατόπιση ενός μεγάλου τμήματος ψηφοφόρων και στελεχών προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Το αποτέλεσμα των εκλογών της 21ης Μαΐου όπου το ΠΑΣΟΚ σημείωσε εντυπωσιακή αύξηση στο ποσοστό του, έδειξε ότι ο ελληνικός λαός επιθυμεί την επιστροφή της σοσιαλδημοκρατίας στη βάση της, δηλαδή στο ΠΑΣΟΚ Κίνημα Αλλαγής.
Όμως η ενίσχυση του ΠΑΣΟΚ στις 25 Ιουνίου δεν είναι μία υπόθεση που αφορά μόνο το ΠΑΣΟΚ. Είναι μία υπόθεση που αφορά την ίδια τη χώρα. Όχι μόνο γιατί ο πολιτικός λόγος πρέπει να επιστρέψει στην υπευθυνότητα, αλλά και γιατί απέναντι σε κάθε κυβέρνηση πρέπει να υπάρχει μία αντιπολίτευση που θα συναισθάνεται την ευθύνη της και θα αρθρώνει μία πραγματικά εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησής της χώρας.
Αυτό είναι κάτι που μόνο το ΠΑΣΟΚ εκφράζει αυτή τη στιγμή όπως αναδεικνύεται από τον πολιτικό λόγο που εκφράζουν τα στελέχη του σε όλη τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου αλλά και το προηγούμενο χρονικό διάστημα.
Το ΠΑΣΟΚ διαχρονικά αντιμετώπισε τις κάθε είδους διακρίσεις στην πατρίδα μας. Γι’ αυτό είναι η δημοκρατική παράταξη γιατί αγωνίστηκε και αγωνίζεται για την ενότητα και όχι τον διχασμό του λαού. Δεν επιτρέπεται, λοιπόν, για αυτά τα θέματα να παίζονται προεκλογικά παιχνίδια. Συνιστά πολιτικό φάουλ η κ. Μπακογιάννη με την τεράστια εμπειρία που έχει, και ο κ. Σκέρτσος το δεξί χέρι του κ. Μητσοτάκη, να απειλούν Έλληνες πολίτες με ένα λεξιλόγιο της δεξιάς του ‘50 και του ’60, που ο Ανδρέας Παπανδρέου έβαλε στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας μια για πάντα. Αυτό το λεξιλόγιο είναι μακριά από κάθε μορφή ευρωπαϊκού κεκτημένου. Είναι ντροπή, ό,τι λάθη και να κάνει ο πολιτικός σου αντίπαλος να κάνεις λόγο για εθνικές εξαιρέσεις. Γιατί όπως πρόσφατα ανέφερε και ο Νίκος Ανδρουλάκης από τη Θεσσαλονίκη, κ.κ. της Νέας Δημοκρατίας πατρίδα δεν είστε μόνο εσείς, πατρίδα είμαστε όλοι μας. Όλος ο ελληνικός λαός πέρα από κόμματα, θρησκείες και κοινωνικές τάξεις.
Για να λέμε λοιπόν τα πράγματα με το όνομα τους στις 25 Ιουνίου το διακύβευμα είναι διπλό: δεν εκλέγουμε μόνο κυβέρνηση, εκλέγουμε και αντιπολίτευση. Βγάζουμε την εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, για ένα σύγχρονο αλλά και ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος. Με την ψήφο μας δείχνουμε την επόμενη μέρα για την Ελλάδα.
*O Νίκος Σδούγγος είναι πολιτικός επιστήμονας, μέλος του ΔΣ της Δημοτικής Εταιρείας Πληροφόρησης Θεάματος και Επικοινωνίας (FM100-TV100) και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη Ναι στη Θεσσαλονίκη