Το προηγούμενο σαββατοκύριακο -στην ουσία από την Παρασκευή 20 μέχρι τη Δευτέρα 23 Οκτωβρίου- η κίνηση στο εκθεσιακό κέντρο της ΔΕΘ – Helexpo στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ήταν αυξημένη. Ο λόγος ήταν οι τέσσερις εκθεσιακές διοργανώσεις που πραγματοποιούνταν παράλληλα, τόσο με διοργανωτή την ίδια τη Helexpo – ΔΕΘ, όσο και ιδιώτες, με αντικείμενο τα κοσμήματα, τους πολίτικους λίθους και τα ρολόγια, τα σκάφη αναψυχής, τα σύνεργα ψαρέματος, τον θαλάσσιο τουρισμό, τον εξοπλισμό φαρμακείων και τα έπιπλα. Ανεξαρτήτως του ποια από αυτές τις τέσσερις διοργανώσεις πήγε λιγότερο ή περισσότερο καλά από την άποψη της προσέλευσης επαγγελματιών και κοινού -αυτό το ξέρουν οι διοργανωτές της καθεμιάς που είχαν βάλει τους στόχους τους- η συνολική εικόνα ήταν ενθαρρυντική. Κίνηση και ζωντάνια.
Ταυτόχρονα το συγκεκριμένο εκθεσιακό σαββατοκύριακο υπογράμμισε -ενδεχομένως και να θύμισε σε κάποιους- κάτι απολύτως συγκεκριμένο που αφορά τον ρόλο της ΔΕΘ – Helexpo στη στήριξη των οικονομικών κλάδων, αλλά και της εθνικής οικονομίας. Η δυναμική των κλαδικών εκθέσεων, που αφορούν παραγωγικούς κλάδους της οικονομίας, νοηματοδοτεί τη λειτουργία του πάλι ποτέ εθνικού εκθεσιακού φορέα, ο οποίος -όπως φαίνεται- ξοδεύει υπερβολική ενέργεια για τη διοργάνωση της Γενικής Έκθεσης του Σεπτεμβρίου σε σχέση με το αποτύπωμά της στην οικονομία της χώρας. Διότι στις κλαδικές εκθέσεις γίνονται ουσιαστικές επιχειρηματικές επαφές και συναντήσεις. Κλείνονται δουλειές ή μπαίνουν οι βάσεις για να κλείσει μια δουλειά, να κυκλοφορήσει το χρήμα, να παραχθεί πλούτος, να ενισχυθεί η απασχόληση. Ο δρόμος της ανάπτυξης της ίδιας της ΔΕΘ – Helexpo περνάει από την αύξηση του αριθμού και των μεγεθών των κλαδικών της εκθέσεων, οι οποίες λόγω της οριοθετημένης έκτασης τους μπορούν να διεξάγονται ακόμη και ταυτόχρονα. Κάτι που θα μπορούσε να επιτευχθεί με μια πιο επιθετική εμπορική πολιτική εκ μέρους της ΔΕΘ – Helexpo, έστω και αν πρέπει να αντιστραφεί εν μέρει -πρόκειται για στοίχημα που αξίζει τον κόπο να μπει- το δόγμα που λέει ότι μια κλαδική πηγαίνει τόσο καλά, όσο καλά πηγαίνει ο κλάδος τον οποίο αφορά τη δεδομένη στιγμή. Διότι -ως γνωστόν- συχνά το αγώι ξυπνάει τον αγωγιάτη. Κι επειδή πολύς λόγος γίνεται τελευταία τόσο για τον ιδιοκτησιακό χαρακτήρα της ΔΕΘ – Helexpo, όσο και για τις εγκαταστάσεις της, που χρειάζονται εκσυγχρονισμό, είναι πιθανό μια ενδεχόμενη αλλαγή στρατηγικής να δώσει διέξοδο και απαντήσεις. Εάν το ενδιαφέρον μετατεθεί από το real estate στην παροχή εκθεσιακών υπηρεσιών τα δεδομένα αλλάζουν σε ότι αφορά τόσο τις δυνατότητες για συμμαχίες και συνεργασίες, όσο και τις ανάγκες για πάγιες εγκαταστάσεις, δηλαδή για την παραγωγική αξιοποίηση της έκτασης του σημερινού εκθεσιακού κέντρου.
Η πιστοποίηση αυτής της διαπίστωσης ενδεχομένως δίνει διέξοδο και στο… στεγαστικό πρόβλημα της ΔΕΘ – Helexpo, που είναι σαφές ότι χρειάζεται καλύτερες, αλλά όχι τόσο εκτεταμένες εγκαταστάσεις. Επομένως η παρουσία της στο κέντρο της πόλης καθίσταται μεν ευχερής, αλλά ούτε νέα ξενοδοχεία, ούτε νέους εμπορικούς πόλους έχει πραγματική ανάγκη η περιοχή. Άλλωστε οι συγκεκριμένες επιλογές αιτιολογούνται από την ανάγκη να χρηματοδοτηθεί -εν μέρει- το νέο εκθεσιακό κέντρο και το μητροπολιτικό πάρκο που υπάρχουν στο σημερινό σχέδιο της διοίκησης της ΔΕΘ – Helexpo. Ένα σχέδιο προϋπολογισμού 300 εκατ. ευρώ -πρόκειται για πολλά, πάρα πολλά λεφτά!- , το οποίο, πάντως, καθημερινά έχει λιγότερους… οπαδούς, τόσο στα κέντρα λήψης των αποφάσεων, δηλαδή στην κυβέρνηση και στο Υπερταμείο, όσο και στους πολίτες της Θεσσαλονίκης. Άλλωστε η κοινή γνώμη της πόλης στην πραγματικότητα ουδέποτε έχει εισέλθει στις λεπτομέρειες που αφορούν τη ΔΕΘ – Helexpo, έστω κι αν πολλοί Θεσσαλονικείς τη θεωρούν την Έκθεση θεσμό της πόλης.
Εν ολίγοις ίσως η ΔΕΘ – Helexpo οφείλει να απαντήσει στο υπαρξιακό ερώτημα για το μέλλον της με περισσότερη εκθεσιακή και συνεδριακή δραστηριότητα. Με περισσότερες εξειδικευμένες και στοχευμένες εκθέσεις και ανασχεδιάζοντας ένα πολιτικό πενθήμερο στη θέση της σημερινής Γενικής Έκθεσης, οι μισοί επισκέπτες της οποίας έλκονται από τις συναυλίες και τα μουσικά προγράμματα. Επίσης, η ΔΕΘ – Helexpo θα πρέπει να αφήσει στην άκρη την εύκολη στο σχεδιασμό και σαφώς πιο εντυπωσιακή, αλλά και κοστοβόρα λύση του real estate. Διότι τι άλλο συνιστά η κατασκευή ξενοδοχείου, εμπορικού κέντρου και λοιπών εγκαταστάσεων που θα εκμισθώνονται; Ίσως μια κάποια εφικτή λύση να είναι η σταδιακή ανακατασκευή των περιπτέρων και των συνεδριακών εγκαταστάσεων που μπορούν να συντηρηθούν και η σταδιακή κατασκευή νέων, στη θέση όσων από τις τωρινές εγκαταστάσεις χρειάζονται, αλλά έχουν φάει πλήρως τα ψωμιά τους. Όσο για την μέχρι σήμερα εμπειρία είναι αποκαλυπτική. Από τις κλαδικές εκθέσεις που γίνονται τα τελευταία χρόνια μόνο η Agrotica έχει μεγάλες χωροταξικές απαιτήσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να καλυφθούν με τη διοργάνωσή της εκτός των τειχών του κέντρου της πόλης. Σε κάποια περιμετρική δημόσια έκταση, με προκάτ εγκαταστάσεις, το κόστος των οποίων βγαίνει και με το παραπάνω από την μεγάλη συμμετοχή στην πετυχημένη αγροτική έκθεση, που πραγματοποιείται κάθε δύο χρόνια.