Του Στέλιου Αγγελούδη*
Δεκαετίες τώρα υπάρχει ένας διάλογος για τον αναπτυξιακό προσανατολισμό της Θεσσαλονίκης. Με τον διάλογο και την ανταλλαγή απόψεων βέβαια δεν έχασε ποτέ κανείς, αντίθετα αποτελεί την πεμπτουσία της δημοκρατίας και του πλουραλισμού .
Το πρόβλημα αρχίζει όταν ο διάλογος αντικαθιστά την πράξη, τα έργα, το δια ταύτα. Όταν η συνεχής συζήτηση αποπροσανατολίζει από το μείζον που είναι η υλοποίηση και το αποτέλεσμα.
Στο προκείμενο, λοιπόν, είναι πλέον πραγματικότητα ότι η αέναη συζήτηση επί των πάντων έχει σαν αποτέλεσμα τη στασιμότητα και, σε πολλές φορές, την υποχώρηση σε θέματα που άλλες πόλεις τρέχουν με ταχύτητα -και δεν αναφέρομαι σε επιμέρους θέματα (Μετρό κλπ) τα οποία έχουν καταστεί ιστορικά ανέκδοτα- αλλά στην αναπτυξιακή κατεύθυνση της πόλης.
Η ιστορική ταυτότητα της Θεσσαλονίκης, από την ίδρυση της μέχρι και τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, έδειχνε στον Βορρά. Η γεωπολιτική της θέση, η ιστορική διαδρομή είχε τον ορίζοντα των Βαλκανίων, ποτέ τον Νότο.
Για αυτό και η διεκδίκηση, η σύγκριση με την Αθήνα ήταν πάντοτε ιστορικά ελλειμματική και κυρίως προσχηματική. Η Θεσσαλονίκη δεν είχε ούτε έχει την ανάγκη του τίτλου της συμπρωτεύουσας, της συμβασιλεύουσας και άλλες ιστορίες για παιδιά που στο τέλος κάλυπταν τις δικές μας υστερήσεις και παθογένειες.
Η Θεσσαλονίκη έπρεπε να είναι η Μητρόπολη των Βαλκανίων. Η οικονομική της προοπτική, η αναπτυξιακή της μάτια, η αξιοποίηση των απεριόριστων assets έπρεπε να συνδέεται με τα Βαλκάνια .
Δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική, ούτε χρειάζεται να κρούουμε ανοικτές θύρες για αυτές τις διαπιστώσεις. Μια μελέτη της πρόσφατης ιστορίας της, αλλά κυρίως μια ανάλυση του ευρωπαϊκού κεκτημένου, δείχνουν ότι έστω και τώρα είναι μονόδρομος να οργανώσουμε -γιατί από σχεδιασμούς πάμε καλά -αυτή την προοπτική;
Ας πάρουμε ως παραδείγματα δυο από τα πλεονεκτήματα αυτής της πόλης. Τη ΔΕΘ και την ΟΛΘ ΑΕ.
Η ανάπτυξη του μεγαλύτερου εκθεσιακού φορέα τη χώρας σε σχέση με τα Βαλκάνια, με παρουσία σε όλες τις πρωτεύουσες των Βαλκανίων.
Η ανάπτυξη των συνδυασμένων μεταφορών και των logistics από την ΟΛΘ στις αντίστοιχες περιοχές (ειρήσθω εν παρόδω, στην παρούσα συγκυρία και στους δυο φορείς υπάρχουν έμπειρες διοικήσεις με αποτελεσματικό management) αποτελούν δυο ενότητες που μπορεί να στηριχθεί μια ολόκληρη αναπτυξιακή προσπάθεια.
Σε αυτά τα παραδείγματα προσθέστε δεκάδες αλλά πολλές επιχειρηματικές πρωτοβουλίες, που θα συνδέονται με αυτή την προοπτική, αλλά κυρίως την πρόβλεψη των υποδομών που θα εντάσσονται σε έναν ευρωπαϊκό σχεδιασμό συνδέοντας τη Θεσσαλονίκη με τις πόλεις των Βαλκανίων ουσιαστικά.
Η Θεσσαλονίκη των Βαλκανίων, όχι γενικά και αόριστα αλλά με συγκεκριμένο περιεχόμενο, με οριοθετημένο βηματισμό, χρονοδιάγραμμα και ομάδα διοίκησης έργου που θα ενισχύει αυτή την προοπτική. Η Θεσσαλονίκη του πολιτισμού, της καινοτομίας, κέντρο της εκθεσιακής δραστηριότητας και πρώτιστα μεταφορικό κέντρο των Βαλκανίων, είναι η επιλογή που αργήσαμε αλλά μπορούμε.
Αυτός ο στόχος είναι εφικτός. Δεν αφορά τους δήμους, την περιφέρεια ή το κράτος, αφορά όλους μας, ιδιωτική και δημόσια πρωτοβουλία.
Χρειάζεται μόνο ισχυρή θέληση και ενιαία δυναμική ηγεσία στην πόλη που θα το πιστέψει και υποστηρίξει.
*Ο Στέλιος Αγγελούδης είναι δικηγόρος, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, πρόεδρος του Ολυμπιακού Μουσείου, πρώην ΓΓ Υπουργείου Ανάπτυξης και πρώην Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος ΟΛΘ ΑΕ.
