Το προηγούμενο τριήμερο, στην ουσία το πρώτο Σαββατοκύριακο λειτουργίας της 87ης Διεθνούς Εκθέσεως, η κίνηση στη Θεσσαλονίκη ήταν υποτονική. Όπως άλλωστε και στην ίδια τη ΔΕΘ. Η ακύρωση της παρουσίας του πρωθυπουργού και του κυβερνητικού κλιμακίου ήταν καταλυτική στην εικόνα της πόλης από την Παρασκευή μέχρι και την Κυριακή θύμιζε περισσότερο Αύγουστο και λιγότερο εγκαίνια ΔΕΘ. Είναι σαφές ότι οι κάτοικοι της Θεσσαλονίκης, πολλοί εκ των οποίων παραδοσιακά αποφεύγουν το κέντρο αυτές τις τρεις υπερφορτωμένες σε κανονικές συνθήκες ημέρες, ώστε να γλιτώσουν την κυκλοφοριακή και γενικότερη ταλαιπωρία, επέλεξαν για μία ακόμη φορά την απόδραση σε κάποια παραλία -άλλωστε ο καιρός στην περιοχή ήταν καλός-, ή περιόρισαν τις κινήσεις τους στις γειτονιές στα ανατολικά και δυτικά του πολεοδομικού συγκροτήματος ή παρέμειναν εντός σπιτιού λόγω και της γκρίζας και μουντής ατμόσφαιρας που υπάρχει αυτές τις ημέρες πάνω από τη χώρα, εξαιτίας των καταστροφών στη Θεσσαλία από την πρωτοφανή θεομηνία Daniel. Ο προβληματισμός των Ελλήνων για όσα συμβαίνουν στον κάμπο είναι μεγάλος και σχετίζονται τόσο με τα συγκεκριμένα γεγονότα, όσο και με τη γενικότερη κατάσταση της χώρας, που σε ακραίες συνθήκες κλιματικής αλλαγής εμφανίζεται αδύναμη, εάν όχι γυμνή.
Όπως συνήθως συμβαίνει σε αυτές τις περιπτώσεις το βαρύ κλίμα που εξ αντικειμένου υπάρχει επιδεινώνεται από τις διαρκείς και επί 24ωρου βάσεως αναφορές των τηλεοπτικών σταθμών. Κάπως έτσι η κίνηση στις βασικές αρτηρίες του κέντρου ήταν καθ’ ολόκληρο το τριήμερο άνετη, με εξαίρεση το απόγευμα του Σαββάτου, όταν η αστυνομία «σφράγισε» το κέντρο απαγορεύοντας την κίνηση των αυτοκινήτων λόγω των συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας των συνδικάτων, που εξελίχθηκαν σε ειρηνικές πορείες.
Αν, όμως, εκτός εκθεσιακού κέντρου η εικόνα της Θεσσαλονίκης ήταν εξαιρετικά χαλαρή, το ίδιο συνέβη και τις δύο πρώτες ημέρες λειτουργίας της 87ης ΔΕΘ. Ιδιαίτερα το Σάββατο -την πρώτη ημέρα της διοργάνωσης-, αλλά και την Κυριακή η κίνηση ήταν εξαιρετικά υποτονική. Σε τίποτα δεν θύμιζε αυτό που θα λέγαμε «κανονική ΔΕΘ». Είναι προφανές ότι το πολιτικό αποτύπωμα στο διήμερο των εγκαινίων της ΔΕΘ είναι τόσο βαθύ, που κάθε αλλαγή επηρεάζει τη γενική εικόνα. Πρόκειται για μία συνθήκη, την οποία οι ενασχολούμενοι με τη ΔΕΘ, από τη διοίκηση της ΔΕΘ – Helexpo μέχρι τους εκθέτες, έχουν αποδεχθεί μοιρολατρικά. Στην ουσία οι δύο πρώτες ημέρες της διοργάνωσης, το ένα από τα δύο Σαββατοκύριακα, κάθε χρόνο θυσιάζονται στο βωμό των πολιτικών εντυπώσεων και των τυπικών και δημοσιοσχετίστικων χειραψιών. Κάτι που διασώζεται -εάν διασώζεται- μόνο τα βράδια, όταν υπάρχουν μουσικές εκδηλώσεις και ο κόσμος συρρέει και πληρώνει εισιτήριο εισόδου για το χατίρι κάθε καλλιτέχνη, μουσικού και τραγουδιστή και όχι για να επισκεφθεί τα περίπτερα. Άλλωστε ανέκαθεν το ψυχαγωγικό κομμάτι της ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου ήταν δυνατό συστατικό στοιχείο της διοργάνωσης, μόνο που εδώ και πολλά χρόνια αναδεικνύεται περισσότερο επειδή έχει ατονήσει το εκθεσιακό ενδιαφέρον. Χθες το απόγευμα από τη Λάρισα ο Κ. Μητσοτάκης είπε ότι το ερχόμενο Σαββατοκύριακο θα βρεθεί στη Θεσσαλονίκη για την ομιλία οικονομικού περιεχομένου και την καθιερωμένη συνέντευξη Τύπου, που αναβλήθηκαν τις τελευταίες δύο ημέρες. Λεπτομέρειες του προγράμματος δεν έχουν γίνει γνωστές, αλλά τόσο η διοίκηση της ΔΕΘ – Helexpo, όσο και οι εκθέτες της φετινής ΔΕΘ έχουν κάθε δικαίωμα να εύχονται και να ελπίζουν ότι η εμφάνιση του πρωθυπουργού θα είναι σύντομη και διακριτική, ώστε να μην καταστραφεί σε επίπεδο επισκεψιμότητας και το δεύτερο Σαββατοκύριακο.
Φέτος για 4η συνεχή χρονιά η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης του Σεπτεμβρίου πραγματοποιείται υπό απολύτως ειδικές συνθήκες, καθώς ο θεσμός μπήκε με το… αριστερό στη δεκαετία του 2020. Αξίζει να θυμηθούμε ότι το 2020 η Γενική Έκθεση του Σεπτεμβρίου δεν πραγματοποιήθηκε λόγω της πανδημίας. Το 2021 έγινε μόνο για εμβολιασμένους και με αυστηρά πρωτόκολλα συμμετοχής, το 2022 -πέρσι- βρισκόμασταν στην αρχή του τέλους της πανδημίας και υπήρχε διστακτικότητα, ενώ φέτος την διοργάνωση… αντιπολιτεύονται οι φυσικές καταστροφές -οι πλημμύρες στη Θεσσαλία, που βρίσκονται σε εξέλιξη, αλλά και οι φωτιές στον Έβρο με τις οποίες ακόμη δεν έχουμε προλάβει να ασχοληθούμε. Αυτή η τετραετής περιπέτεια, σε συνδυασμό με την προοπτική της ανάπλασης του εκθεσιακού κέντρου Θεσσαλονίκης, που ακόμη κι αν καθυστερήσει κάποια στιγμή και με κάποιο τρόπο θα γίνει, είναι ίσως μια πολύ καλή ευκαιρία για τον οργανισμό της ΔΕΘ – Helexpo να προχωρήσει σε δύο βήματα:
Πρώτον, να αξιολογήσει εκ του μηδενός την Γενική Έκθεση του Σεπτεμβρίου. Κάτι που σαν προβληματισμός έχει τεθεί κι άλλες φορές στο παρελθόν, δεδομένοι ότι οι πλέον αποδοτικές για την οικονομία και τις επιχειρήσεις εκθέσεις είναι οι κλαδικές.
Δεύτερον, να επαναπροσδιορίσει τη σχέση της συγκεκριμένης διοργάνωσης με την κοινωνία της Θεσσαλονίκης. Διότι εάν αποδειχθεί και πιστοποιηθεί ότι η ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου έχει βαρύτητα λόγω των κυβερνητικών κατά βάσιν εξαγγελιών και ενδιαφέρον λόγω των συναυλιών, ίσως να επιλεγεί -ή και να εφευρεθεί- ένα διαφορετικό μοντέλο. Διότι είναι κρίμα κι άδικο -ειδικά σε δύσκολες εποχές οικονομικού εξορθολογισμού- να πληρώνουν οι εκθέτες το σκηνικό των πολιτικών ανακοινώσεων, κάπως σαν χορηγία την οποία οι περισσότεροι ούτε επέλεξαν ούτε ενδεχομένως επιθυμούν.