Μια και το θέμα που έχει αρχίσει να απασχολεί έντονα τις τελευταίες μέρες τον ηλεκτρονικό και γραπτό τύπο, αλλά και τα δελτία ειδήσεων στην TV, είναι το θέμα των νέων ταυτοτήτων, θέλω να μοιραστώ μερικές σκέψεις μου.
Είναι η δεύτερη φορά μέσα στην τελευταία εικοσαετία που το θέμα των ταυτοτήτων αποτελεί ζήτημα κοινωνικής αντιπαράθεσης. Να θυμίσω ότι τέτοιες μέρες περίπου, το 2001, ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος είχε έρθει σε σοβαρή ρήξη με την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη, όταν αυτή αποφάσισε να καταργήσει ολοσχερώς την αναγραφή του θρησκεύματος από τις ταυτότητες, με το -ορθότατο- σκεπτικό ότι η ταυτότητα αποτελεί αποκλειστικά και μόνον μέσο αναγνώρισης του πολίτη από τις υπηρεσίες του κράτους, στο οποίο κράτος όμως είναι αδιάφορος ο θρησκευτικός προσανατολισμός του.
Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος αντέδρασε εντονότατα και συνεπικουρούμενος από την τότε Αξιωματική Αντιπολίτευση του Κώστα Καραμανλή, διοργάνωσε ένα άτυπο δημοψήφισμα κατά της κατάργησης της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες το οποίο -κατά τις πηγές της Αρχιεπισκοπής- είχε συγκεντρώσει 3.000.000 υπογραφές.
Ο Χριστόδουλος, μία αναμφίβολα πληθωρική προσωπικότητα, κραδαίνοντας ανά χείρας τους τόμους με τις υπογραφές επισκέφθηκε τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κωστή Στεφανόπουλο προκειμένου να του ζητήσει να παρέμβει ώστε να σταματήσει η διαδικασία η οποία «έθιγε τα ιερά και τα όσια του Έθνους»
Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ένας πραγματικός ευπατρίδης της πολιτικής και ίσως ο καλύτερος ΠτΔ που είχε ποτέ αυτή η χώρα, αφού τον άκουσε με προσοχή, τον ξεπροβόδισε ευγενικά και 10 λεπτά αργότερα η Προεδρία της Δημοκρατίας εξέδωσε μία επική ανακοίνωση 16 λέξεων, η οποία θα πρέπει να διδάσκεται στο Συνταγματικό Δίκαιο για το πώς ο ΠτΔ οφείλει να ασκεί τα καθήκοντα του ως Ανώτατος Άρχων και θεματοφύλακας του Συντάγματος, την οποία και παραθέτω αυτούσια:
«Οι εκτός της νομοθετημένης διαδικασίας συλλεγείσες υπογραφές δεν είναι δυνατόν να ανατρέψουν τις διατάξεις του Συντάγματος».
Game, set and match, που λένε και στο τένις.
Οι περίφημοι τόμοι με τα 3.000.000 υπογραφές κατέληξαν να σκονίζονται σε κάποιο υπόγειο και έκτοτε, και επί μία εικοσαετία, ζήσαμε ήρεμα και χωρίς να χάσουμε τίποτε από την εθνική μας ταυτότητα και την πολιτισμική μας κληρονομία λόγω της απάλειψης του θρησκεύματος από τις ταυτότητες. Μέχρι πριν λίγες μέρες.
Τις τελευταίες δύο εβδομάδες έχει αρχίσει να παρατηρείται το φαινόμενο της συνάθροισης αρκετών συμπολιτών μας, από τις πρώτες πρωινές ώρες, έξω από τα αστυνομικά τμήματα προκειμένου να εκδώσουν νέο δελτίο ταυτότητας. Το φαινόμενο αυτό μέρα με τη μέρα γίνεται εντονότερο και τείνει πλέον να λάβει ενδημικές διαστάσεις. Η δικαιολογία που προβάλουν οι άνθρωποι αυτοί είναι ότι δεν επιθυμούν να λάβουν το νέου τύπου δελτίο ταυτότητας που θα εκδίδεται πλέον από την 1η Σεπτεμβρίου, γιατί δήθεν σε αυτό θα είναι ενσωματωμένο «τσιπάκι» το οποίο θα επιτρέπει στο Κράτος να τους παρακολουθεί. Το γεγονός θα ήταν αστείο, δεδομένου του απολύτως αβάσιμου και αντιεπιστημονικού του επιχειρήματος, εάν δεν προκαλούσε σοβαρές αρρυθμίες στην λειτουργία των Αστυνομικών Τμημάτων, αφού μεγάλος αριθμός αστυνομικών αναγκάζεται πλέον να απασχολείται αντί με τα παραδοσιακά του καθήκοντα στην διαδικασία έκδοσης των ταυτοτήτων, ενώ προβλέπεται να προκαλέσει και σοβαρές κοινωνικές αντιπαραθέσεις αφού για την επόμενη εβδομάδα προγραμματίζονται ήδη και συγκεντρώσεις κατά της έκδοσης των νέων ταυτοτήτων.
Συμπτωματικά είναι περίπου οι ίδιοι άνθρωποι οι οποίοι διοργάνωναν συγκεντρώσεις κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού για την Covid-19, αφού το εμβόλιο περιείχε το «τσιπάκι του Μπιλ Γκέιτς».
Ας δούμε λοιπόν με ψυχραιμία τι ακριβώς συμβαίνει.
Τα μέχρι σήμερα εκδιδόμενα δελτία αστυνομικής ταυτότητας είχαν μία διάρκεια ζωής 15 ετών. Μετά το πέρας της δεκαπενταετίας οφείλαμε να τα αντικαταστήσουμε για προφανείς λόγους. Τα δελτία ταυτότητας φθείρονται και εμείς γερνάμε. Οποίος έχει εκτελέσει χρέη Δικαστικού Αντιπροσώπου σε εκλογές γνωρίζει πολύ καλά την δυσκολία στην αναγνώριση του προσώπου του εκλογέα που προσέρχεται να ψηφίσει με ένα παλιό δελτίο ταυτότητας.
Πέραν αυτού όμως υπάρχει και ένας ακόμα σοβαρότερος λόγος και αυτός είναι η Συνθήκη του Σένγκεν, δηλαδή η ευκολία με την οποία ταξιδεύουμε εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, χρησιμοποιώντας το δελτίο ταυτότητας αντί του διαβατηρίου.
Προκειμένου όμως η διαδικασία αυτή να είναι ασφαλής, κυρίως στις αεροπορικές πτήσεις, αποφασίστηκε η έκδοση των ταυτοτήτων νέου τύπου, οι οποίες περιλαμβάνουν τα στοιχεία του κατόχου αλλά και εργομετρικά του χαρακτηριστικά. Περιέχουν τσιπάκι;
Ασφαλώς. Ιδίου τύπου με αυτό που περιέχεται στις πιστωτικές κάρτες που έχουμε όλοι στο πορτοφόλι μας. Δεν μεταδίδει σε κανέναν «αόρατο αδελφό» τις καθημερινές κινήσεις μας, κάνει απλώς εφικτή την ανάγνωση των στοιχείων της ταυτότητας όταν και μόνον όταν τοποθετηθεί στο αντίστοιχο μηχάνημα αναγνώρισης.
Και φυσικά πρέπει ο κάτοχος της να προβαίνει στην αντικατάσταση της κάθε 10 χρόνια. Γιατί τα εργομετρικά του χαρακτηριστικά αλλάζουν. Εκτός και αν είναι ο Χαϊλάντερ η ο Κάπτεν Αμέρικα.
Αυτό λέγεται τεχνολογία του 21ου αιώνα.
Και επειδή το φαινόμενο της εναντίωσης στις νέες ταυτότητες υποδαυλίζεται κυρίως από διάφορες παραθρησκευτικές οργανώσεις και κάποιους, λίγους αλλά δυστυχώς ακραίους, θρησκευτικούς λειτουργούς, θέλω να θυμίσω τα λόγια ενός μεγάλου επιστημονικού στοχαστή του Galileo Galilei:
«Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο ίδιος Θεός που μας προίκισε με αισθήσεις, λογική και πνεύμα, μας προόριζε να απαρνηθούμε την χρήση τους».
Και όποιος ανησυχεί για το ενδεχόμενο να μάθουν οι κρατικές υπηρεσίες τι κάνει και που βρίσκεται τα βράδια, ας πετάξει πρώτα το κινητό του στη θάλασσα... Μαζί με τις πιστωτικές του.
*Ο Χρήστος Γιαννακούλας είναι δικηγόρος