Να δούμε το πρόβλημα κατάματα. Αυτό πρέπει να κάνουμε όλοι μαζί. Πρωτίστως όμως όσοι έχουν την ευθύνη της διακυβέρνησης, τόσο σε κεντρικό επίπεδο όσο και σε τοπικό. Να δούμε αυτό που συνέβη στη Θεσσαλία στις πραγματικές του διαστάσεις. Και να μην ξεχάσουμε. Να μην κρατήσει η σκέψη όσο κρατούν οι ζωντανές τηλεοπτικές συνδέσεις, αλλά να χαραχτεί στη μνήμη μας. Ναι, τώρα είμαστε ακόμη στη φάση της μάχης. Στη φάση που ηρωικά για τόσα 24ωρα, μέρα νύχτα, δίνουν τον αγώνα τους όλοι όσοι συμμετέχουν στις επιχειρήσεις διάσωσης. Όταν ο φακός σταματήσει να κάνει ζουμ, εμείς να επιμείνουμε κι όχι όπως στον «Ιανό», που είχε χτυπήσει τότε την περιοχή κι ακόμη έχουμε εκκρεμότητες με αποζημιώσεις, επιδοτήσεις, καταγραφές, έργα ανολοκλήρωτα, άλλα που παραδίδονται κι άλλα που ακόμη περιμένουν κάποια σφραγίδα σε ένα συρτάρι μέσα στα δαιδαλώδη μονοπάτια του κράτους - σε όλες του τις εκφάνσεις.
Η Θεσσαλία δεν απαιτεί απλώς να σκύψουμε όλοι πάνω της τώρα που δοκιμάζεται. Τώρα μας χρειάζεται κι είναι το λιγότερο ενθαρρυντικό το γεγονός ότι φτάνει βοήθεια από πολλές περιοχές της χώρας. Η Θεσσαλία απαιτεί να λύσει ζητήματα επιβίωσης σήμερα. Απαιτεί υλικά για να χτίσει το αύριο κι εμείς όλοι μαζί να συμφωνήσουμε σε αυτό που λένε εδώ και χρόνια οι επιστήμονες: το σπάνιο του παρελθόντος είναι η καθημερινότητα του παρόντος. Η κακοκαιρία «Daniel» χτύπησε αιμοβόρικα ένα από τα ωραιότερα μέρη της Ευρώπης και φυσικά της χώρας: τη Μαγνησία και το Πήλιο. Χτύπησε το ίδιο και χειρότερα ένα από τα πλέον ζωντανά κύτταρα της ελληνικής οικονομίας, της αγροτοκτηνοτροφικής μας παραγωγής. Την υπόλοιπη Θεσσαλία, που συμβάλλει με πάνω από το 25% στην οικονομία μας και αντίστοιχο ποσοστό στο ΑΕΠ μας. Το καλύτερο χωράφι της χώρας έγινε η χαμένη Ατλαντίδα της παραγωγής μας.
Βλέπουμε το πρόβλημα κατάματα σημαίνει πως ακούμε τους επιστήμονες. Μας τα λένε χρόνια, τα έχουν στείλει στους κυβερνώντες, η κλιματική κρίση δεν έχει να κάνει με αυτό που πολλοί λένε «κινδυνολογία», μπερδεύοντας πολλές φορές ηθελημένα το κινδυνολογώ με το ακριβολογώ. Να ακούσουμε τους επιστήμονες. Μας το λένε ακόμη και τώρα. Υπάρχουν τρόποι, υπάρχουν γνώσεις, υπάρχουν οι τεχνολογίες και στο κάτω κάτω υπάρχουν και τα χρήματα. Τώρα, πρέπει να πούμε: τέλος, κύριοι, βάζουμε μπρος την πραγματική θωράκιση της χώρας. Αυτή που θα προστατεύει τις ζωές μας, το βιος μας, τις περιουσίες μας και πάνω από όλα αυτή που θα θωρακίζει το χτίσιμο της επόμενης μέρας για τα παιδιά μας.
Και από κάτι ακόμη πρέπει να θωρακιστούμε αδιαπραγμάτευτα. Από το ψέμα και την ανευθυνότητα. Είναι απαραίτητη η καθαρή ματιά. Να ξεφύγουμε από του καθενός ψευτο-υπεύθυνου τις κουβέντες, που τα έκανε όλα σωστά θεωρητικά, αλλά σταδιακά αποδεικνύεται η ανεπάρκειά του, η ανικανότητα, η δειλία, η μικροκομματική του αντίληψη και εν κατακλείδι η εφήμερη επιβίωση του έργου του.
Το αν ενημερώθηκε σωστά και έγκαιρα ο πληθυσμός αυτών περιοχών θα πρέπει ευθέως να μας το πουν. Ποιες ολιγωρίες υπήρξαν να μας τις πουν ευθέως. Το εάν τα ελικόπτερα Απάτσι κάνανε λασπόλουτρο να μας το πουν ευθέως. Και πολλά άλλα θα πρέπει να μας τα πουν χωρίς υπεκφυγές, μας το χρωστάνε.
Όπως επίσης μας χρωστάνε να πάρουν τα μέτρα γρήγορα κι αποτελεσματικά. Πραγματικά όμως. Κι όσο για τις αλλαγές στο κυβερνητικό σχήμα, ναι, είναι του πρωθυπουργού αρμοδιότητα, αλλά ας μας πει κοιτώντας μας στα μάτια πως είναι ή δεν είναι ευχαριστημένος από τις αποδόσεις υπουργών του.
Πριν λίγες μέρες λέγαμε γι’ αυτό που συνέβη στον Έβρο και σε άλλα μέρη όπου χάσαμε εκατομμύρια στρέμματα από τις πυρκαγιές. Λέγαμε μάλιστα «άλλο κακό να μην μας βρει». Δυστυχώς με ευχές και προσευχές μόνο δεν προχωρά η χώρα. Μέχρι τώρα 15 συμπολίτες μας έχασαν ήδη τη ζωή τους από το πέρασμα της πρωτοφανούς θεομηνίας στη Θεσσαλία. Σε αυτό οφείλουμε να προχωρήσουμε με ειλικρινείς διαπιστώσεις, καθαρά λόγια και καθαρή ματιά απέναντι στις παθογένειες, χωρίς ταμπού και αλλάζοντας τροπάρι.