Τη βραβευμένη με Όσκαρ του Βιτόριο Ντε Σίκα, «Λούστρο παπουτσιών», προβάλουν οι «Σινεφίλ Δευτέρες» του Κέντρου Μελετών και Ερευνών για το Σινεμά στο πλαίσιο του αφιερώματος «Σύμπαν θρυμματισμένο, έρημο».
Η προβολή θα πραγματοποιηθεί στον θερινό κινηματογράφο «Απόλλων», στη Θεσσαλονίκη, τη Δευτέρα 7 Αυγούστου στις 21:00. Η ταινία είναι ασπρόμαυρ, γυρισμένη το 1946, διάρκειας 87 λεπτών. Η διανομή γίνεται από τη New Star.
Τη σκηνοθεσία πραγματοποίησε ο Βιτόριο Ντε Σίκα, ενώ το σενάριο οι Σέρτζιο Αμιντέι, Αντόλφο Φράντσι, Τσέζαρε Βιόλα, Τσέζαρε Ζαβατίνι. Παίζουν οι Φράνκο Ιντερλέγκι, Ρινάλντο Σμορντόνι, Ανιέλο Μέλε.
Έχει κερδίσει το τιμητικό (ειδικό ξενόγλωσσο) Όσκαρ και είχε υποψηφιότητα για Όσκαρ σεναρίου. Παράλληλα, κέρδισε το βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας από την ιταλική ένωση κριτικών κινηματογράφου.
Λίγα λόγια για την ταινία:
«Στη μεταπολεμική Ρώμη, δύο ανήλικοι λούστροι εμπλέκονται άθελά τους με τα κλοπιμαία μιας ληστείας και οδηγούνται στο αναμορφωτήριο, όπου η φιλία τους θα δοκιμαστεί με μοιραίο τρόπο. Υποδειγματικό, πολιτικοκοινωνικό, νεορεαλιστικό «ποίημα» για την χαμένη αθωότητα και την σταδιακή συνειδητοποίηση, αλλά και μια αλληγορία πάνω στη μεταπολεμική Ιταλία, που όρισε τον ιταλικό νεορεαλισμό ως συγκροτημένο κινηματογραφικό κίνημα, που θα επηρέαζε καθοριστικά το παγκόσμιο μεταπολεμικό σινεμά».
Την ταινία θα προλογίσει ο Δημοσθένης Ξιφιλίνος, κριτικός κινηματογράφου, γενικός γραμματέας της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, ενώ μετά την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με το κοινό, όπου ο Αλέξης Δερμεντζόγλου θα αναλύσει το θέμα «Τα οδηγά σημεία του ιταλικού νεορεαλισμού».
Στους θεατές θα διανεμηθεί η κάτωθι κριτική του Χρήστου Μήτση από το Αθηνόραμα:
«Δυο ανήλικοι λούστροι μπλέκονται άθελά τους με τα κλοπιμαία μιας ληστείας και οδηγούνται στο αναμορφωτήριο, όπου η φιλία τους θα δοκιμαστεί με μοιραίο τρόπο. Μια από τις ταινίες που γέννησαν τον ιταλικό νεορεαλισμό και η πρώτη που βραβεύτηκε με ξενόγλωσσο Όσκαρ.
Αμέσως μετά το «Ρώμη, Ανοχύρωτη Πόλη» του Ρομπέρτο Ροσελίνι, το «Λούστρο Παπουτσιών» του Βιτόριο ντε Σίκα έρχεται να επιβάλει τον ιταλικό νεορεαλισμό ως συγκροτημένο κινηματογραφικό κίνημα που θα επηρεάσει καθοριστικά το παγκόσμιο μεταπολεμικό σινεμά. Διηγούμενη την ιστορία δύο ανήλικων λούστρων οι οποίοι μπλέκουν με μια συμμορία μαυραγοριτών, κατηγορούνται άδικα και καταλήγουν στο αναμορφωτήριο, η ταινία έκανε αίσθηση για τη χρήση φυσικών χώρων και ερασιτεχνών ηθοποιών (οι δυο μικροί πρωταγωνιστές δεν είχαν δει κάμερα στη ζωή τους), την «αμακιγιάριστη» παρουσίαση της μεταπολεμικής νοτιοευρωπαϊκής πραγματικότητας και τη θαρραλέα αντιμετώπιση των πολιτικοκοινωνικών προβλημάτων που άγγιζαν τότε ολόκληρη την Γηραιά Ήπειρο.
Δραματικός, τρυφερός, άμεσος και αφοπλιστικά ειλικρινής, ο Ντε Σίκα σκηνοθετεί με ασυγκράτητη, πρωτόγνωρη αφηγηματική δύναμη (από τα κλόουζ απ στα πρόσωπα ως τα ντοκιμαντερίστικα γενικά πλάνα), το σενάριο του Τσέζαρε Ζαβατίνι ολοκληρώνει με ελάχιστους μελοδραματισμούς μια σύγχρονη κοινωνική αλληγορία για τη μεταφασιστική Ιταλία και η ταινία γνωρίζει παγκόσμια εμπορική επιτυχία ως η πρώτη που βραβεύτηκε με (ειδικό) ξενόγλωσσο Όσκαρ».