Με την πανδημία σε εξέλιξη και να «φουντώνει» και πάλι στη Βόρεια Ελλάδα και ειδικά στη Θεσσαλονίκη, το ερώτημα είναι εάν η κυβέρνηση θα μπορέσει να τηρήσει τη δέσμευσή της για έναν χειμώνα χωρίς lockdown.
Ότι θα είναι καταστροφικό για την τοπική και κατ' επέκταση την εθνική οικονομία ένα κλείσιμο δραστηριοτήτων είναι σχεδόν βέβαιο. Έστω και καθ' υπερβολή, που στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι δόκιμη η χρήση της, διότι για ορισμένους πράγματι ένα ενδεχόμενο κλείσιμο μπορεί να σημάνει ανυπολόγιστες συνέπειες για εργαζόμενους και επιχειρήσεις. Οι ευχές βέβαια δεν συνιστούν και μέσο αποφυγής, οπότε ως προς τις δεσμεύσεις με την πορεία που έχουμε κρατάω μικρό καλάθι...
Σε ό,τι με αφορά είναι ξεκάθαρο ότι μια τέτοια εξέλιξη θα οφείλεται κατά βάση στην άρνηση ορισμένων να συμμετέχουν στη συνολική προσπάθεια για θωράκιση της κοινωνίας απέναντι στον κορωνοϊό. Όσα λάθη κι αν έχουν γίνει στη διαχείριση της πανδημίας, που έγιναν, δεν είναι ικανά να υπερκεράσουν την αξία του εμβολιασμού. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι με τα σημερινά δεδομένα στην περιοχή όπου η εμβολιαστική κάλυψη είναι χαμηλή, στην περιοχή μας δηλαδή, όπου ο μισός πληθυσμός είναι ανεμβολίαστος, οι ΜΕΘ γέμισαν και πλέον το σύστημα υγείας είναι αντιμέτωπο με μια νέα πρόκληση, ελπίζω όχι ανάλογη της περσινής. Την ίδια ώρα εκεί όπου η εμβολιαστική κάλυψη είναι μεγαλύτερη, η πίεση στο σύστημα υγείας δεν είναι μεγάλη και πάντως η κατάσταση είναι και θα παραμείνει για αρκετό χρονικό διάστημα ακόμη διαχειρίσιμη.
Πέρσι η κριτική που ασκήθηκε για τις τριήμερες εορταστικές εκδηλώσεις στη Θεσσαλονίκη είχε βάση, δεδομένου ότι ήμασταν σε κατάσταση περιορισμών και έπρεπε να περάσει έστω ένα μήνυμα στους πολίτες για την κρισιμότητα της κατάστασης που επρόκειτο να βιώσουν. Φέτος όμως, όταν όλα παραμένουν ανοιχτά και οι περιορισμοί είναι ελάχιστοι έως ανύπαρκτοι, παράλογη θα ήταν ενδεχόμενη ματαίωση των εορταστικών εκδηλώσεων του τριημέρου.
Καλώς έγιναν λοιπόν οι εκδηλώσεις, καθώς έτσι κι αλλιώς σύμφωνα με τα επίσημα δεδομένα η έξαρση της πανδημίας στην περιοχή μας έχει αρχίσει εδώ και τρεις εβδομάδες και δύσκολα μπορεί κάποιος να αιτιολογήσει βάσιμα ότι οι συγκεκριμένες εκδηλώσεις θα επιβαρύνουν μια κατάσταση, την οποία έχουν αρχίσει ήδη να διαμορφώνουν άλλοι παράγοντες.
Το ζητούμενο είναι ποιο θα είναι το ταβάνι σε αυτή τη νέα κρίση που βλέπουμε να εξελίσσεται. Ήδη η Θεσσαλονίκη με υποπολλαπλάσιο πληθυσμό από την Αττική καταγράφει περισσότερα ενεργά κρούσματα σε ημερήσια και εβδομαδιαία βάση, ενώ οι ΜΕΘ είναι γεμάτες σε ποσοστό 95%. Μέτρα για να περιοριστεί η περαιτέρω διασπορά της πανδημίας και να βελτιωθεί η κατάσταση μπορούν να ληφθούν; Και ποια είναι αυτά;
Το lockdown αποκλείστηκε (προς το παρόν). Οι εμβολιασμοί δεν προχωρούν. Τα υφιστάμενα περιοριστικά μέτρα δεν λειτουργούν στον επιθυμητό βαθμό.
Αν συνεπώς δεν μπορούν να πεισθούν περισσότεροι συμπολίτες μας να εμβολιαστούν, τότε η νέα δοκιμασία είναι μπροστά μας. Όχι νομοτελειακά. Μια πιθανή πρόταση θα ήταν η επαναφορά της τηλεργασίας και της εξ αποστάσεως εξυπηρέτησης των πολιτών, όπου μπορεί να εφαρμοστεί. Και αυτή θα μπορέσει να περιορίσει τη διασπορά, την κοινωνική συναναστροφή σε μετακινήσεις και χώρους εργασίας και την έκθεση πολιτών –εμβολιασμένων και μη- σε κίνδυνο. Δεν είναι μέτρο χωρίς συνέπειες, όμως είναι ένα πρόσθετο μέτρο που θα περιορίσει όπως αποδείχτηκε και στο παρελθόν την εξάπλωση της πανδημίας.
Από την άλλη καλό είναι η κυβέρνηση να φροντίσει ώστε να τηρηθούν και να μη μένουν στα χαρτιά όσα ισχύουν για τους κλειστούς χώρους συγκέντρωσης του κοινού. Εμβολιασμένοι μέσα, ανεμβολίαστοι έξω και μικτές παρέες –δυστυχώς- έξω στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος. Περιορισμός του αριθμού των καταναλωτών σε σούπερ μάρκετ, εμπορικά κ.ά., όπως άλλωστε και στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Προφανώς έλεγχος για μάσκες και αποστάσεις, όπως και έλεγχος των πιστοποιητικών εμβολιασμού και των τεστ.
Αυτό το πλέγμα μέτρων, που δεν επηρεάζουν τη λειτουργία της αγοράς, που δεν επηρεάζουν σημαντικά την καθημερινότητα και έχουν τις ελάχιστες δυνατές επιπτώσεις είναι χρέος της Πολιτείας να τα εφαρμόσει εγκαίρως. Αν σε κάποιο μέτρο από αυτά που εγώ βλέπω ως μια επιπλέον θωράκιση απέναντι στην πανδημία δεν κρίνεται σωστό, τότε εδώ είμαστε να το συζητήσουμε. Εκείνο που δεν είναι σίγουρα σωστό είναι οι αρμόδιοι να σταυρώνουν τα χέρια απέναντι σε μια ορατή απειλή, από την οποία μάλιστα έχουμε τραγική εμπειρία στο πρόσφατο παρελθόν. Οι διαπιστώσεις δεν είναι αρκετές ή είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε εμείς οι πολίτες, όχι και οι αρμόδιοι...
Σε ό,τι αφορά στον υποχρεωτικό εμβολιασμό καθετί ενέχει υποχρέωση θεωρητικά και ιδεολογικά με βρίσκει απέναντι, όμως εδώ δεν μιλάμε για φυσιολογικές συνθήκες, αλλά για έκτακτες καταστάσεις, οι οποίες ορισμένες φορές απαιτούν και έκτακτα μέτρα. Μέχρι πού μπορεί αυτά να φτάσουν ας το αποφασίσει η νόμιμα εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας κι ας αναλάβει και τις ευθύνες της. Και φυσικά ας το πουν οι ειδικοί επιστήμονες, που έχουν επωμιστεί την πρόνοια απέναντι στη δημόσια υγεία και τον τρόπο αντιμετώπισης της πανδημίας.
Όλοι κρινόμαστε και κυρίως αυτοί που έχουν την ευθύνη να λαμβάνουν τις αποφάσεις. Δεν είμαι ειδικός για να γνωρίζω τι πρέπει να γίνει. Απλώς παρατηρώ όπως ο υπόλοιπος κόσμος να εξελίσσεται μια δυσοίωνη κατάσταση και ανησυχώ όπως όλος ο κόσμος για την επόμενη μέρα. Και αν για ένα πράγμα είμαι βέβαιος μετά τα παθήματα του προηγούμενου διαστήματος είναι ότι η πανδημία δεν πρόκειται να μας τη... χαρίσει και πως αφήνοντας απλώς να εξελιχθεί το τέταρτο, πέμπτο ή όποιο άλλο κύμα, χωρίς να λάβουμε προληπτικά μέτρα, η κατάληξη θα είναι η ίδια με πριν. Τόσο μακάβρια... Και ελπίζω να μη χρειαστεί να δούμε και πάλι τις ζωές μας στον πάγο, λόγω ενός αναπόφευκτου lockdown. Αν φτάσουμε εκεί...