Ακόμα και ο πλέον δύσπιστος προς τον Κ. Ζέρβα του αναγνωρίζει πως έχει καταφέρει η πόλη σήμερα να έχει έντονη τουριστική κίνηση. Πέραν των στοιχείων που αφορούν τις αφίξεις, τις διανυκτερεύσεις ή τους «τζίρους», η αύξηση των επισκεπτών γίνεται αντιληπτή στον δημόσιο χώρο σε μια απλή βόλτα.
Είναι λίγοι όμως εκείνοι που αντιλαμβάνονται πως κάτι τέτοιο αποτελεί μια συντριπτική επιτυχία του Δημάρχου, αν σκεφτούμε πως στη διάρκεια της θητείας του για μεγάλα διαστήματα τα αεροδρόμια παγκοσμίως ήταν κλειστά και στην πλατεία Αριστοτέλους σύχναζαν τα βράδια του lockdown συμπαθή μεγαλόσωμα αγριογούρουνα που κατέβαιναν από το δάσος!
Είναι ακόμα λιγότεροι εκείνοι που αντιλαμβάνονται πως τα διοικητικά αντανακλαστικά του και οι πρωτοβουλίες του εκμηδένισαν το κόστος από την απότομη απουσία Ρώσων επισκεπτών οι οποίοι στερήθηκαν την ταξιδιωτική και προσκυνηματική τους επίσκεψη στην πόλη μας, εξαιτίας του τραγικού πολέμου που κήρυξε ο πρόεδρός τους.
Η τουριστική ανάπτυξη ωστόσο πέραν από οφέλη, φέρνει στην πόλη μια σειρά από διαχειριστικές προκλήσεις.
Η αύξηση κοντά στο 25% της επιβατικής κίνησης του αεροδρομίου «Μακεδονία» ή η αύξηση κατά περίπου 1 εκατομμύριο των οδικών επισκεπτών της πόλης σημαίνει πως πρέπει άμεσα να αυξηθούν τα «λίτρα» των πράσινων κάδων. Οι καμπάνιες της πόλης που αναδεικνύουν το ιστορικό παρελθόν της πόλης ή την πλούσια βυζαντινή της κληρονομιά έρχονται σε αντίφαση με τους έρημους αρχαιολογικούς χώρους ή τις κλειστές θύρες των βυζαντινών ναών.
Δεν θα πρέπει όμως να αναλωθούμε μόνο στη διαχειριστική συζήτηση αλλά να δούμε τους τρόπους με τους οποίους η τουριστική ανάπτυξη θα μπορέσει να κινητοποιήσει τις παραγωγικές δυνάμεις της πόλης και την αγροτική ύπαιθρο.
Δεν είναι δυνατόν να καυχιόμαστε για την ίδρυση ενός πολυτελούς νέου ξενοδοχείου όταν στα δωμάτιά του τα σεντόνια είναι τουρκικής προέλευσης, οι πετσέτες από το Μπαγκλαντές, τα έπιπλα από τη Βουλγαρία και τα «σαπουνάκια» από την Κίνα. Τις στιγμές που η βιοτεχνία της Θεσσαλονίκης «ψάχνει» για δουλειά και οι παλιές παραγωγικές μονάδες παρακμάζουν ή διαλύονται.
Δεν μπορεί να φωτογραφίζουν οι επισκέπτες μας καλαίσθητα πιάτα και να τα ανεβάζουν στο Instagram, τα οποία έχουν «στηθεί» με πρώτες ύλες από τη Βραζιλία, την Αίγυπτο ή τη Νορβηγία. Τις στιγμές που η ελληνική αγροτική και ζωική παραγωγή γίνεται λάφυρο στα χέρια κερδοσκοπικών δικτύων και οι παραγωγοί ζουν μέσα στην ανασφάλεια και τα χρέη.
Η Θεσσαλονίκη στην πορεία της για το 2030 έχει σημασία να αναδειχθεί σε πόλη που αναμετριέται με την παρασιτική διάρθρωση του ελληνικού τουρισμού. Έχει σημασία να τιθασεύσει τον τουρισμό που «στραγγαλίζει» και «απονεκρώνει» τις υπόλοιπες οικονομικές δραστηριότητες.
Η Θεσσαλονίκη έχει όλες τις προϋποθέσεις να γίνει η πόλη πρότυπο που αξιοποιεί την τουριστική ανάπτυξή της για να δώσει ώθηση στη ντόπια παραγωγική δραστηριότητα και οικονομικά κίνητρα στη μακεδονική γη.
Το πρώτο βήμα με την ανάπτυξη του τουρισμού της Θεσσαλονίκης έγινε. Είναι η στιγμή να εργαστούμε μαζί με τους ανθρώπους τους τουρισμού της πόλης για να πετύχουμε το κάτι παραπάνω. Υπάρχουν τα εργαλεία, υπάρχουν οι προϋποθέσεις. Μένει να αντιληφθούμε πως η Ελλάδα έχει ανάγκη μια πόλη πρότυπο που καταφέρνει τις «αφίξεις» να τις μετασχηματίσει σε παραγωγικούς δείκτες.
*Ο Κωνσταντής Σεβρής είναι πολιτικός επιστήμονας και υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης με τον συνδυασμό «ΝΑΙ στη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ» του Κωνσταντίνου Ζέρβα