Skip to main content

Την άλωση του κράτους θέλουν, δεν θέλουν την ανάπτυξη

Όλοι αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα ώθησης της ανάπτυξης για να βγούμε από την κρίση, όμως οι ακολουθητέες πολιτικές μάλλον αντι-αναπτυξιακές είναι.

Η έλλειψη έργου από κάθε κυβέρνηση αποδίδεται είτε στην ανικανότητα των κυβερνώντων, είτε σε σκοπιμότητα εξυπηρέτησης αλλοτρίων συμφερόντων. Είναι δε εντυπωσιακό ότι από πρώτης στιγμής δημοσιοποίησης της πτώχευσης της Ελλάδας, επειδή περί αυτού πρόκειται κι ας μη το φωνάζουμε δυνατά, είναι δύσκολο να εντοπίσει κάποιος δείγμα αναπτυξιακής πολιτικής.

Το περίεργο είναι, πώς όλοι αναγνωρίζουν την αναγκαιότητα ώθησης της ανάπτυξης για να διευκολυνθεί η έξοδος από την τραγική κατάσταση, όμως οι ακολουθητέες πολιτικές μάλλον αντι-αναπτυξιακές είναι. Πώς λοιπόν να μη υπονοήσει κάποιος πως πρόκειται για σκοπιμότητα; Τόσοι και τόσοι πέρασαν κατά την εξαετία που διέρρευσε από τις ενδεδειγμένες θέσεις λήψης αποφάσεων, όλοι ήσαν ακατάλληλοι;

Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι ο σκοπός των δανειστών είναι να βυθιστούμε ακόμη περισσότερο, ώστε να καμφθούν οι εναπομείνασες αντιδράσεις για πλήρη κυριαρχία τους στη χώρα μας. Γι’ αυτό και μέχρι σήμερα όλα τα μέτρα που μας επιβάλλουν είναι αντι-αναπτυξιακά. Το ίδιο θέλουν και όλες οι κυβερνήσεις που πέρασαν μέχρι σήμερα;

Δεν μπορώ να το δεχθώ, αλλά ούτε μπορώ να απορρίψω την ύπαρξη επιτήδειων συμβούλων, που βρίσκονται σε κάθε υπουργείο ανεξαρτήτως κυβερνητικών αλλαγών, οι οποίοι κατευθύνουν προς λανθασμένη πορεία. Και το γεγονός ότι, παρά τις αλλαγές των κυβερνήσεων αυτοί παραμένουν στις θέσεις τους, είναι από μόνο του ύποπτο.

Έγραψε προ ημερών η voria.gr ότι ακόμη δεν έχει ετοιμαστεί ο αναπτυξιακός νόμος! Κανονικά δεν επιτρέπεται κενό ούτε μιας ημέρας. Πολύ περισσότερο που οι επενδυτικές επιδοτήσεις επιστρέφουν στη βάση τους, δηλαδή στα δημόσια ταμεία τάχιστα από άλλη πόρτα. Ταυτοχρόνως, συμβαίνουν κάποια περίεργα πράγματα. Θα αναφερθώ στο πιο πρόσφατο.

Ο Σύνδεσμος των Ελλήνων Κλωστοϋφαντουργών δημοσιοποιεί έναν όρο που περιλαμβάνεται σε πρόσφατη προκήρυξη του υπουργείου Εθνικής Άμυνας για την προμήθεια στρατιωτικών ειδών. Υπάρχει όμως ένας περίεργος όρος.

Οι εταιρείες που θα συμμετάσχουν στο διαγωνισμό θα πρέπει να έχουν κύκλο εργασιών περίπου το 1/3 της συνολικής αξίας της προϋπολογισθείσης δαπάνης του προσφερομένου είδους, κατά την τελευταία τριετία, που υπολογίζεται στο ποσό των 1.660.000 ευρώ. Πόσες ελληνικές εταιρίες υπάρχουν που ικανοποιούν αυτόν τον όρο; Πρόκειται για προχειρότητα των συντακτών των όρων διαγωνισμού, πρόκειται για φωτογραφικό όρο που αποκλείει ελληνικές εταιρίες, πρόκειται για κάτι άλλο που δεν μπορώ να αντιληφθώ;

Αλλά, και η πρόσφατη επίσκεψη στο Νταβός, τι νόημα είχε; Εκεί συγκεντρώνονται κάθε φορά οι χώρες για να παρουσιάσουν τα σχέδιά τους και να αναζητήσουν επενδύσεις. Μόνον γι’ αυτό δεν υπήρξε ενδιαφέρον από ελληνικής πλευράς, όπως προκύπτει από την ανάγνωση όλων των κυβερνητικών ανακοινώσεων.

Πέραν αυτού. Θα αναγνωρίσω ότι υπάρχουν δυσκολίες στην προσέλκυση επενδυτών λόγω του δυσμενούς κλίματος. Τι έχει γίνει επ’ αυτού ώστε να μεταβληθεί η εικόνα, όταν την ίδια στιγμή συλλαμβάνονται τραπεζικός και αρμόδιοι υπάλληλοι που δωροδοκούνται αδρά για να πάρει επενδυτής αυτά που δικαιούται; Θεωρεί η κυβέρνηση ότι πρόκειται για μεμονωμένο γεγονός; Δεν γνωρίζουν οι επενδυτές ότι ελάχιστη προσπάθεια έχει καταβληθεί για εξυγίανση του βρόμικου κλίματος των υπηρεσιών, με αρμοδίους να δρουν σχεδόν ανενόχλητοι;

Και ένα τελευταίο. Θα πει κάποιος ότι καταβάλλονται προσπάθειες αλλά υπάρχουν εγγενείς αδυναμίες ακόμη για αναπτυξιακό πρόγραμμα. Όμως, όσες επενδύσεις αν έρθουν κάποτε θα ισορροπήσουν την απώλεια από τις από-επενδύσεις; Κλείσιμο των Σκουριών, κλείσιμο της Softex, ο Τιτάν λέγεται ότι βρίσκεται με το ένα πόδι εκτός Ελλάδας, ο απίθανος υπουργός Ναυτιλίας παρακάμφθηκε για να υπογραφεί η συμφωνία με την Cosco, η οποία τον αιφνιδίασε, αλλά και χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις εγκαταλείπουν την χώρα ή πτωχεύουν, αφού κανείς δεν ενδιαφέρεται για την τύχη αυτών των επενδύσεων.

Είναι δυνατόν όλα αυτά να οφείλονται στην ακαταλληλότητα των κυβερνητικών, πρώην και νυν; Είναι δυνατόν να αγνοούν πως η υπερφορολόγηση δεν θα αποδώσει, λόγω της αδυναμίας των Ελλήνων να φανούν συνεπείς στις υποχρεώσεις τους. Κι αν πει κάποιος ότι μας υποχρέωσαν να εφαρμόσουμε αυτήν την πολιτική, ποιος μας υποχρέωσε να διατηρούνται ακόμη συντάξεις και άνω των 3.000 ευρώ, συνταξιούχων ευνοημένων ΔΕΚΟ, που αποτελούν την εκλογική πελατεία της Αριστεράς;

Ο Μακεδών