Στην Ελλάδα υπάρχουν ορισμένες σταθερές. Ανάμεσά τους συμπεριλαμβάνονται τόσο η μνήμη των Ελλήνων πολιτικών, όσο και η άνεσή τους να κινούνται ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις. Συνήθως, όταν βρίσκονται στην αντιπολίτευση λένε πράγματα που ξεχνούν τελείως όταν κληθούν να κυβερνήσουν. Ενώ όταν βρεθούν στην κυβέρνηση κάνουν πράγματα που μετά ως αντιπολίτευση ούτε καν θυμούνται. Μία ακόμη σταθερά στη χώρα είναι το πολιτικό ραντεβού στη Θεσσαλονίκη του Σεπτεμβρίου, που δίνουν όλοι, κυβέρνηση και αντιπολίτευση.
Αυτές οι τρεις σταθερές συνυπάρχουν σε ερώτηση που κατέθεσε την περασμένη Τρίτη στη Βουλή ο κ. Κωστής Χατζηδάκης προς τον κ. Ευκλείδη Τσακαλώτο. Ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ζητάει να μάθει από τον υπουργό Οικονομικών ποιο είναι το ύψος των δαπανών αφενός για τη συμμετοχή των δημοσίων φορέων και οργανισμών στην φετινή 81η Διεθνή Έκθεση και αφετέρου για τη μετακίνηση, την αποζημίωση και τη διαμονή των κρατικών αξιωματούχων και των υπαλλήλων της Δημόσιας Διοίκησης, που ανέβηκαν στη Θεσσαλονίκη για την Έκθεση. Όπως σημειώνει ο κ. Χατζηδάκης στις παρατηρήσεις του προς τον κ. Τσακαλώτο, τα τελευταία χρόνια, στο πλαίσιο της περιστολής κρατικών δαπανών, η παρουσία του κράτους στη ΔΕΘ είχε περιοριστεί, αλλά αυτή η αρχή παραβιάστηκε φέτος. Μάλιστα, υπογραμμίζει ο γαλάζιος αντιπρόεδρος, στη φετινή ΔΕΘ συμμετέχουν κρατικοί φορείς χωρίς εμπορική δραστηριότητα ή χαρακτηριστικά που σχετίζονται με μια Διεθνή Έκθεση.
Ο κ. Χατζηδάκης έχει δίκιο. Τα υπουργεία και οι φορείς δεν έχουν καμία δουλειά στη ΔΕΘ, αφού η συμμετοχή τους εξυπηρετεί μόνο τις δημόσιες σχέσεις και την προβολή των πολιτικών τους προϊσταμένων. Ο κ. Χατζηδάκης, όμως, δύσκολα θα μπορέσει να βρει το δίκιο του. Διότι αυτά που γίνονται φέτος στη ΔΕΘ, όπου όντως η παρουσία του κράτους και του ευρύτερου δημόσιου τομέα είναι εντυπωσιακή, συνέβαιναν και επί των ημερών της Νέας Δημοκρατίας, τόσο στην πενταετία 2004 – 2009, όσο και την περίοδο 2012 – 2014. Συνέβαιναν, δηλαδή, και όταν υπουργός ήταν ο ίδιος. Αν το πρόβλημα είναι το μέγεθος της σπατάλης, ας φροντίσει ο ίδιος να μάθουμε λεπτομερώς τα δεδομένα –για παράδειγμα- της τελευταίας 15ετίας, ώστε να κρίνουμε. Διότι η κρίση είναι μια πολύ καλή και βολική δικαιολογία για να ελέγχει κανείς τη σημερινή συμπεριφορά υπουργών και κράτους, αλλά η αλήθεια είναι πως ότι ζούμε από το 2010 μέχρι σήμερα οφείλεται εν πολλοίς στον τρόπο που το κράτος και η χώρα λειτούργησαν τις προηγούμενες δεκαετίες. Φυσικά οφείλουμε να ελέγξουμε τους διαχειριστές του δημόσιου ταμείου την περίοδο της κρίσης. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αθωώνουμε τους διαχειριστές που οδήγησαν την ελληνική οικονομία σε συνθήκες χρεοκοπίας.
Μόνο που το πραγματικό και βαθύ πρόβλημα δεν είναι το μέγεθος της σπατάλης, αλλά η νοοτροπία που οδηγεί σε αυτή την πρακτική και ότι την συνοδεύει. Διότι δεν είναι μόνο οι συμμετοχές στη ΔΕΘ, αλλά και τα γύρω τριγύρω. Τα τραπέζια, τα μπαρ, τα ξενύχτια, οι λιμουζίνες, τα μπουζούκια, οι κοσμικότητες. Η γενικότερη αίσθηση και το παραγοντιλίκι που αναδίδει μια εξουσία περιφερόμενη τρεις μέρες κάθε χρόνο στο επαρχιακό περιβάλλον μιας δεύτερης τη τάξει πόλης. Ο κ. Χατζηδάκης, ίσως ο πιο έμπειρος Έλληνας πολιτικός γύρω από τα ευρωπαϊκά θέματα, το γνωρίζει αυτό άριστα. Επί 15 χρόνια είχε θέα στην Ελλάδα από τις Βρυξέλλες, επομένως πολλά είδε και ακόμη περισσότερα κατάλαβε. Μόνο που σε αυτή τη φάση λειτουργεί ως Έλληνας βουλευτής της αντιπολίτευσης, που (υποτίθεται ότι) κάνει ότι μπορεί για να φθείρει την εικόνα της κυβέρνησης. Κατανοητό, αν και ντεμοντέ. Πολύ περισσότερο που από τον κ. Χατζηδάκη ξεφεύγει κάτι σημαντικό. Ότι αυτό το σαββατοκύριακο, το δεύτερο της ΔΕΘ, που δικαιωματικά σε πολιτικό επίπεδο ανήκει στην αξιωματική αντιπολίτευση, ο κ. Μητσοτάκης και σύσσωμη σχεδόν η Νέα Δημοκρατία μετακομίζει στη Θεσσαλονίκη. Δεκάδες βουλευτές, εκατοντάδες πολιτευτές και κομματικοί παράγοντες βρίσκονται στα πέριξ. Ο δημοσκοπικός αέρας του κ. Μητσοτάκη φυσάει στα πανιά των Νεοδημοκρατών, οι οποίοι δεν κρατιούνται με τίποτα!
Σε κάθε περίπτωση ο ομφάλιος λώρος που συνδέει την εκάστοτε ΔΕΘ του Σεπτεμβρίου με το δημόσιο θα πρέπει κάποτε να κοπεί, διότι δεν έχει σκοπιμότητα που να συνδέεται με το δημόσιο συμφέρον. Αλλά αυτή είναι μια μεγάλη συζήτηση. Αν συμφέρει τη ΔΕΘ – Helexpo, που επίσης είναι εταιρία του δημοσίου, να διακοπεί αυτή η σχέση. Ή αν συμφέρει την αγορά της Θεσσαλονίκης, την οποία η Γενική Έκθεση αιμοδοτεί κάθε Σεπτέμβριο. Εκτός και αν ο Κ. Μητσοτάκης κάνει την έκπληξη και συμπεριλάβει την απαγόρευση της συμμετοχής του δημοσίου τομέα της χώρας στη ΔΕΘ, στο πλαίσιο της περιστολής των δαπανών του κράτους. Αν κάτι τέτοιο συμβεί, οι παρατηρήσεις του κ. Χατζηδάκη θα αποδειχθούν ουσιαστικές. Εάν όχι, θα καταχωρηθούν στο πεδίο της παλιομοδίτικης αντιπολιτευτικής τακτικής του «άλλα λέω, άλλα κάνω».