Εν όψει της ολοκλήρωσης μιας σειράς από σημαντικές υποδομές, που επί δεκαετίες έλειπαν από τη Θεσσαλονίκη, πιθανώς θα πρέπει να σκεφτούμε σ' αυτή την πόλη, αφενός την επόμενη μέρα, αφετέρου να παραδειγματιστούμε από το παρελθόν.
Από τις καθυστερήσεις, που επί τόσα χρόνια στέρησαν από όλους μας μια καλύτερη ποιότητα ζωής, αφήνοντας την πόλη πολύ πίσω σε σχέση με τις διεθνείς εξελίξεις, ακόμη και με τον «τοπικό» ανταγωνισμό, τον βαλκανικό περίγυρο.
Η Θεσσαλονίκη δεν έχει μόνο το έλλειμμα του μετρό και πιθανώς ενός τραμ –εάν κι εφόσον αποφασίσουν κάποιοι να το υλοποιήσουν κάποτε- δεν έχει μόνο το έλλειμμα μιας ενιαίας παραλιακής ζώνης, ούτε καν μόνο το έλλειμμα μιας θαλάσσιας συγκοινωνίας.
Επί δεκαετίες της λείπει ένας ολοκληρωμένος αποχετευτικός αγωγός, ένα σοβαρό δίκτυο ποδηλατοδρόμων και λεωφορειοδρόμων, μια εναλλακτική για την υδροδότησή της, ένα ορθό σύστημα στάθμευσης, μια συνετή κυκλοφοριακή διαχείριση και άλλα πολλά βασικά για άλλες ευρωπαϊκές πόλεις που έχουν το μέγεθός της και πιθανώς τα χαρακτηριστικά της.
Οι ευθύνες είναι ένα ζήτημα. Εκείνο όμως που είναι ουσιαστικό, περισσότερο από τις ευθύνες, είναι η υλοποίηση όλων των έργων που εκκρεμούν. Δεν είναι τόσο εύκολο. Είναι από την άλλη όμως ευτύχημα ότι στο σύνολό τους αυτά τα ελλείμματα έχουν μελετηθεί, έχουν αποκτήσει χρηματοδότηση και έχουν δρομολογηθεί ουσιαστικά, στην πράξη κι όχι στα λόγια, όπως πολλάκις έγινε στο παρελθόν. Και τα εύσημα είναι ένα ζήτημα, αλλά επίσης μπορούν να περιμένουν.
Το ζητούμενο πια είναι η ταχύτερη δυνατή υλοποίηση των δρομολογημένων υποδομών. Και αυτό δεν είναι ούτε αυτονόητο, ούτε εύκολο, ούτε καν δεδομένο. Παρά τις μελέτες, παρά τη χρηματοδότηση, τώρα κρίνεται η ικανότητα και η αποτελεσματικότητα των τοπικών και κεντρικών διοικήσεων.
Ίσως όχι των σημερινών, καθώς αυτές τους επόμενους επτά μήνες θα ολοκληρώσουν το έργο τους. Σίγουρα εκείνων που θα προκύψουν μέσα στο 2019. Υπό αυτή την έννοια, το 2019 θα είναι ορόσημο για την πόλη. Δεν έχω τη διάθεση να φορτώσω πολύ το θέμα εκλογές, όμως σκεφτείτε πόσα ζητήματα θα κληθούν να κλείσουν οι νέες διοικήσεις: μετρό, περιφερειακή οδός, θαλάσσια συγκοινωνία, δεύτερος κλάδος κεντρικού αποχετευτικού αγωγού, σύνδεση λιμανιού με τον ΠΑΘΕ, την Εγνατία και το σιδηροδρομικό δίκτυο, ανάπλαση παλιάς παραλίας, ενοποίηση παραλιακού μετώπου, ανάπλαση χώρου ΔΕΘ, νέο μητροπολιτικό πάρκο Παύλου Μελά, αναμόρφωση αστικών συγκοινωνιών και τόσα άλλα.
Συνεπώς, οφείλουμε όλοι να σκεφτούμε πολύ καλά την αποτελεσματικότητα των επόμενων διοικήσεων. Όχι τη διάθεσή τους να προσφέρουν, αλλά την αποτελεσματικότητα. Το πρώτο το θεωρώ από όλους δεδομένο. Το δεύτερο είναι διαχρονικά ζητούμενο.
Είμαι αισιόδοξος ότι πολύ σημαντικά ελλείμματα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής στην επόμενη τετραετία – πενταετία θα καλυφθούν. Κι έτσι θα καλυφθεί το κενό που υπάρχει ανάμεσα στη Θεσσαλονίκη και τον διεθνή ανταγωνισμό. Για να γίνει αυτό προϋποθέτει και τη δική μας συμβολή, των πολιτών. Διότι σ' αυτή την πόλη, σ' αυτή την περιοχή έχω βαρεθεί να ακούω ότι μας φταίει η τάδε κυβέρνηση, μας φταίει συνολικά η Αθήνα, μας φταίει ο δήμαρχος, ο περιφερειάρχης κτλ. Κι όμως, έτσι όπως έχουν πάει τα πράγματα, στη συγκεκριμένη συγκυρία (την οποία ξέρω ότι οι περισσότεροι θα ξεχάσουμε όταν τα πράγματα δεν θα πηγαίνουν καλά και θα χρειαστεί να επιρρίψουμε ευθύνες) την ευθύνη αναλαμβάνουμε εμείς οι πολίτες.
Οφείλουμε με την ψήφο μας να αναδείξουμε εκείνες τις ηγεσίες, που θα συμβάλουν στην ολοκλήρωση των δρομολογημένων υποδομών και θα διοικήσουν την πόλη και την περιοχή οδηγώντας τη στη μεταμνημονιακή εποχή, σταδιακά έξω από την κρίση και θα μας βάλουν όλους σε τροχιά βιώσιμης ανάπτυξης. Έτσι, ώστε σε λίγα χρόνια να μη χρειαστεί να μιλάμε για ανολοκλήρωτες βασικές υποδομές, αλλά για το κάτι παραπάνω, που θα προσδίδει υπεραξία στη Θεσσαλονίκη, που θα βάζει αλατοπίπερο στην ποιότητα της καθημερινότητάς μας.
Έχοντας λυμένα τα στοιχειώδη θα μπορέσουμε πλέον να ονειρευτούμε και να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα, για να γίνει ακόμη πιο λειτουργική η πόλη μας κι ακόμη πιο όμορφες οι ζωές μας. Η Θεσσαλονίκη, όσο κι αν γκρινιάζουμε, έχει κάνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Το χαλί πια στρώθηκε και πρέπει προσεχτικά να το πατήσουμε για να φτάσουμε στην επόμενη πόρτα, στην επόμενη πρόκληση.
Οι επόμενοι «ηγέτες» θα πρέπει παίρνοντας τη σκυτάλη από τις σημερινές ηγεσίες, να την παραδώσουν πολλά μέτρα πιο πέρα. Αυτό κι αν είναι κριτήριο επιλογής... Σε λίγα χρόνια ελπίζω να μη μετανιώσουμε για τις επιλογές μας, διότι μόνον όταν πλησιάζουμε στις εκλογές αντιλαμβανόμαστε ως πολίτες το όπλο που έχουμε στα χέρια μας και την ευθύνη μας απέναντι στην πόλη και στο κοινωνικό σύνολο. Σ' αυτή την απόφαση δεν μπορεί να παίζει ρόλο κάτι άλλο πέρα από αυτό.